Soccer Mommy - Evergreen (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Soccer Mommy - Evergreen - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Soccer Mommy - Evergreen
Sophie Allison heeft inmiddels een fraai stapeltje albums gemaakt als Soccer Mommy en ieder nieuw album is weer net wat beter, wat ook weer opgaat voor het zeer emotionele maar tegelijkertijd aanstekelijke Evergreen

Het is al een tijdje dringen in de indiepop en indierock van het moment, maar de albums van Soccer Mommy kunnen zich wat mij betreft meten met de beste albums in het genre. Het alter ego van de uit Nashville afkomstige Sophie Allison maakt inmiddels al een aantal albums flik wat indruk en doet dat ook weer met Evergreen. Het album volgt op een periode van verlies en rouw, wat je leest in de teksten, maar niet direct hoort in de muziek. De Amerikaanse muzikante experimenteerde op haar vorige album met een ander geluid, maar Evergreen klinkt weer wat meer als een indiepop en indierock album van deze tijd. De productie is mooi, de songs zijn sterk en Sophie Allison zingt prachtig. Uitstekend album weer.

Ik heb tot dusver wel wat met de muziek van Soccer Mommy. Het alter ego van de Amerikaanse muzikante Sophie Allison dook een jaar of acht geleden op met een album vol bedroom pop, maar heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een van de vaandeldragers van de indiepop en indierock van het moment.

De muzikante uit Nashville, Tennessee, is in die acht jaar behoorlijk productief geweest, want ze heeft inmiddels zes albums op haar naam staan. Van die albums worden haar eerste twee albums hier en daar mini-albums genoemd, maar wat mij betreft zijn het (ook gezien de speelduur) volwaardige albums.

Ik vind tot dusver alle albums van Soccer Mommy goed, maar het in de zomer van 2022 verschenen Sometimes, Forever stak er voor mij tot dusver duidelijk bovenuit. Op het vorige album van Soccer Mommy klonk haar muziek net wat veelzijdiger en op een aangename manier atmosferisch en zweverig, maar ik vond vooral de songs nog een stuk beter dan we al van haar gewend waren.

Op de opvolger van Sometimes, Forever hebben we voor Soccer Mommy begrippen lang moeten wachten, al verscheen vorig jaar nog de aardige EP Karaoke Night, waarop de Amerikaanse muzikante op fraaie wijze een aantal songs van anderen vertolkte. Deze week is de echte opvolger van Sometimes, Forever verschenen en Evergreen doet wat mij betreft niet onder voor zijn uitstekende voorganger.

Soccer Mommy weet tot dusver steeds interessante producers te strikken voor haar albums en maakte haar nieuwe album samen met Ben H. Allen III, die eerder werkte met Deerhunter, Belle and Sebastian en Girl Ray. Het is misschien een wat minder grote naam dan Daniel Lopatin of Gabe Wax, met wie Sophie Allison op haar vorige albums werkte, maar de productie van Evergreen bevalt me zeer.

Soccer Mommy koos op haar vorige album voor een voller, veelzijdiger en hier en daar wat psychedelisch klinkend geluid. Dat geluid vond ik prachtig, maar het meer down to earth, organischer klinkende geluid op Evergreen is zeker niet minder en past misschien wel beter bij de stem van Sophie Allison, die zeker in de net wat meer ingehouden songs continu goed is voor kippenvel.

Evergreen werd gemaakt na een niet nader gespecificeerd groot persoonlijk verlies, waardoor het een album is dat in het teken staat van rouw. Dat merk je vooral in de teksten die hier en daar dwars door de ziel snijden. Je hoort het als je goed luistert overigens ook in de zang, want Sophie Allison zingt met meer emotie.

Op Evergreen kiest Soccer Mommy in muzikaal opzicht weer wat meer voor de indiepop en indierock die een aantal jaren geleden op de kaart is gezet door Phoebe Bridgers. Soccer Mommy zaagde al eerder aan de stoelpunten van Phoebe Bridgers en heeft met Evergreen een album gemaakt dat Phoebe Bridgers waarschijnlijk graag zou maken of graag zou moeten willen maken.

De songs van Soccer Mommy op Evergreen passen goed in de hokjes indiepop en indierock, maar Sophie Allison komt uit Nashville en sleept er daarom ook hier en daar een snufje Amerikaanse rootsmuziek en wat folk bij. In het fraai geproduceerde geluid op Evergreen staan de gitaren centraal en die komen prachtig uit de speakers. Ben H. Allen III heeft vakwerk afgeleverd met zijn productie en is er in geslaagd om het beste in Sophie Allison naar boven te halen.

Het gitaargeluid combineert fraai met de stem van de muzikante uit Nashville, die steeds beter gaat zingen en met Evergreen wat mij betreft haar meest indrukwekkende album tot dusver aflevert, al is het maar omdat ik het album, dat ik inmiddels een aantal weken in mijn bezit heb beter en beter vind worden. Erwin Zijleman

Doe normaal! Wat een absurd muziekjaar is dit. Ik heb al denk ik meer dan 15 keer hoger gegeven dan *4,5. Dit is dusver als product 100% het beste werk van Soccer Mommy.. Heerlijk melancholisch album.