Lady Gaga - Harlequin (2024)

Behorend bij de film Joker: Folie à Deux waar Gaga een hoofdrol speelt. Bigband cabaret jazzy nummers. Doet me denken aan die andere grande lady of pop Madonna met haar I'm Breathless album (behorend bij de Dick Tracy film). En ja, er staan zeer bekende evergreens tussen, hier en daar overgoten met een semi-gospel sausje.

Gaga kan zingen, dat weten we wel, maar voor mij is dit het dan weer niet echt. In de film zal het ongetwijfeld beter tot z'n recht komen, maar met cheesy bigband jazz heb ik sowieso nooit veel opgehad. En de ballads balanceren ook net iets te veel op het randje.

Gaga scoort momenteel een mega hit met Die With A Smile en is de #4 meest gestreamde artiest op Spotify op dit moment. Nu dit album en volgende maand de eerste single van haar 7e studioalbum dat uitkomt in februari. Heerlijk!

Zelf niet zo'n jazz liefhebber, maar toch wel benieuwd naar dit album. Happy Mistake (geen jazz) al gehoord en die klinkt heel erg fijn!

Op 4 oktober verschijnt Joker: Folie à Deux in de bioscopen. In dit vervolg op Joker uit 2019 zijn de hoofdrollen weggelegd voor Joaquin Phoenix, wederom in de rol van de Joker, en Stefani Germanotta, beter bekend onder haar artiestennaam Lady Gaga. Zij speelt het karakter Harley Quinn.

Bij deze film hoort muziek en omdat er deze periode drie albums rondom Joker: Folie à Deux verschijnen, een korte uiteenzetting. Het eerste album is de soundtrack waarop de muziek staat die in deze film te horen is. De soundtrack voor Joker: Folie à Deux verschijnt volgende week. Welke tracks erop staan is nog onbekend. Het tweede album is de score. Deze plaat, die vandaag is uitgebracht, bevat de instrumentale achtergrondmuziek die door de IJslandse componist Hildur Guðnadóttir speciaal voor deze film is gecomponeerd om de sfeer en emoties in scenes te versterken.

En dan is er nog een derde variant; het companion album. Een soort album dat geïnspireerd is op een film. Bij deze Joker-film is dat dus het album Harlequin van Lady Gaga. Deze plaat is vandaag verschenen en kan het best omschreven worden als een film-begeleidend album dat dertien titels omvat. Elf van de dertien liedjes op Harlequin zijn covers en uitgevoerd met een big band zoals Lady Gaga dat eerder deed in samenwerking met Tony Bennet op hun duetten-album Cheek To Cheek uit 2014. Twee liedjes (Folie á Deux en Happy Mistake) zijn door Gaga zelf geschreven.

Harlequin is – de twee zelfgeschreven songs uitgezonderd – een soort muzikale wandeling door de geschiedenis van musical, film, dans en jazz. En hoe kun je zo’n wandeling beter beginnen dan met de opgewekte klanken van Good Morning uit de musical Singin’ in the Rain uit 1952. De close harmony vocalen zijn charmant en klinken authentiek jaren vijftig. De stem van Gaga zelf is verbluffend goed.

Get Happy (2024) werd in zijn originele versie beroemd door Judy Garland die het nummer zong in de film Summer Stock uit 1950. De tekst van Get Happy is een klassiek voorbeeld van de feel-good-liedjes uit de jaren dertig en veertig waarin wordt verwezen naar religieuze thema’s (wat destijds een populair motief was in muziek en theater). In de 2024-uitvoering is het een soort energieke mix van Lou Bega’s Mambo #5 en het intro van de tekenfilmserie Top Cat van begin jaren zestig. Het klassieke gospelnummer Oh, When The Saints is een van de bekendste spirituele liederen in de Verenigde Staten. De originele tekst is in de loop der tijd vaak aangepast en opnieuw geïnterpreteerd. Ook Gaga heeft de tekst deels opnieuw geschreven en er persoonlijke en spirituele elementen aan toegevoegd, waarmee ze dit lied een diepere emotionele laag heeft meegegeven.

Zo valt er halverwege Harlequin meer dan genoeg te genieten van de plaat die ook nog eens boordevol met verwijzingen, hints en diepere betekenissen zit die ergens verband houden met Joker: Folie à Deux. Maar ook bij afwezigheid van interesse voor de bijbehorende film is de plaat tot dan toe een genot voor het oor.

Smile zorgt voor een mooi introvert rustmoment. Het werd in 1936 gecomponeerd door niemand minder dan Charlie Chaplin voor zijn film Modern Times. Pas twee decennia later werd er tekst bij geschreven en maakte Nat King Cole het lied wereldberoemd met zijn warme, melancholische vertolking. Minstens zo warm en melancholiek is deze ingetogen uitvoering van Lady Gaga.

Vreemde en lelijke eend in de bijt is het lied The Joker, oorspronkelijk uit de musical The Roar of the Greasepaint – The Smell of the Crowd. Gaga heeft er een soort snijdende rockversie van gemaakt die in zijn geheel niet past in de jazzy sfeer die tot dan toe op Harlequin te horen is geweest. Gelukkig pakt ze snel de draad weer op na deze jammerlijke uitglijder met een gestileerde uitvoering van Close To You. Mooier dan het kraakhelder gezongen origineel van Karen Carpenter in 1970 is onmogelijk, maar Gaga doet een geslaagde poging. Ze laat tegelijkertijd nogmaals horen hoe ontzettend goed haar vocalen zijn: krachtig, zuiver, overtuigend en innemend.

Happy Mistake is een dramatisch klinkende ballade die tekstueel duidelijk aan het adres van Joker gericht is. ‘I can try to hide behind the makeup, but the show must go on’ suggereert iets over de relatie tussen de twee hoofdpersonen uit de film. Het klein gehouden gitaarspel zorgt ervoor dat het lied niet ontspoort tot een Disney-tranentrekker. Tot slot trekt Gaga alle registers nog eenmaal open als ze That’s Life – beroemd gemaakt door Frank Sinatra in 1966 – ten gehore brengt. Vol bombast en bombarie zorgt ze met deze uitvoering van That’s Life voor een dynamisch slotakkoord.

Veertig minuten lang – op een enkele mispeer na – is het aangenaam vertoeven in de muzikale uitspattingen van Lady Gaga. Of van Harley Quinn? Want die vraag blijft voorlopig boven de markt hangen: Heb je nu dertien tracks geluisterd naar Lady Gaga die liedjes uit de film Joker: Folie à Deux zingt of heb je geluisterd naar Gaga’s zingende karakter Harley Quinn? De albumhoes schept hierin alleen maar meer verwarring, zeker ook omdat de albumtitel enkel verwijst naar het karakter uit de film en nergens terugkomt als tracktitel of in een songtekst. Daarbij kun je je tevens afvragen hoeveel er van Harlequin als album overblijft als de film er niet was geweest. Een aardig coveralbum met twee eigen geschreven songs als bonustracks, zoiets. Desondanks luistert het bijna de gehele plaat lang lekker weg en wordt op Harlequin bevestigd wat we eigenlijk allang wisten: Lady Gaga is een meer dan uitstekende zangeres. Misschien wel de beste die er op dit moment rondloopt.

Recensie | Lady Gaga - Harlequin | Nieuweplaat.nl

Was ook meteen het eerste waar ik aan moest denken.
Ik blijf het grappig vinden dat Gaga de afgelopen jaren diverse keren heeft geroepen moe te worden van de Madonna vergelijkingen, wat ik me ook kan voorstellen. Maar ja, die meid lokt het toch echt zelf uit door keer op keer stappen te zetten die wel heel erg op stappen van Madonna lijken.
Want naar mijn weten was Madonna erg origineel door een album op te nemen 'in character'. En het is niet of zoiets daarna aan de lopende band is gedaan door allerlei mensen.

Anyway, dit album. Daar ik dit soort muziek graag mag horen, mits goed gedaan, ging ik er even goed voor zitten, maar wat een gedrocht is dit, voegt echt helemaal niets toe. En man, wat irriteert die stem van Gaga toch altijd na een paar nummers...
En als ze nu allemaal nieuwe nummers had geschreven, vanuit haar personage, maar da's op twee na niet eens het geval.
Nee, de grote vraag hier luidt 'why?'

Zoals mijn natuurkundedocent vroeger zou hebben gezegd: een 1 voor de moeite!

Ik las dat ze voor haar personage Harleen Quinzel (Harley Quinn) haar zangtechniek moest 'ontleren' om een nieuw stemgeluid te ontwikkelen, die past bij het karakter van het personage.
En dat dit nieuwe stemgeluid op verschillende nummers van deze plaat dan ook te horen is.
Ik ben verre van thuis in deze (ken te weinig van haar muziek), en geen idee hoe verschillend dit geluid dan wel is, maar dit lijkt mij toch wel een stevige prestatie?

Vocaal juist misschien wel haar beste album tot nu toe. Happy Mistake is echt zo’n prachtig nummer.

Ook de rest van het album is erg goed. Is er een genre dat Gaga niet kan?

Sorry hoor, maar het gemiddelde van 2,96 slaat nergens op, dus ik knal er gewoon 3,5 ster tegen aan zodat het album in ieder geval op een voldoende gemiddeld uitkomt. Het is geen bijzonder project puur muzikaal gezien, maar zangtechnisch is het echt heel erg goed.
Dit album een 1 geven is gewoon een beetje kinderachtig, dat doe je mijnsziens bij muziek die productioneel of zangtechnisch slecht in elkaar steekt. Het kan je ding niet zijn, maar Gaga is wel een muzikant met een groot talent. Ik vind dit album een fijn tussendoortje en wacht nog altijd eens op het echte meesterwerk van Gaga, hoewel ik bang ben dat dat er nooit echt van gaat komen. Ze blijft uiteindelijk toch meer een podium artiest.

Hoogtepunt van de film deze CD.

Die begrijp ik niet helemaal. Waarom slaat dit gemiddelde nergens op? Je geeft een album van José James ook 1* (ja ik heb gespiekt) Zelfde verhaal als je hier nu aan het houden bent. Maar blijkbaar vind jij dat het waard. Ik snap die dan totaal weer niet, zeker met deze toelichting bij dit album in gedachte. En toch staat die 1* er keihard. Waarom zouden andere mensen dat dan niet hebben met dit album?! Of heeft José James geen talent?! Ik probeer je redenering hier te volgen, maar dat lukt me totaal niet. Voor mezelf is dat album ook niet mijn favoriete James, maar ik kan er wel 3,5* aan kwijt (iets met zangtechnisch en zijn algemene kwaliteit die op dat album minder tot z'n recht komt, maar 1*?!). Dan zou jij dit toch wel moeten snappen? Ook al ben je het er niet mee eens. Dan is dat toch ook niet kinderachtig? Blijkbaar vind jij dat album 1* waard ook al is er zangtechnisch weinig mis mee en heeft ie zeker wel talent.

Iedereen heeft nu eenmaal zijn of haar reden een album te beoordelen zoals ie zelf goeddunkt. Dat heb jij ook blijkt wel met genoemd voorbeeld. Om dat dan aan te grijpen een cijfer te verhogen vanwege andermans stemmen? Ik zou dat niet doen. Maar ja, ook dat is een overweging.

Terug naar Gaga: nummers waar ik niet veel mee kan: zouteloos. Het is dat ze gewoon waanzinnig kan zingen en Happy Mistake erop staat. Dan schroef ik het wat op naar een krappe voldoende. Anderen hebben dat waarschijnlijk niet en dan kom je dus op zo'n gemiddelde. Ik snap dat dan weer wel hoor

Qua zang krijg je hier het neusje van de zalm op Gaga gebied.

Ze ript ‘m echt op een paar dingen want dat kan ze goed.

Oke even nuanceren: ik vind dit album wel een dikke 3* waard, en dan rond ik het een beetje af naar boven. Dat gun ik Gaga dan wel weer

Die 1* op het album van Jose James was destijds misschien wat hard, maar kwam voort uit het feit dat ik zijn andere albums juist heel goed vond, en dat album met zn bewerkte vocalen een enorme teleurstelling. Puur een productie dingetje dus. Ik denk niet of ik daar nu nog een 1 voor zou hebben gegeven, maar dat is hoe ik het me herinner. Iedereen mag het aantal sterren uitdelen wat hij/zij wil natuurlijk, alleen als ik de berichten zo lees op dit album van Gaga dan lijkt het erop dat er users überhaupt haar stem niet trekken. Dan snap ik weer niet dat je dit gaat luisteren en gaat stemmen. Maargoed ieder z'n ding en zijn manier van naar muziek luisteren natuurlijk ....

Ik zal dat Jose album nog eens een kans geven, misschien kan ik daar ook nog wel iets naar boven afronden

Heb je zijn andere albums niet beoordeeld dan? José zou zeker wel in jouw straatje moeten passen ja.

En over Gaga: ik vind het een beetje gevaarlijk om overhaaste conclusies te trekken over het waarom. Ja, er zijn er genoeg die niks van haar moeten hebben en toch stemmen en misschien helpt de negatieve sfeer rondom de film ook niet echt. Maar voor mij is dit wel vergelijkbaar met het I'm Breathless album van Madonna. Ook zij kon beter dan dat. En dat album had Vogue, dit album heeft Happy Mistake.

Vind Gaga eigenlijk nauwelijks vergelijkbaar met Madonna.

Zowel qua zang als schrijver mijlen verder.

Madonna ript niks.

Nooit gedaan ook.

Geen ripper.

Gewoon leuke pop niks mis mee.