Kalima - Night Time Shadows (1986)

Kalima: op Factory, oftewel hoe een label een last kan zijn. Bij veel wavers en popupo's (postpunk-ponems) zal dit niet best vallen: deze semi-Braziliaanse jazzy klanken zijn eigenlijk een voorbode van wat later 'acid jazz' of jazz-dance zou gaan heten. Tony Wilson had gelukkig een wide open mind, hij creëerde op een gegeven monent ook een Factory Classic label. Ik ben de mening toegedaan dat heel wat Kalima-tracks het hedentendage goed zouden doen in een ietwat ecletische dj-set.

Ok het is anders, zeker voor 1986, het is geen postpunk, maar het is écht wel leuk en liefde voor jazz of Braziliaanse muziek wil wel helpen. Ik was iig erg blij dat ik deze lp voor een overkomelijk bedrag kan scoren, naast nog wat andere dingen.

Tijd voor een herkansing dus. Mijn exemplaar eens van de zolder halen, en opnieuw een aantal keren beluisteren. Ik heb de plaat ooit inderdaad blind aangeschaft wegens het Factory-label en de ACR-connectie.

Da's niet zo gek - ACR heeft idd een 12" Brazilia, maar ACR heeft het grootstedelijk neurotische, dat ervoor zorgt dat je je nooit helemaal relaxt voelt, pas wanneer ACR Factory verlaat, met Good Together slaat het lounge-virus toe. Bij Kalima was dat al eerder, maar imo - gezien de tijd gedurfder - omdat dit gewoon destijds 'not done' was. Kalima is echt wel fijn, maar verwacht vooral muziek die je body adresseert, niet je mind. Het Londense Working Week zou een aardige referentie zijn - alleen Londen en Manchester waren in de mid 80's echt twee werelden.

Maar, so what (zei Miles) get out y'r dancing shoes and feel the vibe

Morgen en overmorgen zijn gereserveerd voor dit album (en Juju van een oude bekende). Ik verwacht latino-music (mambo-salsa-cha-cha-cha-samba). Vanuit dat opzicht waarschijnlijk een andere en (betere) beoordeling.
@mjuman heb je Shiny Two Shiny's MLP al eens geprobeerd (ook ietwat in de jazzy (wave)-hoek)?

Ontspannen muziek, veel ruimte voor de prima muzikanten. Klinkt ook lekker melancholisch, met enkele verrassend felle sambo-opstootjes (in openings- en slotnummer en het korte In Time). Mambo dansen kan ook op On Green Dolphin Street, de enige cover op deze plaat. Een tikkeltje post-punk hoor ik toch af en toe in de bas van Jeremy Kerr (het begin van Token Freaky bijvoorbeeld) en in het percussiestuk (met chants) in het midden van Love Suspended In Time. De verschillende instrumenten worden mooi afwisselend in het voetlicht gezet zodat het boeiend blijft. De zang weet me niet overal te overtuigen. Father Pants vind ik dan ook op dit moment het mooiste nummer.

Jeremy Kerr is dan ook vaste kracht in ACR; de zang kan ik wel begrijpen: Ann Quigley klinkt af en toe wel wat flets - als je dan naar Working Week bijv. luistert hoor je meteen de meerwaarde van een soulvolle stem, of in het geval van naar de bron luisteren, Astrud Gilberto, de meerwaarde van een zwoele melancholieke stem.

Overigens kon ik Shiny Two Shiny's - MLP niet zo snel vinden op de gluurbuis - wel een synthduo met dezelde naam, maar dat vond ik niet indrukwekkend; in dat genre vind ik Dislocation Dance leuker.