Carmen Maki & Blues Creation - Carmen Maki & Blues Creation (1971)
mijn stem
7 stemmen
Japan
Rock
Label: Denon
-
Understand
-
And You
-
Load, I Can't Be Going No More
-
Empty Heart
-
Motherless Child
-
I Can't Live for Today
-
Mean Old Boogie
-
St. James Infirmary
-
Atomic Bombs Away [Live] *
-
Baby, Please Don't Go [Live] *
-
Empty Heart [Live] *
toon 3 bonustracks
0
geplaatst: 20 april 2011, 12:56 uur
Carmen Maki is een Japanse zangeres die in de jaren 60 folk-achtige muziek maakte alsook avant garde-achtige poezie platen uitbracht.
Haar eerste rock-album is dit samenwerkingsverband met de rockband Blues Creation die voor die tijd een erg goede gitarist hadden in de persoon van Kazuo Takeda.
Dat geldt niet voor de ritmesectie, strak samenspel is niet aan hun besteed maar is niet echt storend.
Eigenlijk is dit album tegelijk opgenomen met het album "Demon and Eleven Children" van ze.
Wat opvalt is het goede Engels van Carmen wat te verklaren is doordat ze half Japans / Amerikaans is en haar zuivere en krachtige zang.
Het album is een mengeling van blues-achtige hardrock waarop ook Janis Joplin invloeden te horen zijn.
Absolute uitschieters zijn het felle "Understand" met veel breaks en overgedubde wah-wah gitaarsolos en "Motherless Child".
Daarin veel dynamiek en een bezeten zang, mooi opgebouwd vanuit een vocaal tussenstuk.
Helaas is de rest niet zo bijzonder, maar de stem van Carmen vergoed veel.
Het akoustische dromerige "And You" is daar een mooi voorbeeld van evenals "Load, I Can't Be Going No More" waarin Kazuo Takeda qua gitaarsolo opvalt.
Het lange "Empty Heart" is het net niet, had in principe een mooi lange slepende song kunnen zijn maar men houd zich teveel in en je wacht op iets wat maar niet komt.
Bluestracks no 6 en 7 zijn wel erg simpel van opzet, alhoewel
"Mean Old Boogie" zo pretentieloos is dat het wel een parodie lijkt en wel weer grappig is.
De afsluiter "St. James Infimary" is totaal overbodig (zweverig en nietszeggend).
Op mijn CD-versie staan de live bonus-tracks maar de gewone versie had ook wel voldaan.
Alleen "Empty Heart" is met Carmen Maki, die andere 2 met de Blues Creation zanger die ronduit slecht is.
Ik heb die band nooit zo goed gevonden, alhoewel hun debuut wel aardig was (alleen bluescovers en een andere zanger) heeft hun opvolger "Demon and Eleven Children" een soort van cultstatus onder aanhangers van oude psychedelische stoner-rock.
Veel beter zijn haar latere albums uitgebracht onder Carmen Maki & Oz ( progressief met topmuzikanten) en haar hardrockperiode in de band 5X.
Haar eerste rock-album is dit samenwerkingsverband met de rockband Blues Creation die voor die tijd een erg goede gitarist hadden in de persoon van Kazuo Takeda.
Dat geldt niet voor de ritmesectie, strak samenspel is niet aan hun besteed maar is niet echt storend.
Eigenlijk is dit album tegelijk opgenomen met het album "Demon and Eleven Children" van ze.
Wat opvalt is het goede Engels van Carmen wat te verklaren is doordat ze half Japans / Amerikaans is en haar zuivere en krachtige zang.
Het album is een mengeling van blues-achtige hardrock waarop ook Janis Joplin invloeden te horen zijn.
Absolute uitschieters zijn het felle "Understand" met veel breaks en overgedubde wah-wah gitaarsolos en "Motherless Child".
Daarin veel dynamiek en een bezeten zang, mooi opgebouwd vanuit een vocaal tussenstuk.
Helaas is de rest niet zo bijzonder, maar de stem van Carmen vergoed veel.
Het akoustische dromerige "And You" is daar een mooi voorbeeld van evenals "Load, I Can't Be Going No More" waarin Kazuo Takeda qua gitaarsolo opvalt.
Het lange "Empty Heart" is het net niet, had in principe een mooi lange slepende song kunnen zijn maar men houd zich teveel in en je wacht op iets wat maar niet komt.
Bluestracks no 6 en 7 zijn wel erg simpel van opzet, alhoewel
"Mean Old Boogie" zo pretentieloos is dat het wel een parodie lijkt en wel weer grappig is.
De afsluiter "St. James Infimary" is totaal overbodig (zweverig en nietszeggend).
Op mijn CD-versie staan de live bonus-tracks maar de gewone versie had ook wel voldaan.
Alleen "Empty Heart" is met Carmen Maki, die andere 2 met de Blues Creation zanger die ronduit slecht is.
Ik heb die band nooit zo goed gevonden, alhoewel hun debuut wel aardig was (alleen bluescovers en een andere zanger) heeft hun opvolger "Demon and Eleven Children" een soort van cultstatus onder aanhangers van oude psychedelische stoner-rock.
Veel beter zijn haar latere albums uitgebracht onder Carmen Maki & Oz ( progressief met topmuzikanten) en haar hardrockperiode in de band 5X.
* denotes required fields.
* denotes required fields.