Peter Bruntnell - Houdini and the Sucker Punch (2024)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Pop
Label: Domestico
-
Houdini and the Sucker Punch (3:31)
-
The Flying Monk (3:17)
-
Yellow Gold (3:50)
-
Sharks (4:23)
-
Out of the Pines (4:14)
-
Let There Be a Scar (5:19)
-
Head-Smashed-In Buffalo Jump (3:44)
-
Stamps of the World (5:03)
-
No Place Like Home (3:10)
-
Jimmy Mac (5:57)
1
geplaatst: 12 november 2024, 13:32 uur
Hee, een nieuwe van Peter Bruntnell! Ik volg Peter sinds zijn in 2000 verschenen Normal for Bridgwater.
Het ene album is dan nèt iets beter of minder dan de vorige, maar het de muziek van deze Nieuw-Zeelander luistert altijd lekker weg. Maar het heeft ook een nadeel: hoewel hij best wel aardige nummers schrijft blijft er bij mij na verloop van tijd nooit iets 'hangen'.
Datzelfde gevoel heb ik ook na beluistering van deze Houdini and the Sucker Punch. Peter's stem heeft met de loop der jaren een randje gekregen. En dat mocht ook best wel, want vooral de zang op zijn oudere albums was af en toe wel wat té suikerzoet. Verder merk je op sommige nummers de invloed van de Angelsaksische voorgangers, zoals elementen die doen denken aan The Beatles en Crowded House. Dat is fijn, want het geeft een tegenhanger aan de uitvoering, die wat meer neigt naar Amerikaanse sounds zoals softrock, country en zo.
Al met al dus heel fijne luistermuziek, maar of ik het over een jaar of zo nog vaker draai, dat waag ik te betwijfelen.
Het ene album is dan nèt iets beter of minder dan de vorige, maar het de muziek van deze Nieuw-Zeelander luistert altijd lekker weg. Maar het heeft ook een nadeel: hoewel hij best wel aardige nummers schrijft blijft er bij mij na verloop van tijd nooit iets 'hangen'.
Datzelfde gevoel heb ik ook na beluistering van deze Houdini and the Sucker Punch. Peter's stem heeft met de loop der jaren een randje gekregen. En dat mocht ook best wel, want vooral de zang op zijn oudere albums was af en toe wel wat té suikerzoet. Verder merk je op sommige nummers de invloed van de Angelsaksische voorgangers, zoals elementen die doen denken aan The Beatles en Crowded House. Dat is fijn, want het geeft een tegenhanger aan de uitvoering, die wat meer neigt naar Amerikaanse sounds zoals softrock, country en zo.
Al met al dus heel fijne luistermuziek, maar of ik het over een jaar of zo nog vaker draai, dat waag ik te betwijfelen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.