Eternal - Eternal (1999)

Het laatste album van Eternal, een Britse meidengroep die ooit vier leden telde. Louise was de eerste die vertrok, naar verluidt omdat ze de enige blanke in de groep was en men de platenmaatschappij wilde een zwarte groep. Een paar jaar later vertrok Kelle nadat er een ruzie ontstond tussen haar en de zussen Bennett, de zusjes betichtten haar ervan een frictie te willen veroorzaken tussen elkaar, dus moest Kelle genoodzaakt vertrekken. Volgens mij leidde het destijds zelfs tot een rechtszaak. Easther en Vernie hadden echter niks te verliezen, ze behielden immers nog hun platencontract bij EMI. In 1999 was Eternal niets meer dan een duo. Gespannen vanwege de vernieuwde formatie kwam dan eindelijk het langverwachte album, de opvolger van het behoorlijk succesvolle ‘Before the rain’. Door critici werd dit album lovend ontvangen vanwege de moderne Amerikaanse sound en -volgens hen- mooie songteksten.

In vergelijking met hun vorige albums is dit inderdaad wat meer gericht op de Amerikaanse markt. De eerste en enige single ‘What’cha gonna do’ werd een top 20 hit in hun thuisland, en in Nederland werd dat nummer ook een bescheiden hit. Drie andere nummers werden overwogen om als single uit te brengen, maar de zusjes gaven aan geen ambitie meer te hebben om hun carrière in de muziekindustrie voort te zetten en dat betekende dus het einde van Eternal. Behalve de redelijk leuke single is er verder best nog wel het één en ander te vinden wat redelijk interessant is. Geen enkel nummer hierop heeft echter de charme en pakkendheid van oudere hits als ‘I wanna be the only one’ of ‘Don’t you love me’. Dat is dan ook denk ik de voornaamste reden geweest dat dit album zo’n flop werd. Het publiek kon dit album niet indentificeren met de oudere Eternal.

De ballad ‘I cry real tears’ vind ik dan wel weer aardig, lijkt met een beetje fantasie soms zijn inspiratie te hebben gehaald bij TLC’s ‘Unpretty’ op gebied van opbouw, al is dit nummer kwalitatief een stuk minder sterk. ‘Pillow talk’ en ‘If she breaks your heart’ kennen opzich nog wel een fijne relaxte sfeer en hebben best een catchy melodie. Vooral die laatstgenoemde is denk ik mijn favoriete nummer op het album. Over het algemeen vind ik vooral de ballads/slowjams grotendeels erg veel voortkabbelen, bijna al die nummers zijn erg eentonig en aan de saaie kant. De aanwezige uptempo’s zijn niet allemaal sterk in hun soort, als maatstaaf neem ik dan bijvoorbeeld ‘Missing you’, (inderdaad) erg Amerikaans aangelegd, maar het is totaal niet memorabel en klinkt erg dertien in een dozijn. Misschien dat (behalve de single dan) de nummers ‘Sensual man’ en ‘Free to live’ nog wel potentie hadden om (kleine) hits te worden. Ik kan me best voorstellen dat die nummers in 1999 leuk waren. ‘Your love makes me weak’ kan er ook nog mee door, daar houdt het dan wat betreft dit album op.

Nee, ik luister dan toch veel liever naar het ‘Before the rain’ album dat verreweg hun leukste en frisse album is, de uitschieters op dat album zijn groter dan de uitschieters op dit album. Vanwege ‘What’cha gonna do’, ‘If she breaks your heart’ (!!!), ‘Sensual man’, ‘Free to live’ en ‘Pillow talk’ kom ik dan toch op een krappe voldoende uit. Uiteraard ook omdat vooral Easther een prachtige stem heeft op dit album.