Jeff Parker ETA IVtet - The Way Out of Easy (2024)

Wordt weer verplichte kost dit. Bassiste Anna Butterss heeft recent ook een hele fijne plaat afgeleverd: Anna Butterss - Mighty Vertebrate (2024).

International Anthem is één van m'n favoriete labels, goed verzorgde uitgaves, geweldige persingen en interessante artiesten.

Late autumn klinkt wat hypnotiserend en klokt ruim over de 17 minuten.

Mooi, maar zeker geen muziek voor iedereen.

De LP is onderweg, ga er komend weekend eens goed voor zitten. De vorige langspeler van dit bijzonder getalenteerde kwartet, Mondays at the Enfield Tennis Academy uit 2022, was subliem.

International Anthem is zo onderhand m'n favoriete label geworden.

Eerste twee nummers (single, 41:11) zijn te streamen. Enerzijds geeft ritme de structuur aan, daarin de improvisaties met klanken en akkoorden en de spanning weten op te bouwen, deze uitrollen en vasthouden tot het einde toe, kortom samenspel (met de nodige beheersing) is top, resultaat sfeer.

Freakadelic is echt fantastisch, wat een groove zit daar in, zeg. Jammer dat alleen de eerste twee nog te beluisteren en anders toch maar de plaat gewoon kopen.

Zeker doen, heb hem sinds donderdag op 2LP binnen, één kant per nummer, en het is echt weer fabuleus, Chrome Dome bijvoorbeeld is smullen geblazen.

Het staat gewoon op YouTube.

Heerlijke groove levert Jeff Parker's ETA kwartet hier af. De improvisaties staan ook in dienst van die groove, heb ik de indruk. Dat zorgt ervoor dat het nooit al te wild en onstuimig wordt, en de 80 minuten die The Way Out of Easy in beslag nemen rimpelloos verlopen. "Easy listening", zou je het zelfs kunnen bestemmen, letterlijk dan: dit luistert écht lekker weg hoor.

Geschikte kost om rustig wakker te worden op zaterdagochtend na alweer een drukke werkweek.

4 sterren

Voor de liefhebbers, de vinyl repress is weer verkrijgbaar.

Om eerlijk te zijn vind het maar een saai jazz album. Ik houd van jazz met veel beweging, en dit is gewoonweg veel te stroperig en traag voor mij. Het is een gedoe om te luisteren doordat ik er mijn aandacht nauwelijks bij kan houden. Jazz krijgen van mij maar heel zelden een onvoldoende, maar bij deze plaat lukt het niet om tot een voldoende te komen.