SOPHIE - SOPHIE (2024)

Wat er tot nu toe is uitgebracht is niet echt veelbelovend…

Deze is nu, enkele dagen vroeger dan verwacht, al overal te beluisteren.
Ik lees gemengde reacties, maar Plunging Asymptote is alvast een banger, zo van die soort waar een stevige handrem op staat. Benieuwd naar de totaalplaat.

Toch wel matig hoor. Sophie is overal iets (te) overgewaardeerd vind ik. Als persoon was ze top maar als ik de muziek los ga zien van de persoon blijft er niet veel over van de muziek.

Ik vind het leuk, maar net als vrijwel elke posthumane release klinkt het gewoon incompleet. Vergelijken met OOEPUI (en de remix) en Product en Transnation veel minder goed, maar je kan horen dat ze een bepaalde richting op ging met haar visie. Leuk dat het bestaat, in ieder geval een paar bangers erop

Komt ie pas ná het einde der tijden uit of zo

Heb het nog niet helemaal beluisterd dus (nog) geen stem. Wat ik tot nu toe gehoord (track 1 tm 4) heb klinkt wel een beetje apart.

Album van het jaar bij Rough Trade. Ze zullen er nog wel heel wat hebben liggen voor de verkoop....

Iets hoeft niet je smaak te zijn, maar dat geeft je niet het recht om er zo minzaam over te zwatelen. Dit is een posthume release van een in 2021 op tragische wijze verongelukte - destijds veelbelovende - artiest. Niet de meest gemakkelijke soort muziek die er is, maar wel intrigerend en een heel eigen karakter.

Met een beetje zoeken kan je ook wat achtergrondinfo vinden; het is een hommage, uitgebracht in september, 'verzameld' werk, mogelijk wat schetsmatig/onaf van opzet, gezien de achtergrond.

Ik ben even snel door het album gescrolled, hou persoonlijk niet zo van die leftovers, unfinished tracks.

Maar je moet SOPHIE wel plaatsen in het muziek landschap. Ze is in het Bubblegum Bass, Hyperpop genre één van, al dan niet, de pionier. Zonder haar was er vb. nooit de Charlie XCX's 'Brat'-hype geweest.

Haar laatste jaren volgende ik haar en het genre dat ze mee helpen ontwikkelen minder, maar de eerste nummers waaronder Nothing More To Say (Dub) of de geweldige releases onder SFire SFIRE 6 of SFIRE 7 waarin de Italo-disco nog sterk aanwezig was, behoren voor mij tot echte hedendaagse dance-klassiekers.

Minzaam met een knipoog. Dit wist ik inderdaad niet. Nu remcodurez ook nog Italo-disco noemt (SFire) ga ik toch nog eens goed luisteren.

Ik had hier uit pure teleurstelling nog niet eens commentaar op geleverd, zie ik nu.

Neen, dit was NIET wat SOPHIE in gedachte had. Dit is een slordig samengesteld setje tracks, sommige al bekend onder de liefhebbers, maar hier zonder echte cohesie.

Van de nog onbekende tracks vind ik One More Time overigens wél geweldig. Dat is de SOPHIE die je naar een andere dimensie sleurt, waar andere natuurwetten gelden (zie ook Whole New World/Pretend World).

De grootste teleurstelling is de MISDADIG slechte mix van Reason Why. Dat wereldnummer stond al jaren in de startblokken om iedereen weg te blazen met haar knoerharde bass... en daar is niks van overgebleven. Ja, natuurlijk blijft de hook met Kim Petras d'r vocals geniaal, maar de originele versie was meer dan een poplied: het viel je tegelijk aan in je buik met die bass.
Want SOPHIE wilde ons niet alleen plezieren, zij wilde ons ook pijn doen.

Dus wie de échte Reason Why wil weten... hierzo:
SOPHIE - Reason Why (feat. Kim Petras)

Ik vond de Reason Why op Spotify al leuk, maar wow, dit is echt 1000 keer beter

Dat krijg je als je hetero's aan de knoppen laat zitten.

Zou verboden moeten worden

uiteraard kortzichtige stelling, maar ik veronderstel dat dit met een knipoog bedoeld is .

Is SOPHIE overigens ook niet hetero? Het is niet omdat ze trans is dat ze automatisch "niet hetero" is...

Goed verondersteld.

SOPHIE heeft, voor zover ik weet, alleen relaties met vrouwen gehad, maar ze kan zeker ook bi zijn geweest. Ik geloof niet dat ze daar veel over heeft uitgewijd, eigenlijk.

Het lijkt hier wel Shownieuws - a propos "hetero achter de knoppen" - wees blij dat er een mens achter de knoppen zit. Iedere producer drukt een eigen stempel op een song; daarom vind ik meerdere het werken met meerdere producenten voor één album - zeg maar de Haribo Color-Rado benadering - lang niet altijd geslaagd daar bewaarde ik altijd de minst geslaagde voor het laatst inmiddels gestopt met snoepen, op dringend advies van de tandarts