Golden Apes - Our Ashes at the End of the Day (2024)

Alicia e.a.

Ga ik snel luisteren!

Ha, ik kom erachter dat ik deze wel heb beluisterd. Maanden geleden al. Vond het al zo vreemd dat ik dit gemist zou hebben. Helaas is dit album toch een beetje op de achtergrond geraakt. En het stond destijds nog niet op MuMe en dus weer helemaal vergeten. Stom.

Maar mijn oordeel zal niet bijster origineel zijn: Wat een heerlijke stem heeft die Peer Lebrecht toch! De tijd zal nog gaan uitwijzen of dit album zich kan meten met favoriet Malvs.

Voor de liefhebber van melodieuze, melancholieke darkwave en post-punk.

Ik start met 4*

Klinkt op het eerste gehoor goed. Er wordt op dit nieuwe album gebruikt gemaakt van een drummer (Salomon Bosse) in plaats van een drummachine en dat geeft ook een ander (voller) geluid. Ik vind de liedjes best sterk, goed genoeg om het album te bestellen. Malvs blijft een meesterwerkje en is moeilijk te overtreffen, toch komt dit wel in de buurt. Ik begin ook met 4 * maar zal wel meer worden. Voorlopige favoriet die er voor mij meteen uitspringt is Ash Trees, video erbij gezet.

Our Ashes At The End Of The Day | Golden Apes - goldenapes.bandcamp.com

Dat “e.a.” is natuurlijk niet een bepaald goed werkende tag…..

Ik ga ergens in het weekend luisteren.

Eigenlijk gaat dit album over de vergankelijkheid van ambities, aanzien, successen die eindigen met de dood. De titel verwijst er duidelijk naar en heeft zelfs een Bijbelse connotatie, uit stof zijt gij gekomen en tot stof zult gij wederkeren. Tja, niet al te opbeurend maar wel realistisch, de heren hebben inmiddels ook een leeftijd bereikt en geliefden verloren waardoor je gaat beseffen dat het leven eindig is. Laten we dan gewoon blijven genieten van het moment, aanstekelijke postpunk songs schrijven die je raken, schatplichtig aan al die grote voorbeelden van weleer. Het album barst van de nostalgie, de videoclip Ash Trees doet vermoeden dat we in de jaren 80 zijn blijven hangen, met die verouderde walkman, en een inmiddels klassieke Volkswagen bus. De bariton stem van Peer Lebrecht is uniek en draagt het hele album. Wat mij betreft een van de beste albums van dit jaar.

Ik trek de grafstem niet. Neigt mij vanwege de zang te veel naar goth, hoewel het dat niet echt is.

Een zanger of zangeres moet je natuurlijk wel liggen. Ik trek de hoge stemmetjes dan weer niet. Vooral zangeressen zijn hier niet geliefd. De meeste dan. Peer heeft best wel een behoorlijk lage baritonstem.

Dat is nou precies de reden dat ik jou niet tag, je vindt het meestal toch niks.

Ik vind Peer Lebrecht een van de beste hedendaagse zangers in het genre. Tja smaken... en daar valt niet...enfin.

jeanmaurice, daarom heb je mij wss ook niet getagd

Nee hoor, ik ben jou vergeten, sorry!

Zonder gekheid, ik ga met Chameleon Day mee, de stem is te zwaar aangezet voor mij. Het leidt teveel af van de niet onaardige darkwave.

2024 is een opvallend jaar van sterke albums in het genre. Met dit album heb ik opnieuw een meesterwerkje te pakken. Na vele luisterbeurten een halfje erbij. Dit album kan zich meten met Malvs.

Hier ook halfje erbij. Fijn album. Het zoveelste mooie album van Golden Apes.

Nou dat vind ik best jammer. Ik beluister jouw aanbevelingen namelijk wel. Het klopt dat onze smaken niet helemaal samenvallen, maar er zitten zeker albums tussen die ik kan waarderen (ook al vind ik het mss anders dan jij geen toppers). Voor mij is een te zwaar aangezette donkere, in galm doordrenkte zang vaak een lastig te nemen hindernis. De muzikale omlijsting kan me vaak best bekoren. Neem nou zo’n band als Principe Valiente, het gitaar- en baswerk is meestal goed tot behoorlijk goed, maar die stem…The City Gates - Age of Resilience is bijvoorbeeld een plaat die ik zo nu en dan beluister. De afsluiter ‘Foghorn’s Cry’ is zelfs geweldig … Dat was een tip van jou.

Maar ik “stalk” je anders wel via de gebruikerspagina…