Kelly Lee Owens - Dreamstate (2024)

Toch weer een hele andere afslag dan haar vorige (Lp.8) plaat. Althans, op basis van de Love You Got single. Album is geproduceerd met behulp van Bicep en Chemical Brothers, wat zich al direct uit in meer euforie en climax-opbouw in het nieuwe werk. Smaakt wel naar meer.

Met lp 8 had ik niet zo veel. Te veel ambient. Deze vind ik echt genieten. Meer dance en electronic.

Sinds Kelly Lee Owens het aandurfde om een totaal eigen versie van de Radiohead klassieker Arpeggi te maken, heb ik een zwak voor haar, waarbij het muzikantenbestaan in eerste instantie een uit de hand gelopen hobby was. Nadat ze op haar tweede studio album Inner Song haar beladen emoties van een digitale snelweg soundtrack voorziet, dook ze met de kosmische Lp.8 ambient plaat verder de diepte in.

Na de Inner Song berusting volgde het eeuwige afscheid. Het is allemaal stukken zwaarder aangezet, met licht industriële passages. Ze kreeg ook nog de lastige opgave om voor Depeche Mode tijdens hun concertreeks te openen. Luisteraars haakten massaal af, en het was de kunst om het publiek terug te winnen. Ondanks dat Lp.8 zeker geen verkeerde fragmentarische plaat was, herpakte ze zich geweldig met het evenwichtige Dreamstate.

De Dark Angel songtitel nodigt niet echt uit om je verder in Dreamstate te verdiepen. Zet dit vooroordeel opzij en verwelkom jezelf in een imaginaire wereld waarin liefde de boventoon voert. Laten we stellen dat haar Depeche Mode-tourervaring de perfecte leerschool was, flink vallen om daarna hard terug te slaan. Het euforische overwinnaarsgevoel van deze grootheden dendert door het Dreamstate titelstuk heen. Voorzichtig dromen om een natuurlijk gelukzalig gevoel te bereiken. Een overstijgende dimensie, het ultieme einddoel. Als spiritueel medium gaat de gecontroleerde vocalist spaarzaam met haar woorden om. Het is sensueel hypnotiserend, spannend en het nodigt uit om de luistertrip te vervolgen. Kelly Lee Owens heeft het donders goed begrepen.

Sensueel dus, erotisch zelfs. Gepassioneerd wordt de liefde bezongen, de liefde bedreven in woorden. Hoe eenvoudig kan het zijn. De Love You Got deephouse is een tikkeltje ondeugend. Een verleidingsdans in het nachtelijke clubleven. Twee zwetende lichamen treffen elkaar in het donker0 en versmelten in een vruchtbaar paringsritueel. Ook deze voormalige zuster heeft dus behoefte aan escapisme. Higher verovert de prooi om niet meer los te laten. Een duizelingwekkende sensatie gevoed door beats. In het uptempo verlichtende Sunshine zucht ze als door een verfrissende mantra heen. Sunshine als zustertrack van Higher, met de zon als overkoepelend lichtorgaan. Rise, totale overgave. Het kloppen van het hart overwint het tikken van de tijd. De zon staat voor de krachtige energiebron welke de liefde laat gloeien, branden.

Kan je nog groter uitpakken? Natuurlijk kan je nog groter uitpakken. Het lukt Kelly Lee Owens om Chemical Brothers grootheid Tom Rowlands te strikken. Hij laat zijn bigbeat verleden achter zich en koppelt een hoogwaardig psychedelisch aura aan het prachtig psychedelisch Ballad (in the End) zen ijkpunt toe. Prachtig hoe waardig ondergeschikt hij zich aan Kelly Lee Owens opstelt, die hierdoor ontspannen krachtig hemels uitpakt. Beter kan het niet worden, beter zal het ook niet worden. Een waardig en bijna verstild hoogtepunt.

De atmosferische Air techno dreamhouse is heerlijk druggy retro, al kom ik hierbij tot de conclusie dat dit in de jaren negentig al beter door andere acts is uitgewerkt. Echt veel voegt Air niet toe en misschien vraag ik hier wel teveel. Dan moet Kelly Lee Owens haar hart laten spreken, om mij verder te overtuigen. Dat lukt haar dus in de persoonlijke sobere Time To swingbeat. Soms verlangen we teveel, en vergeten we waar het daadwerkelijk om draait. Soms moeten we ontdooien om een ander toe te laten. Soms racen we het einddoel doelloos voorbij. Time To staat bij het moment stil. Om het niet te zwaar te belasten krijgt de uptempo elektronica hierbij de overmacht.

Als je jezelf zo kwetsbaar en naakt presenteert, dan verwacht je dat men vol begrip reageert. Trust and Desire laat het gebeuren. Wat leert een ander van dit open karakter? Welke boodschap haal je hieruit? Kelly Lee Owens ontfermde zich voorheen vooral over de medemens en vervaagde zichzelf hierdoor. Dreamstate is een terugkeer naar die oer bakenmat, de liefde. Dreamstate is de meest persoonlijke plaat van Kelly Lee Owens, wat een humaan prachtmens is ze toch.

Kelly Lee Owens - Dreamstate | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

Fascinerende mix van goede tracks ( 6,10) guilty pleasures (2,4) en mindere tracks.

Iets te lang gewacht met het luisteren van deze plaat, terwijl "Inner Song" 1 van mijn favoriete albums van 2020 was. Ik was eigenlijk klaar om teleurgesteld te zijn door dit album, maar ik kan niet ontkennen dat het weer een heel "eigen" mooi eindproduct is geworden. Dreamstate verklapt het al, maar het is een heerlijk dromerig hypnotiserend geheel geworden. Ik denk dat ik alleen de titeltrack iets te lang vind duren, maar eigenlijk past dat wel weer goed binnen het concept.

Zo lastig als Lp.8 te verteren was - zeker in verhouding tot de twee ervoor - en daarom was deze dame even uit het blikveld verdwenen, zo soepel landt deze. Up tempo, af en toe doet het denken aan Faithless va ca 15-20 jaar geleden (en ook nu de retro-versie), maar dit mag er, mede dankzij haar stem, zijn - iets voor de vrijmibo of de langere autorit.

Een van de betere electroplaten van 2024 - vrij stevige, maar toch subtiele house, met vocalen die prima bij de muziek passen. Niet om uit je dak te gaan maar prima bij bezigheden als schoonmaken en de was opvouwen.