Equal Idiots - Equal Idiots (2024)

De meest ongeïnspireerde kutplaat die ik dit jaar mocht horen. Hangt aan elkaar met het ene cliché tegen het andere, zowel muzikaal als tekstureel. Een half uur van mijn leven kwijt.

Equal Idiots is een Belgische garagerockband uit Hoogstraten, opgericht in 2012 door Thibault Christiaensen (zang en gitaar) en Pieter Bruurs (drums). Bekend om hun energieke optredens en rauwe geluid, braken ze door met de single "Salmon Pink" en wonnen in 2016 De Nieuwe Lichting van Studio Brussel.

Op het derde album Equal Idiots verkennen ze nieuwe muzikale richtingen, met meer gelaagdheid en dynamiek in hun nummers. Het album bevat zowel stevige garagerocktracks als melodieuze, introspectieve songs, wat hun groei en veelzijdigheid als band benadrukt.

Opener I Am The Light markeert de nieuwe richting voor de band, weg van hun eerdere punk naar garagerock. De tekst gaat over zelfvertrouwen en energie en dat laaiste is ook terug te vinden in de muziek. (7)
Het nummer The Bees is een energieke garagerocktrack met krachtige gitaarpartijen en een hoog tempo. De tekst roept op tot actie en benadrukt het belang van doorzetten. De dynamische instrumentatie en rauwe vocalen creëren een intense en meeslepende sfeer. (7)

Strawberry is volledige nieuwe sound. Het gaat over vreugde van liefde en de warmte die het kan brengen. Muzikaal is het zachter en melodieuzer dan hun gebruikelijke werk en het heeft een intieme sfeer. (8)
Ook Pandemonium is een duidelijk voorbeeld van de ommezwaai. Het nummer verkent donkere thema’s in een laag tempo. De zang is bits en klinkt gemeen. Een bloeddorstige track. (7,5)

Terug naar meer tempo met Shoot (Now I wanna shoot you in the back!). De agressie straalt van het nummer af. De heerlijke wall of sound maakt het af. (8)
In Time Is the Reason is het Garagerock meets Rap. Moraal van het nummer: Tijd kan dingen positief en negatief veranderen. (6,5)

Van St. Catherine zijn de lyrics niet te vinden. Het nummer is minder intens maar wel krachtig en grijpt wat terug op de muziek uit de begin jaren ’80. (7)
Vervolgens het akoestische (!) This Place Is Home but I Don't Know It Anymore. Een kort nummer waarvan de tekst op basis van de titel boekdelen spreekt (6,5)

Barcode is een erg kort nummer met bijzondere tempowisselingen. Het nummer gaat over eenvoud. Een nummer met toch nog een vleug punk. (7)
Dive is een gruizige track met een ‘normaal’ tempo. In dit nummer ook een fijne melodie. Tekst is helaas nog niet beschikbaar. Heerlijke eigengereide zang maakt het sfeervol (8)

Rainbow is een heerlijk rauw nummer met een ‘gewoon’ tempo dat licht somber klinkt. De zang is iets minder agressief maar blijft krachtig. (7,5)
I Am the Light (Reprise) is een meer experimenteel nummer. Rauwe zang op monotone klankbeelden. Doet het goed als afsluiter. (7)

Conclusie en aanbeveling
Het titelloze derde album van Equal Idiots toont een band die durft te experimenteren en zich ontwikkelt. Met stevige garagerocktracks zoals Shoot en emotionele uitstapjes zoals Strawberry, laten ze een veelzijdig geluid horen. Hoewel niet elk nummer even sterk is, blijft de energie en rauwe kracht indrukwekkend. Fans van garagerock met een vernieuwende twist zullen dit album zeker waarderen. Een aanrader voor wie houdt van intense en dynamische muziek.

Waardering: 7,3