Nachtmystium - Blight Privilege (2024)

Dus Nachtmysium bestaat nog/weer. In het verleden vond ik deze band altijd wel lekker wegluisteren. Op het snijvlak van een aantal black metal subgenres zocht het zijn eigen weg waarin herkenbare lijnen en melodie wel centraal bleven staan. Een aantal (semi)klassiekers waren het gevolg.
Mijn eerste luisterronde geeft mij dit zelfde gevoel. Is er niets verandert dan? Dat denk ik toch wel, alhoewel ik de vinger er niet precies op kan leggen. Het geheel is zeker compacter en uiterst transparant geproduceerd dan eerder. Hierdoor is het direct een plaat die je bij de strot pakt, en ervoor zorgt de stukjes direct op de plaats vallen. Misschien ietsje minder spannend, maar muzikaal vind ik dit toch echt wel heel fijn. Nog steeds opererend in diverse subgenres, waarbij het toch zeer samenhangend blijft, wel meer dan vroeger. Melodie staat meer dan centraal, maar de ruigere hoeken maken het juist zo heerlijk. Voorbeeld hiervan is zeer zeker het afsluitende titelnummer.
Alle seinen staan op groen om dit in meer oortjes zijn werk te laten doen. Fijn dat ze er nog/weer zijn!