Haley Heynderickx - Seed of a Seed (2024)

Drie singles, drie keer raak. Dit belooft een fijn najaarsgeschenk te worden.

Als muziekjaar was 2024 al chef's kiss, en zo in het naseizoen splijten die kusbacteriën hier ook nog even open tot hun eigen herfstbloemetjes waar Haley met liefde een nieuwe tuin van start. Seed of a Seed (lief!) en Foxglove (gezellig!) waren al fijn; Gemini is wel echt bazin boven bazin. Wat een drive, wat een dynamiek, wat een productie, wat een stemgebruik. En ik ben sowieso een sucker voor scheve strijkers. Ach, herfst

Album is nu dan eindelijk uit en stelt geenszins teleur.
Uit de singles was al op te maken dat dit niet verkeerd zou zijn. Nummers als Mouth of a Flower en de laatste twee zijn al even vol pracht als de eerste 3.

En ik hou wel van de thematiek van meer in de natuur zijn, minder op je telefoon, die ze uitdraagt.

Absoluut een van mijn favoriete albums van het jaar.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Haley Heynderickx - Seed Of A Seed - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Haley Heynderickx - Seed Of A Seed
Haley Heynderickx maakte in 2018 indruk met haar inmiddels alweer vergeten debuutalbum, maar doet dit opnieuw met het nog wat mooiere Seed Of A Seed, dat wederom een geweldige zangeres laat horen

Seed Of A Seed van Haley Heynderickx is een album dat het uitstekend doet in het herfstzonnetje van het moment. De warme en grotendeels akoestische instrumentatie is smaakvol en sfeervol en past prachtig bij de bijzondere stem van Haley Heynderickx, die wat mij betreft betovert met fraaie en karakteristieke zang. Seed Of A Seed bevat vooral folksongs en het zijn folksongs die deels zijn geworteld in de Laurel Canyon folk uit de jaren 60 en 70, maar op een of andere manier kunnen de songs van de Amerikaanse muzikante ook eigentijds klinken, zeker wanneer ze net wat ruwer zingt. Seed Of A Seed is een album om heerlijk bij weg te dromen en wordt vervolgens alleen maar mooier.

De Amerikaanse muzikante Haley Heynderickx debuteerde in het prille voorjaar van 2018 met het prachtige I Need To Start A Garden. Het album, dat tot mijn verbazing al weer ruim zesenhalf jaar oud is, duurde maar net een half uur, maar maakte in dat half uur indruk met vrij sober ingekleurde en wat nostalgisch klinkende folksongs. In muzikaal opzicht had de muzikante uit Portland, Oregon, in de basis genoeg aan fraai akoestisch gitaarspel, maar door de bijzonder mooie accenten van onder andere de trombone klonk I Need To Start A Garden zeker niet als een Spartaans folkalbum.

Het debuutalbum van Haley Heynderickx sprak in muzikaal opzicht zeer tot de verbeelding, maar het album maakte op mij vooral een onuitwisbare indruk door de prachtige en zeer expressieve stem van de Amerikaanse singer-songwriter. Door het nostalgische karakter van het debuutalbum van Haley Heynderickx werd ze vooral in het hokje Laurel Canyon folk geduwd, maar zeker in de wat ruwer klinkende songs deed I Need To Start A Garden me ook met enige regelmaat denken aan de wat soberdere songs van PJ Harvey en Jeff Buckley.

Alle reden dus om met hoge verwachtingen uit te kijken naar het tweede album van Haley Heynderickx en dat album is deze week dan eindelijk verschenen. Ook Seed Of A Seed is met 35 minuten muziek wat aan de korte kant, maar ook de tien songs op het nieuwe album zijn prachtig.

Seed Of A Seed opent met de akoestische gitaar en de stem van Haley Henderickx. Het klinkt folky, maar door de energieke en wat venijnige zang heb ik ook weer direct associaties met PJ Harvey, maar dan wel PJ Harvey die in de hoogtijdagen van de Laurel Canyon folk aan de oppervlakte is gekomen.

De sobere klanken maken naarmate de song vordert plaats voor een wat voller geluid en ook dit keer slaagt Haley Heynderickx er in om op te vallen met bijzondere klanken. De trombone van het vorige album heeft plaats gemaakt voor een cello en hiernaast vallen de mooie bas- en elektrische gitaarlijnen op.

Invloeden uit de Laurel Canyon folk spelen nog altijd een belangrijke rol in de muziek van Haley Heynderickx, die als ze nog net wat expressiever zingt ook wel wat aan Joni Mitchell doet denken. De zang zorgde op het debuutalbum van de muzikante uit Portland, Oregon, voor het meeste onderscheidend vermogen en dat is dit keer niet anders. Stemmen als die van Haley Heynderickx kunnen me makkelijk tegen staan, maar ik vind de zang op Seed Of A Seed echt prachtig, al is het jammer dat de wat ruwere momenten dit keer beperkt in aantal zijn.

De relatief ingetogen instrumentatie ondersteunt de stem van de Amerikaanse muzikante op zeer trefzekere wijze en zorgt er voor dat de zang nog wat meer opvalt. Omdat Haley Heynderickx haar inspiratie deels zoekt in het verleden klinkt ze anders dan de indie-folkies van het moment, maar Seed Of A Seed is zeker geen album dat in het verleden is blijven hangen.

Na 35 minuten ben ik nog lang niet verzadigd, maar gelukkig zijn de songs op het album interessant genoeg om ze flink wat keren te kunnen beluisteren, ook direct achter elkaar. Haley Heynderickx heeft ons wel heel lang laten wachten op de opvolger van I Need To Start A Garden, waardoor ze helaas alweer wat vergeten is, maar met het bijzonder mooie Seed Of A Seed maakt ze duidelijk dat we nog steeds rekening moeten houden met haar bijzondere talent. Erwin Zijleman

De hoeveelheid vrouwelijke singer songwriters de laatste jaren vind ik overweldigend, ik zie inmiddels door de bomen het bos nauwelijks meer, maar toch pik ook ik er af en toe een uit die blijft hangen
Eerder de afgelopen tijd bevielen de albums van Cleo Sol, Mikaela Davis en Clairo mij enorm, nu komt daar deze plaat bij
Prima stem, goede songs en een prachtig geluidsbeeld door de combinatie van akoestische instrumenten met strijkers
De sfeer is tamelijk ontspannen en wat introvert, wars van drama, dan heb je mij meestal
Voorlopig geef ik vier sterren

Huh... en de hoeveelheid mannelijke singer-songwriters zijn niet overweldigend?

Geen idee, de vrouwen vielen mij het meeste op

Als het op singer-songwriters aankomt, ben ik vaak behoorlijk zwart-wit: ik vind het óf verschrikkelijk, óf fantastisch, met zelden iets daartussenin. Helaas vallen 9 van de 10 singer-songwriters voor mij in de eerste categorie. Maar Haley? Nee, zij absoluut niet. Ze levert hier een album af dat alles heeft wat ik zoek in folk. Haley's stem is prachtig, haar gitaarspel sterk, en daar blijft het niet bij: tekstueel is dit album ongelooflijk rijk.

Een breed scala aan onderwerpen komt voorbij, met als rode draad haar idealisme en haar eigen binnenwereld. Het album start met een nummer over zelf compassie: Gemini. Hierin beschrijft Haley al dagdromend haar eigen strenge oordelende kant die haar naar beneden haalt omdat ze niet altijd leeft zoals ze zou willen. Foxglove zou daar zomaar antwoord op kunnen zijn: "We grow tired over the day, We grow tired over and overthinking".
Aansluitend hierop reflecteert ze op de behoefte aan eenvoudiger leven in Seed of a Seed. Op Redwoods en Mouth of a Flower bezingt Haley haar liefde voor de natuur. Het album eindigt met Swoop, een eerbetoon aan haar overleden oma, die ooit vanuit Hongkong naar de Verenigde Staten emigreerde en met wie ze een diepe verbondenheid voelt.

Alles klopt aan dit album. Ik durf het wel aan: deze plaat sluit het jaar 2024 af als het absolute hoogtepunt!

Dit album begint zo ongelofelijk sterk, dat de nummers na het titelnummer wat tegenvallen. Wellicht (lees: ik hoop) dat het nog moet groeien (vaak zo met zaad), maar wow wat zijn de eerste drie tracks pareltjes zeg. Dat gitaarloopje van Foxglove!!