Saul Williams - Amethyst Rock Star (2001)

Deze zeer poetische man heeft voor mij een gigantische baksteen bijgedragen voor het respect naar Hip-Hop(Ik ben sinds ik het licht afkomstig van deze artiest heb gezien een grote bewonderaar voor de gelijken als Blackalicious, Public Enemy, Etc. geworden). Alhoewel ik deze plaat/artiest niet geheel Hip-Hop zou durven labelen, in een nummer als bijvoorbeeld Fearless zit qua sound een aangenaam Jimi Hendrix tintje.

De overweldigende prachtige teksten doen zeker niet onder het nieuwere 'self-titled' album, maar een piepklein knagend verveeld gevoel dat heel af en toe in bepaalde tracks opduikt maakt het net een stukje minder.
Al met al een meer dan aardig debuut, dat ik met heel mijn hart en darm 4 sterren durf te geven.

Ik vind dit zijn minste album. Voornamelijk omdat enkele nummers de drive van het album volledig weghalen.

De teksten in untimely meditations, 1987 en our Father vind ik geweldig..., in zijn totaliteit net niet zo goed als zijn self titled maar zeker erg mooi.

GRUWELIJK album. niet normaal gruwelijk, hij schreeuwt soms lekker de longen uit zijn lijf. Teksten zijn zeer diepgaand, kan je uren naar luisteren en dan nog snap je niet alles.

Untimely meditations vind ik dan een beetje een spin-off van Killah Priest zijn Heavy Mental, maar dat kan aan mij liggen.

favorieten zijn... geen favorieten, geen slechte nummers hierop, elk nummer vind ik heerlijk passen in het geheel van het album


I know God personally
in fact he lets me call him me

die is nice =]

Mijn album heeft trouwens dit als cover.

Favorieten zijn compleet veranderd. Wine is dus echt...
Ook 1987 is echt geniaal. Die gitaar is sowieso heerlijk en de teksten... Saul Williams weet me gewoon echt te raken.

Hij is misschien wel een van de beste MCs die ik ken.