God Dethroned - The Judas Paradox (2024)

God Dethroned - Illuminati (2020) - vind ik nog steeds een heel sterk album omdat die een wat meer melodic death metal vibe heeft. En dat geniet mijn voorkeur boven de reguliere death metal. Hopelijk zetten ze dit hier door. De eerste single wijst toch weer op een steviger aanpak.

Lekker nummer wel, ik vind de vorige twee albums een beetje matig, maar deze single gaat weer de goede kant op.

Gewoon fijn album, nog paar keer luisteren om echt goed een oordeel te kunnen vellen. De doomy title track is erg goed, maar ook Hailing Death trok meteen mijn aandacht (dit had eigenlijk de afsluiter moeten zijn met die fade out)

Er zit toch weer aardig wat melodie en tempowisselingen in, waarvoor hulde. Leuk album.

The Judas Paradox is een album dat een aantal luisterbeurten nodig heeft om te beklijven. Vind ik zelf dan even. De eerste indruk gaf blijk van een amalgaam aan At-The-Gates-achtige dingen die aardig doch niet al te bijzonder zijn. Vervolgens drongen langzaam de details en de algehele coherentie van het album tot mij door. En dan blijft er toch weer een kwaliteitsproduct van Hollandse bodem over.

Zoals gezegd is God Dethroned geworteld in zowel melodieuze death als black- en thrashmetal. En daarin worden vele facetten aangeboord. De plaat opent wat onorthodox met het traag voortslepende titelnummer en barst daarna in alle hevigheid uit zijn voegen in het pinnige Rat Kingdom. De band grossiert in het rondstrooien van onderhuids melodieus werk dat zich als een hondsdolle pitbull vastbijt in de woest voortdravende ritmesectie en de venijnige voordrachten van Henri Sattler. Het duistere Asmodeus blinkt in die zaken uit.

Kashmir Princess zint wat meer op een heavymetal aanpak en kent zowaar een aangename headbang groove. Het psychedelisch aandoende middenstuk riep wat fronsen mijnerzijds op, maar blijkt toch een welkome break te zijn in het verder vrij repetitieve nummer. Zo gaandeweg het album zorgen dit soort aspecten voor een geraffineerd werkstukje. Daarbij valt vooral het geraffineerde gitaarwerk weer meer dan op. Net als je dan een beetje klaar bent met al die melodieuze fratsen komt het hakkende Hailing Death als een regenbui in een verder kurkdroge Sahara. En toch wordt ook een track als deze weer opgeluisterd met een voorzichtige Oosterse tint en een bezwerende voordracht begeleid door een melancholische gitaarlijn.

Na het voorgaande Illuminati uit 2020 komt ook The Judas Paradox los van de oorlogsthema's die God Dethroned de afgelopen jaren behandelde. De tijden van The Grand Grimoire en Bloody Blasphemies lijken weer enigszins terug te zijn met teksten die zijn geïnspireerd op Bijbelse en middeleeuwse thema's. En ach, het hoort er een beetje bij zullen we maar zeggen. Belangrijker is dat wat waar wat mij betreft, At The Gates en die hele Gotenburg-scene al heel lang niet meer 'on par' is en dat ons eigen God Dethroned ,uit het Drenthse treurdorp Beilen godbetert, die hele boel gladder trekt dan welke stukadoor dan ook.