Helen Rose - Rugged Elegance (2024)

In 2018 eindigde ik mijn recensie over Helen’s debuutalbum Trouble Holding Back met de woorden ; “Geloof me, Helen wordt een blijvertje”. Die uitspraak wordt zes later jaar volledig ingelost. Destijds was de productie in handen van Marvin Etzioni, vooral bekend van zijn samenwerking met Grey DeLisle. Deze keer zit de eveneens zeer bekwame Jonah Tolchin achter de knoppen. Jonah schreef tevens mee aan alle songs. De twee werken al lang samen (kennen elkaar al sinds de middelbare school), dat geldt trouwens ook voor de samenwerking met drummer Kevin Clifford. Verder wist Helen grote namen te strikken als snarenwonder Greg Leisz en rijzende ster Lady Blackbird (waar blijft trouwens de opvolger van haar sublieme debuut Black Acid Soul?).

Rugged Elegance is een gevarieerde staalkaart geworden van Helen’s niet geringe kwaliteiten. In eerste instantie was ik enigszins teleurgesteld dat ze haar saxofoon niet had meegebracht, maar die blijk ik bij nader inzien toch niet te missen. Helen weet zowel volledig te overtuigen in stevige nummers, maar net zo gemakkelijk in de bijzonder klein gehouden song This Ship, waarop ze alleen op gitaar wordt begeleid door Jonah. Op de hoes staat Helen afgebeeld met een dierbare oom van haar. Hij is de overigens de hoofdrolspeler in de song King of This Town. Een van de reeds vrijgegeven songs heet Where Is My Home? Ooit was Amsterdam tijdelijk haar thuis vanwege studie. Helen wil dolgraag naar Nederland komen voor optredens. Met een fantastisch, gevarieerd album als Rugged Elegance zou dat zeker moeten kunnen lukken!

Bron : Music that needs attention - musicthatneedsattention.blogspot.com

Nieuwe ontdekking voor mij waarvoor dank Lura. Eerste luisterbeurt doet vermoeden dat dit wel in mijn straatje past. Kijken of het een blijvertje wordt. Daar zit nog wat twijfel omdat het qua stijlen wel alle kanten opschiet.
Zou tof zijn als ze gaat optreden in Nederland.

Er komt zoveel moois uit dat dit album wat onder de radar was verdwenen. Opnieuw aan begonnen en waar eerst de diversiteit aan stijlen wat in de weg zat is dat deze keer juist fijn. Soms moet je blijkbaar in de stemming zijn voor een album.