Eric Clapton - Complete Clapton (2007)

Wanneer komt dit album uit ??

Iemand die het weet?

Op 5 oktober. Er komen twee versies in de handel. Deze als ook een doppel cd met een zwaart hoes en zonder het beeld van Eric. Maar ik weet niet of er qua tracking list er een verschil is.

Alweer een compilatie van Clapton? Er zijn toch al genoeg Clapton compilatie albums? Behalve dan dat hier ook wat nummers van zijn recentere werk zijn bijgevoegd, aan de tracklist te zien

Ik kocht hem vandaag op de snelweg. Normale prijs, ideaal samengesteld; het zijn de betere en gekendste tracks van Clapton, zowel solo als met Cream, Derek & The Dominos en Blind Faith.

Natuurlijk zijn er al compilaties van EC, maar deze omspant toch zowat heel zijn oeuvre en geeft een prima dwarsdoorsnede van een ongelooflijk sterke gitarist, singer-songwriter en all-round artiest.
Clapton heeft behalve goede vingers absoluut ook een erg genietbare stem. Deze plaat klinkt erg fris, dus denk ik dat er hier en daar geremasterd werd;
Topper, ideaal voor in de auto natuurlijk. Het blijft genieten van kanjers als Layla, White Room, Badge, Pretending en vooral het geweldige CROSSROADS in een machtige live-uitvoering.

****1/2

Fijne verzamelaar van de man die ik vooral via mijn vader heb leren kennen. Heb altijd wel van zijn muziek gehouden als mijn pa het draaide, en ik zelf nog niet zo geïnteresseerd was in de muziek. Om dan zelf toch wat werk van de man in de kast te hebben staan heb ik deze verzamelaar aangeschaft.

4 sterren.

Vanaf 12 tot en met 26 vind ik toch zijn fijnste periode. Heiligschennis wellicht .

Inderdaad, dat kan echt niet
Samen met Crossroads vind ik de fijnste en meest complete Clapton-verzamelaar. Het enige minpuntje is ik hier het ontbreken van Yardbirds-materiaal, maar daartegen staan wel weer veel recentere nummers, zoals de Robert Johnson-cover If I Had Possession Over Judgement Day en nummers van zijn samenwerkingen met B.B. King en J.J. Cale.

Er wordt toch nog iets te snel langs Cream gefietst. Gezien de algehele tijd had een nummertje als Strange Brew of Tales Of The Brave Ulysseus nog wel toegevoegd kunnen worden. Verder vraag ik me af welke levende ziel nog geen Clapton-verzamelaar heeft.

Ik heb deze niet, maar ken alle nummers behalve 'Sweet home Chicago'. Weet iemand er iets meer over? Van welk album? Nieuw nummer?

Sweet Home Chicago komt van het album Sessions for Robert J (die niet op de site staat). Op dat album staan 'alternate takes' van de nummers op Me and Mr. Johnson, plus een aantal nummers die niet op dat album terecht zijn gekomen. Dit nummer is daar één van.

Ach, misschien is het bedoeld als instapper voor het jonge volkje dat vaag al eens over ene Clapton gehoord heeft en toch verder wil kijken dat de hedendaagse hitparadezooi?
Muziek van hun ouders of zo, Dan vind ik deze verzamelaar lang niet slecht, maar er mocht iets méér Cream opgestaan hebben, dat is zeker waar.
De cd klinkt in elk geval zeer goed, ik denk dat hier en daar geremastered werd, dat hoor je gewoon.
Puike verzamelaar, niet perfect, maar toch zéér goed!

Deze cd is alleen samen te krijgen met de DVD.

Een degelijk en overzichtelijk samengesteld album van Claptons indrukwekkende oeuvre. Als gitarist heb ik hem hoger zitten dan als zanger of liedjesschrijver. Uitzonderingen zijn er daarentegen wel een aantal; Bell Bottom Blues, Layla, Let it Grow, Wonderful Tonight en het nog steeds mooie Tears from Heaven doen het bij mij nog steeds goed. Ook de jaren tachtig geluid met Forever Man en Pretending vind ik ook prima in elkaar steken.

Weet iemand iets meer over Eric Clapton & The Powerhouse en The Immediate All-Stars?

Nog eens bovenaan plaatsen.

Zojuist voor een luttele € 9,99 aangeschaft nadat ik bij de tandarts het vervangen van een vulling had doorstaan. Zonder verdoving dus.
Natuurlijk ken ik 80% van het materiaal maar het is voor mij een ideale verzameling omdat deze zo'n beetje alle nummers van Cream heeft die ik echt leuk vind. Het zal wel her en der onder muziekliefhebbers niet goed vallen maar ik vind van Cream lang niet alles echt leuk om naar te luisteren.
Verder staat er van elk decennium wel iets op. Enige minpuntjes vind ik persoonlijk de periode dat Phil Collins de albums produceerde, maar verder is de schade beperkt gebleven. Er is altijd wel wat.

In 2007 kwam Eric Clapton met zijn biografie (die hij samen met Christopher Simon Sykes schreef) op de proppen en om de promotiemachine wat meer op volle toeren te laten draaien werd er besloten om nog eens een compilatiealbum uit te brengen. De Nederlandse vertaling van het boek kreeg dan ook dezelfde cover als Complete Clapton maar vreemd genoeg heb ik het album dan weer met een andere cover in bezit, namelijk met een foto van Clapton op. Begrijpen wie begrijpen kan maar het doet er verder allemaal niet toe, want het is vooral de muziek die belangrijk is. In dat opzicht is dit wel een leuk overzicht maar echt "compleet" kun je het niet noemen. Geen nummers van The Yardbirds, geen nummers van John Mayall & The Bluesbreakers en ook de Blind Faith periode is met maar 1 nummer (wel een fantastisch nummer trouwens) wat onderbelicht. Wel fijn dat er niet alleen op de "populaire" jaren (Cream, Derek and the Dominos, de jaren '70 solo albums, ...) wordt gefocust maar dat Complete Clapton een overzicht brengt tot aan 2006 met Ride the River uit The Road to Escondido. Als je echter meer wilt weten over de vroegere periodes van Clapton, dan kun je beter de Crossroads (1988) boxset aanschaffen. Vandaag de dag voor zo'n 20 euro te vinden en voor 4CDs + een bijhorend boek is dat een uitstekende aanschaf. Crossroads kwam echter uit in 1988 dus die kun je vandaag de dag nog moeilijk actueel noemen...

Misschien dat anno 2013 de Wikipedia pagina's over die 2 bands nog niet bestonden maar ik kende de groepen eerlijk gezegd ook niet dus laat ik maar ineens maar even een samenvatting geven
Eric Clapton and the Powerhouse was a British blues rock studio group formed in 1966. They recorded three songs, which were released on the Elektra Records sampler album What's Shakin' in 1966. A possible fourth song remained unreleased.

The Powerhouse was formed with full intention of being a short-lived studio project. In 1965 and 1966, American record producer Joe Boyd was in the process of opening a London office for Elektra Records and was looking for some British talent to feature on the first release from the label's local division, a sampler compilation album. Manfred Mann's singer Paul Jones suggested putting together an all-star band to mark the occasion.

This band featured Jones playing harmonica alongside Eric Clapton on guitar and Manfred Mann's Jack Bruce on bass together with Steve Winwood on vocals and Pete York on drums (both from the Spencer Davis Group), and Ben Palmer on piano, who had previously played with Clapton and Jones as a member of the Roosters and the Glands. Originally, Ginger Baker was intended to fill the drummer's position, but he was unavailable at the time
Eric Clapton and the Powerhouse - Wikipedia - en.wikipedia.org

The All-Stars were a short-lived English blues combo active in the early-mid 1960s that later evolved into a studio supergroup. Originally known as the Cyril Davies (R&B) All-Stars, their later recordings are often credited to the Immediate All-Stars due to their strong ties to Immediate Records. In 1999, the group reformed as the Carlo Little All-Stars.

In June 1965, Jimmy Page invited Eric Clapton to join him in a jam session at his home studio on Miles Road in London, and the two guitarists recorded seven instrumental tracks together: "Choker", "Draggin' My Tail", "Freight Loader", "Miles Road", "Snake Drive", "Tribute to Elmore" and "West Coast Idea". Page and Clapton were both of the opinion that the tracks they recorded were merely rehearsals rather than fully formed songs, but representatives of Immediate Records soon approached Page informing him that they legally owned the publishing rights to all recordings he made as per the terms of their contract. Page reluctantly gave them the recordings of the jam session in fear of a lawsuit and was asked to clean them up by adding overdubs, which he recorded that August at Olympic Studios with a new lineup of the All-Stars. This time, the group featured members of The Rolling Stones: Mick Jagger, Bill Wyman, Ian Stewart and Charlie Watts (credited as Chris Winters),[9][12] facilitated by the Stones' manager at the time also being Immediate Records' co-founder, Andrew Loog Oldham. This was seen by Clapton as a betrayal of confidence on Page's part, and greatly damaged the personal relationship between the two guitarists for years to follow.

Immediate Records first released these tracks alongside the All-Stars' previous recordings in 1968, spread out across their compilation albums Blues Anytime Vol. 1–3. The tracks were initially attributed simply to Eric Clapton, or 'Eric Clapton and Jimmy Page', although many subsequent releases have given the credit to 'The Immediate All-Stars'.
All-Stars (band) - Wikipedia - en.wikipedia.org