1
Mssr Renard
geplaatst: 30 augustus 2024, 10:26 uur
'Pieseň Z Hôľ' is de tweede plaat van het Tsjechoslowaakse gezelschap Fermáta. Dit is de eerste plaat met drummer Cyril Zeleňák (die Petra Szapu verving). De band speelt hier een mix van jazzrock en progressive rock en heeft hier een conceptalbum gemaakt dat zich richtte op de Slowaakse folklore. Het maakt de plaat wel wat authentieker in het gigantische universum van de jaren 70-jazzrock. Muzikaal schuurt de band nog immer tegen de jazzrock aan die Return to Forever en Mahavishnu Orchestra maken.
De best uitgewerkte songs staan op kant 1, terwijl op kant 2 de keyboards (synths) een beetje overheersen en op het tien minuten durende 'Vo Zvolene zvony zvonia' zelfs een beetje teveel ruimte innemen tegen het eind van het nummer (ook al begint het nummer prachtig, met vioolspel van Milan Tedla). Het is vooral die laatste 3 á 4 minuten waar het nummer teveel gerekt lijkt, met een synth-duel tussen de gitarist en toetsenist. Aan de andere kant is het ook wel erg gaaf, want wanneer hoor je nou zoiets?
De plaat begint wel echt ijzersterk met het bijna 12 minuten durende titelstuk, waar de band echt laat horen niet onder te doen voor hun Amerikaanse genregenoten. De platen van deze band zijn (behalve een cd-reissue in Japan) nooit internationaal uitgegeven, en daarom is deze band nooit bekend geworden. Maar met de globalisering en het gemak waarmee digitale muziek wereldwijd liefhebbers kan bereiken alsmede platforms als Discogs, waar lp's en cd's met gemak de geïnteresseerden kunnen vinden, kan deze geweldige muziek alsnog 47 jaar na dato beluisterd worden. De mannen verdienen het, want het enthousiasme en de geloofwaardigheid spat er vanaf.
De best uitgewerkte songs staan op kant 1, terwijl op kant 2 de keyboards (synths) een beetje overheersen en op het tien minuten durende 'Vo Zvolene zvony zvonia' zelfs een beetje teveel ruimte innemen tegen het eind van het nummer (ook al begint het nummer prachtig, met vioolspel van Milan Tedla). Het is vooral die laatste 3 á 4 minuten waar het nummer teveel gerekt lijkt, met een synth-duel tussen de gitarist en toetsenist. Aan de andere kant is het ook wel erg gaaf, want wanneer hoor je nou zoiets?
De plaat begint wel echt ijzersterk met het bijna 12 minuten durende titelstuk, waar de band echt laat horen niet onder te doen voor hun Amerikaanse genregenoten. De platen van deze band zijn (behalve een cd-reissue in Japan) nooit internationaal uitgegeven, en daarom is deze band nooit bekend geworden. Maar met de globalisering en het gemak waarmee digitale muziek wereldwijd liefhebbers kan bereiken alsmede platforms als Discogs, waar lp's en cd's met gemak de geïnteresseerden kunnen vinden, kan deze geweldige muziek alsnog 47 jaar na dato beluisterd worden. De mannen verdienen het, want het enthousiasme en de geloofwaardigheid spat er vanaf.
* denotes required fields.
* denotes required fields.