Claude - Parler Français (2024)

Braaf, zoutloos, slap en vooral eenkennig. Na twee nummers begint het Frans te irriteren en ook al is de beste man pas 21 jaar, de teksten zijn vaak enorm bedroevend. La-die-da - La-la-la. Op je debuut al een feature met Suzan en Freek is ook een slecht teken als het gaat om smaakvolle muziek.

Het zal mogelijk jaren middle of the road blijven, en dat is jammer want het is een leuke jongen. Echter wordt zijn talent wel schromelijk overschat; geen geweldige zanger, een slechte tekstschrijver en de muzikale begeleiding is ook vrij saai. Zou best kunnen dat we na een tijdje niets meer vernemen, en daar zal de muziekwereld niet bijzonder zwaar aan tillen.

Ik ken alleen zijn Songfestivalnummer, en hoewel niet echt slecht, vind ik dat voornamelijk een wat voorspelbaar en zouteloos nummer. De tracklist laat zien dat Claude het tegenwoordig gangbare procedé volgt van nummers die vaak de drieminutengrens niet overschrijden. Natuurlijk hoeft niet elke oprisping van prog-lengte te zijn, maar om dan je LP/CD af te leveren met een uiterst magere speelduur van een half uur en daar ook nog eens het volle pond voor te rekenen, vind ik eigenlijk beschamend. Wacht dan op z'n minst even tot je wat meer nummers bij elkaar hebt geschreven...