The Alchemist - The Genuine Articulate (2024)

Verslavend album!

The Genuine Articulate is het vierde soloalbum van The Alchemist. Met 1st Infantry en Russian Roulette ben ik niet bekend, maar ik neem aan dat ze zoals Chemical Warfare eigenlijk meer produceralbums zijn waar de gastheer sporadisch ook een strofe rapte. Uiteraard komen de producties op deze LP ook exclusief van The Alchemist, maar dit is duidelijk zijn "rappersalbum". Hij rapt elke track volledig aan elkaar en de gastartiesten hebben duidelijk een ondersteunende rol.

Bij een project van The Alchemist weet je altijd wel ongeveer wat te verwachten, toch had ik niet verwacht dat dit me zo omver ging blazen. Sinds The Genuine Articulate uitgekomen is staat het bijna fulltime op bij mij. 8 tracks en een speelduur van 22 minuten is eigenlijk vrij karig voor een album, echter steekt het zo goed in elkaar en heeft Uncle Al gekozen om geen fouten en fillers toe te laten. Zijn beats zijn sowieso meestal vinger likkend goed, hij heeft voor zichzelf ongeveer zijn beste werk uitgekozen. Enkel Minnesota Fats is misschien iets minder mijn smaak, maar dat is oprecht een smaakding. De gastheer, en voornamelijk Action Bronson, passen perfect op die beat.

The Alchemist als rapper is de grootste verrassing van dit project. Uiteraard is hij ook een fulltime rapper op projecten zoals die van Gangrene maar solo horen we hem eens sporadisch een strofe doen. Als je hem bezig ziet in video's hangt er een zeer "coole" en stoere sfeer rondom deze artiest, dit is ook het gevoel dat naar boven komt als je hem hoort rappen op dit album. Hij doet het perfect als rapper en weet als de beste hoe hij zijn eigen producties moet benaderen. Ontzettend vette stem en flow die een mooi huwelijk vormen met zijn kwaliteiten als producer.

Deze man staat bekend om meer mellow en/of sinistere, vaak ook "drumloze" beats. Potverdorie, zijn drums heeft hij wel gevonden op bangers Something Light en Diego Maradona. Dit zijn welgekomen knallers, vooral die laatstgenoemde is vreselijk hard. Conway the Machine stelt ook verre van teleur op dat nummer.

Ferraris in the Rain was de eerste single. Heerlijke productie, The Alchemist doet rappend ook mooi zijn ding en de kleine bijdrage van ScHoolboy Q is puur genieten geblazen. Q klinkt eigenzinnig en kunstzinnig tijdens dat kort stukje en is een mooi verlengde van zijn werk op Blue Lips dat hij eerder dit jaar uitbracht. Scientology met Havoc is het type sinistere productie waar ALC zo goed in is en beide mannen komen sterk voor de dag.
Everybody's Favorite Uncle en voornamelijk Details zijn lekkere relaxte nummers. Larry June past ook als gegoten op Details.

Echt een favoriet aanduiden is moeilijk aangezien heel het project echt een prachtig geheel vormt en geen compositie echt voor een ander moet onderdoen. De afsluiter, Seasons Change, is echter prachtig en zou inderdaad de soundtrack kunnen vormen tijdens een filmmontage waar ze laten zien dat het ene seizoen in het andere opgaat. Ook de tekst "After school, I scoop my son, take him to Bluey's house He said, "Daddy, I got an ouchie". I told him I'd kiss it and make it better and now he's happy (How 'bout now?)" is vrij simpel maar erg herkenbaar als vader zijnde.

Subliem album. Wat mij betreft tot nu toe top 3 materiaal van 2024.

Dikke 4*

Seasons Change is heel tof!