Rome Streetz & Daringer - Hatton Garden Hold Up (2024)

Hier had ik erg veel zin in!

Rome Streetz is niet meteen één van mijn favoriete rappers maar hij past wel in het straatje Hip Hop waar ik tegenwoordig veel naar luister, Daringer is één van de topproducers in die straat. Daringer produceert hier over het algemeen lekker, er zitten zoals Starbvckx echt lekkere Boom Bap-beats tussen. De sfeer dat de producer neer zet op Hatton Garden Hold Up is heerlijk sinister en grauw.

Na Coup de Grace (met Ransom) en Kiss the Ring is dit het derde project dat ik beluister van Rome Streetz. In combinatie met een andere rapper komt hij goed uit de verf, maar tijdens het beluisteren van dit album kom ik tot dezelfde conclusie als bij Kiss the Ring: de gastheer is een vrij saaie rapper. Hij is een begenadigd MC, je zal me hier niets over horen zeggen... hij heeft gewoon niets uniek en een zekere "x-factor" ontbreekt toch. Meer gastartiesten of een tweede hoofdrapper hadden dit project beter gedaan, voor mij persoonlijk kan Rome Streetz geen volledig album blijven boeien.

Alle nummers luisteren lekker weg, enkel met Spike kan ik niets. Dit is wel een héél minimalistische productie en hier hoor je goed dat Rome Streetz niet het type rapper is dat een mindere beat toch nog interessant kan laten klinken.

De gastartiesten zijn uitstekend gekozen en brengen de nodige afwisseling. Na (tot nu toe) het Hip Hop-album van dit jaar uit te brengen en even de show te stelen op het recentste album van The Alchemist toont ScHoolboy Q zich ook weer op zijn best op Sage. Heel fijn ook dat Q tegenwoordig vaker samenwerkt met "underground" artiesten als Rome Streetz, toch vrij uniek voor een grote mainstream naam als hij.
Dat Meyhem Lauren goed klinkt op Daringer-producties wisten we al, hij stelt ook niet teleur op Cadillac Smoke. Conway the Machine doet ook exact wat hij moet doen op Pro Tro.
Van de vier gastartiesten was wat mij betreft Cormega op Weight of the World toch de grootste verrassing. Die man rapt de instrumental van dat nummer helemaal aan flarden.

Er zijn al veel luisterbeurten geweest, er zullen er ongetwijfeld nog een aantal volgen ook... maar het had me beter gelegen met iets minder Rome Streetz vrees ik.

3,5*

Ik vind het wel een fijn rauw project van Rome Streetz. Eigenlijk krijg ik precies wat ik er van verwacht. Rauwe beats met een hongerige Rome die erop los flowt alsof rappen een olympische sport is.

Toch en dat heb ik eigenlijk ook met Ransom wordt het stijltje soms een beetje eentonig. Ik had dat gevoel overigens niet bij de albums: Death & The Magician, Razor's Edge & Noise Kandy 5

Dat sentiment heb ik ook met deze stroom in Hip Hop... en ja, ook met mijn favoriet Ransom. Elk project weet je dat rappers als dit rappen alsof hun leven er van af hangt op prima beats, al heb je het allemaal al wel eens eerder gehoord.

Dit jaar kwamen Ransom en Harry Fraud bijvoorbeeld met Lavish Misery wat ik een ontzettend goed project vind... maar het ontbreekt wat aan iets unieks. Als ik aan artiesten van "vroeger" denk zoals Jay-Z, Nas, 50 Cent, Eminem en véle anderen hebben die albums allemaal een uniek gevoel en is elke track duidelijk anders dan de voorgaande. Dat unieke, herkenbare of misschien zelfs memorabele gevoel ontbreekt tegenwoordig wat in Hip Hop vind ik.

een lekker grimey project van rome streetz .
hij spit lekker over de beats heen en daringer.
heeft goede beats gebakken voor dit album.
met een fijne en donkere sfeer