Sus Christ - Dave (2024)

Jon Campbell bracht dit voorjaar zijn derde album Still Life with Motion Sickness uit. Wederom lieve liedjes met kritische teksten.

Blijkbaar had hij inspiratie, want deze keer verpakt hij deze teksten in een punkrock jasje samen met Gidon Carmel op drums, Joe Schneider op bas, Junafe Rehm op gitaar en Robin Kahl is te horen op trompet, een instrument dat we ook op zijn albums onder eigen naam regelmatig kunnen horen.

Jon zelf zingt en bespeelt gitaar op dit album, Dave genaamd. Zijn zang is herkenbaar uit duizenden, alleen is de verpakking nu wat rauwer dan we gewend zijn. Jon vertelde me dat de nummers live zijn opgenomen en dat later trompet, vocalen en gitaar als overdub zijn toegevoegd. Dit verklaart het wat rauwere geluid, een geluid dat natuurlijk ook goed past bij punkrock.

Echt gevaarlijk klinkt het niet, maar dat vind ik sowieso al lang niet meer van dit genre. Het zijn liedjes volgens het boekje op dat vlak en dat is misschien mijn enige commentaar. Waar zijn solo albums me echt weten te raken is Dave meer een album dat je voor je plezier opzet, maar wat minder binnenkomt ondanks de maatschappijkritische teksten.

Dat is verder niet erg. Dave is een geinig album. Direct, en een kleine drie kwartier jagen Campbell en zijn maatjes er elf nummers doorheen. Het is even wat anders dan het album dat eerder dit jaar verscheen.

Judas is de tweede single na The Lighthouse. Van Judas is een videoclip gemaakt waar Jon (wederom) de hoofdrol speelt.