Ik word door
Mssr Renard aan het werk gezet, zie ik
Afgelopen week werd er een bericht geplaatst bij een wat ouder Steps Ahead album (Modern Times uit 1984) en in een eerder geplaatst bericht bij dat album schreef
Mssr Renard dat de muziek op Modern Times wellicht wat kil overkwam.
Als reactie hierop schreef ik dat er in 2016 door Steps Ahead een album is opgenomen tezamen met de WDR Big Band en dat dat album allesbehalve kil was.
Vandaag werd ik verrast door een bericht van
Mssr Renard met de melding dat het album door hem op MM was toegevoegd. Waarvoor dank!
Op Steppin’ Out is de bezetting wel wat anders dan op het werk uit de tachtiger jaren. Mike Mainieri op vibrafoon blijft de enige constante factor. Verder Bill Evans op tenor en sopraansax, Chuck Loeb op gitaar, Tom Kennedy op bas en Steve Smith op drums aangevuld met de WDR Big Band Cologne.
Album opent met Pools, oorspronkelijk opgenomen op het titelloze album uit 1983.
Nummer is geschreven door Don Grolnick (1947-1996) een voormalig lid van Steps Ahead die op het album uit 1983 al niet meer meespeelt. Blijkbaar lag het nummer nog ergens op de plank en vonden de destijds overgebleven groepsleden het de moeite van het opnemen waard.
Direct op deze openingstrack hoor je het verschil tussen het origineel en de versie met de WDR Big Band. Het origineel zou je, om de eerdere bewoordingen van
Mssr Renard aan te halen, kunnen omschrijven als kil.
Steppish werd in 1992 opgenomen voor het album Ying Yang en is van de hand van Mainieri.
Het slagwerk van Steve Smith en de vibrafoon van Mainieri hebben hier de lead en tussendoor blazen de blazers van de Big Band uit volle borst mee. Schitterende trombone solo van een van de leden van die Big Band (Shannon Barnett) gevolgd door een subtiele gitaarsolo van Chuck Loeb, die overigens een jaar na het verschijnen van dit album overleed.
Op Blue Montreux onder andere een fraaie trompetsolo van Big Band lid Ruud Breuls, afkomstig uit het Nederlandse Urmond. Na diens solo soleert saxofonist Bill Evans verder.
Self Portrait komt van het in de eerste alinea genoemde album Modern Times.
Een fraai ingetogen werk met in deze versie achtereenvolgens solo’s van Loeb, Mainieri en Evans.
Ook Oops is afkomstig van Modern Times.
Wederom, typerend voor de muziek van Steps Ahead, een hoofdrol voor de man die de band in 1979 formeerde, Mike Mainieri. Blijft toch een prachtig instrument zo’n vibrafoon.
Na zes minuten volgt een prachtig samenspel qua solo’s tussen bandlid Bill Evans en WDR Big Band saxofonist Paul Heller dat voortstuwt tot het einde van het nummer.
Beirut komt van het album Magnetic uit 1986 en is geschreven door het vijftal Chuck Loeb, Michael Brecker, Mike Mainieri, Peter Erskine en Victor Bailey.
Opening is voor drummer Smith en saxofonist Evans, waarna Mainieri weer zorgt dat de vibrafoon naar voren wordt gehaald, Evans neemt het wederom op sopraan van hem over.
Mainieri pakt de aandacht weer terug waarna tot slot een fraaie solo van drummer Steve Smith, die in een bericht bij Modern Times terecht een verrassend goede jazzrock drummer wordt genoemd, volgt.
Op het ingetogen Sara’s Touch (Yin-Yang 1992) soleert het duo Evans (sax) en Big Band lid Andy Hunter (trombone) de eerste vijf minuten. Prachtig, prachtig, prachtig!
Trains is de opening van het album Magnetic uit 1986.
Hier is het een mooi slotstuk van het album Steppin’ Out. Sax solo wederom van William D. “Bill” Evans en als afsluiter een gitaarsolo van Chuck Loeb.
Voor het schrijven van dit bericht heb ik de volle 72 minuten weer afgeluisterd en ondanks dat ik het album al tientallen keren heb gehoord, was het weer een feestje.
Ik zie dat Steppin’ Out bij de streamingdiensten heel weinig is afgespeeld.
Jammer, jammer, jammer. Men weet niet wat men mist.