MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Andrew Bird & Madison Cunningham - Cunningham Bird (2024)

mijn stem
3,79 (34)
34 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Folk
Label: Loma Vista

  1. Crying in the Night (2:35)
  2. Stephanie (2:19)
  3. Without a Leg to Stand On (4:12)
  4. Crystal (4:43)
  5. Long Distance Winner (3:34)
  6. Don't Let Me Down Again (3:23)
  7. Django (1:12)
  8. Races Are Run (3:35)
  9. Lola (My Love) (2:31)
  10. Frozen Love (4:43)
totale tijdsduur: 32:47
zoeken in:
avatar van Roxy6
Een remake van het beruchte album uit de zeventiger jaren van Nicks&Buckingham. Ben hier wel benieuwd naar.

avatar van MarkS73
4,0
De vrijgegeven nummers klinken in ieder geval erg fijn. Ik heb altijd wel een zwak voor de stem van Madison, vooral in combinatie met Andrew Bird.

avatar van greendog
Gaaf! De nummers klinken super goed, dus ik ben benieuwd!

avatar van aERodynamIC
4,0
Eerder dit jaar verscheen Sunday Morning Put-On, een album onder de naam Andrew Bird Trio dat me goed bevalt mede door de jazz-invloeden. En nu is er nog een album van Andrew Bird met Madison Cunningham: een remake van het uit 1973 afkomstige album Buckingham Nicks, een album waar ik 3,5* aan kwijt kon.

Het is duidelijk dat ik dat album weer eens moet gaan draaien nu ik Cunningham Bird heb gehoord, want de samensmelting van de vocalen van Andrew en Madison is prachtig en de nummers klinken hemels met dank aan het zwierige vioolspel van Bird en akoestische gitaar van Cunningham.

Ik was een beetje Bird-moe aan het raken, maar dankzij Sunday Morning Put-On en nu Cunningham Bird is Andrew weer helemaal mijn held.

avatar van MarkS73
4,0
Ontzettend mooi album van Andrew en Madison. Het originele album van Buckingham en Nicks ken ik eerlijk gezegd niet, dat ga ik toch eens luisteren, maar dit klinkt geweldig. De stemmen van Andrew Bird en Madison Cunningham kleuren mooi bij elkaar wat zorgt voor een prettige sound. In 2019, de My Finest Work Tour, werd een concert opgenomen, te vinden op YouTube. Madison zingt een aantal nummers mee, vooral het akoestische gedeelte is prachtig en sinds die tijd hoop ik al dat ze eens wat samen zouden opnemen, bij deze dus.

avatar van erwinz
3,5
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Madison Cunningham & Andrew Bird - Cunningham Bird - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Madison Cunningham & Andrew Bird - Cunningham Bird
De Amerikaanse muzikanten Madison Cunningham en Andrew Bird stoffen op Cunningham Bird op eigenzinnige wijze een vergeten en miskende klassieker uit de vroege jaren 70 af en doen dit zeer verdienstelijk

Na het geweldige Revealer uit 2022 keek ik erg uit naar het nieuwe album van de Amerikaanse singer-songwriter Madison Cunningham, maar dit jaar zullen we het moeten doen met een tussendoortje. Dit tussendoortje heeft de muzikante uit San Diego gemaakt met de eigenzinnige Andrew Bird, die de afgelopen 25 jaar heeft laten zien dat hij een muzikale duizendpoot is. Op Cunningham Bird gaan de twee aan de haal met een wereldberoemd en tegelijkertijd obscuur album uit 1973, dat alleen nog in de tweedehands vinyl bakken te vinden is. Het pakt geweldig uit, want Madison Cunningham en Andrew Bird eren niet alleen de vergeten klassieker, maar maken er ook op knappe en bijzondere wijze hun eigen ding van.

Madison Cunningham bereikte in 2022 met haar album Revealer de hoogste regionen van mijn jaarlijstje over het betreffende jaar. Deze week duikt de muzikante uit het Californische San Diego op met een nieuw album, dat ze samen heeft gemaakt met de Amerikaanse muzikant Andrew Bird. De muzikant uit Chicago, Illinois, heeft de afgelopen 25 jaar een flinke stapel albums gemaakt. Het zijn albums waarvan ik er een aantal zeer kan waarderen, maar de afgelopen jaren was ik een stuk minder enthousiast over zijn werk. Ik werd dan ook niet direct vrolijk van de samenwerking tussen Madison Cunningham en Andrew Bird, maar Cunningham Bird blijkt een interessant album.

De openingstrack herkende ik direct, want dat is ook de openingstrack van het titelloze album dat Stevie Nicks en Lindsey Buckingham in 1973 maakten onder de naam Buckingham Nicks. Het is een album dat moet worden gerekend tot de belangrijkere albums uit de geschiedenis van de popmuziek en het is me dan ook een raadsel waarom het album nooit op cd is uitgebracht en ook niet is te vinden op de verschillende streaming media platforms.

Ik vond zelf een paar jaar geleden de originele vinyl-versie van het album in een tweedehands bak en ben sindsdien behoorlijk onder de indruk van het album, dat in een aantal tracks een perfecte blauwdruk bevat van het geluid waarmee Fleetwood Mac twee jaar later en met Stevie Nicks en Lindsey Buckingham in de gelederen zoveel succes zou oogsten.

Terug naar Madison Cunningham en Andrew Bird, die niet alleen een eigen versie van de openingstrack van het album van Buckingham Nicks hebben gemaakt, maar op Cunningham Bird het hele album uit 1973 integraal vertolken. De twee hebben er zowel in muzikaal als in vocaal opzicht wel hun eigen versie van gemaakt, want waar ik bij het origineel van Stevie Nicks en Lindsey Buckingham continu aan Rumours van Fleetwood Mac moet denken, moet ik dat bij beluistering van het album van Madison Cunningham en Andrew Bird eigenlijk nooit.

De twee profiteren optimaal van de sterke songs uit 1973, die ruim 50 jaar later nog steeds overeind staan. Met name de zang van Madison Cunningham is echt prachtig en hoewel ik niet altijd gek ben op de stem van Andrew Bird vind ik zijn zang op Cunningham Bird prima en ook de harmonieën van de twee zijn zonder meer mooi te noemen. De zang van de twee is ver verwijderd van die op het album van Buckingham Nicks en ook in muzikaal opzicht worden andere accenten gelegd, zeker wanneer Andrew Bird grijpt naar zijn viool.

De instrumentatie op Cunningham Bird is wel zeer smaakvol en vakkundig geproduceerd door Mike Viola en ondanks het feit dat Madison Cunningham en Andrew Bird nadrukkelijk hun eigen versie van de miskende klassieker uit 1973 hebben gemaakt, zijn de songs van Stevie Nicks en Lindsey Buckingham met veel respect behandeld.

Van het album van Buckingham Nicks had vorig jaar natuurlijk een 50th Anniversary Edition moeten verschijnen, maar iets of iemand houdt dit kennelijk tegen. Hoe goed het album is wordt steeds duidelijker wanneer je vaker naar de interpretaties van Madison Cunningham en Andrew Bird luistert en de songs beginnen te groeien. Het integraal vertolken van het debuutalbum en de zwanenzang van Buckingham Nicks zou ik voorhand een onmogelijke missie hebben genoemd, maar de poging van Cunningham Bird is in alle opzichten zeer geslaagd. Erwin Zijleman

avatar van no xqqq
3,5
Met een soortgelijke hoes was dit project af geweest.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 02:06 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 02:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.