Sy Smith - Until We Meet Again (2024)

Haar vorige plaat uit 2019 beviel me eigenlijk heel er goed. Dat is in minder mate te zeggen over dit nieuwe album van Sy Smith. Ja, ik begin alvast met de conclusie. Weten jullie ook alvast waar jullie aan toe zijn. Het begint met het wat te hijgerige Flowers, gevolgd door zij-ige Why Do You Keep Calling Me. Een stuk beter is dan het mooie, relaxte en lekker jazzy Photograph en die jazzy vibe zet ze door in Remember How to Fly. Een kneiterhoge noot zit er in deze song en ik vind dat die jazzy vibe haar wel goed past. Het prettige Always Pick Up for You is vrij luchtig en Slide kent dan weer wat meer groove. Masterclass is redelijk onopvallend, waar Summer of ’93 de groove wat meer terugbrengt. All the Ways is simpelweg te weinig bijzonder en afsluiter en de titeltrack is eigenlijk niet meer dan aardig.