Elly & Rikkert - Het Hart op de Tong (1986)

Lastig om te beoordelen, deze plaat. En het zegt ook wel wat dat niemand nog gestemd heeft op dit album. De opvolger van 'Maskers af' . Had deze plaat nog wel een bepaald schokeffect, daar is hier echt geen sprake meer van. Het begint al met de oerlelijke hoes. Met alle respect, dat is toch helemaal niks als je dat vergelijkt met de oude hoezen uit de jaren 70.
En eigenlijk heb ik hetzelfde probleem met de liedjes en vooral de muzikale productie. Er is niets overgebleven van de fijne folk uit de jaren 70 en had 'maskers af' nog iets verrassend, het klinkt hier echt goedkoop.
Ook de teksten zijn kwalitatief echt onder de maat. 'Het hart op de tong' is een niemendalletje, 'Anton' , eigenlijk geen idee wat de bedoeling van dat lied is. 'Benjamin' doet in ieder geval weer wat denken aan vroegere tijden. De liedjes gaan vooral over personen die op een bepaalde wijze worden neergezet, maar die niet echt tot leven komen. "Geen excuus' is weer wat maatschappij kritisch, maar zit muzikaal zo slecht in elkaar, dat je je echt afvraagt wat Elly en Rikkert willen. Willen ze echt toch meegaan met de jaren 80 met goedkope synths ? Een ieder snapt dat dit echt niet past bij dit duo, iets met authenticiteit en integriteit.
Het gekke is dat ik normaal gesproken veel meer heb met de nummers van Rikkert , maar die worden zeker in het begin muzikaal zodanig verkracht dat ik er niets meer mee kan. De nummers van Elly zijn eenvoudiger, maar klinken toch beter. Zoals een terugblik op haar katholieke jeugd met de nonnen in 'Sunlight en heiligheid' . Ook 'oma' van Rikkert is een mooi gevoelig lied, waarin er gelukkig een mooie bijna klassiek aandoende begeleiding is. Juist die terugblikken naar hun jeugd zorgen ervoor dat het album niet geheel mislukt is. Maar als je daarna 'Hé Chris' weer hoort krijg je bijna tranen in je ogen en niet omdat het zo mooi en gevoelig is. Ook 'zo koud'kan me niet echt bekoren door het waardeloze koortje, was er nou niemand die door had dat dit echt niet klinkt. En waar is de taakvirtuositeit gebleven, nu is het rijmelarij eerste klas , van wat rijmt er op 'koud'. Gelukkig eindigt het met 'ik droomde' waar iets van de oude Rikkert weer wat herkenbaar is. Maar ik zeg bewust 'iets'.
Het is absoluut geen geheel, sommige stemmige nummers en sommige muzikaal zo goedkoop. Ik denk dat Elly en Rikkert zelf ook niet precies wisten wat ze wilden. Was 'Maskers af' nog redelijk een geheel met een aparte maar wel herkenbare boodschap en stijl , is dit veel minder herkenbaar. Naast persoonlijke nummers zijn er maatschappij kritische en die laatsten komen absoluut niet uit de verf.
Op zich jammer, want die evangelische albums vond ik niet best en was ik blij met de nieuwe richting. Maar met dit album kan ik erg weinig en vind echt dat Elly en Rikkert te veel uit handen hebben gegeven en te krampachtig hebben geprobeerd om toch maar moderne te klinken. Dat is absoluut niet gelukt.