Uboa - Impossible Light (2024)

Bevalt me al een stuk beter, wat mij betreft iets toegankelijker dan haar vorige werk. Waarschijnlijk omdat het (voor mijn gevoel) wat minder noise bevat en wat meer dark ambient. Ik vind het veel sfeervoller dan het vorige album en makkelijker om volledig te luisteren. Blijft nog altijd zware kost, maar wel de moeite waard. Misschien wint ze hier wat nieuwe fans mee, maar ik kan me ook voorstellen dat sommige oudere fans wat meer teleurgesteld zijn.
Vooral de laatste twee nummers zijn prettig waardoor je oren even wat rust kunnen krijgen, waarschijnlijk heb je tegen die tijd enige tinnitus opgelopen zodat het een extra dimensie krijgt op het einde (als het album van voor naar achteren geluisterd hebt).