Joell Ortiz & The Heatmakerz - W.A.R. (With All Respect) (2024)
mijn stem
2 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Hitmaker
-
W.A.R. Welcome (2:42)
met I Born en Phil Collen
-
Mama Loves Me (4:26)
met Jeremy Torres
-
Fortune 500 (3:14)
met Phil Collen
-
Reaper Man (2:28)
-
So Lost (2:56)
met Angel Hill
-
W.A.R. (3:07)
-
Imagine That (3:57)
met Ransom en Blakk Soul
-
WAR (3:12)
met M.O.P.
-
Please (3:37)
met Bianca Holiday
-
My Childhood [Skit] (0:34)
-
All the Years (3:27)
0
geplaatst: 14 oktober 2024, 10:23 uur
Saai.
Heatmakerz kennen mensen van mijn generatie vooral van hun bangers die vervuld zijn met soulsamples die ze destijds nonstop maakten voor Dipset. Zij waren één van de grote verantwoordelijken van die typische Dipset-sound, een sound die ik wel goed kan hebben. Dit is hetzelfde productieteam maar de sound is compleet anders. Waar Dipset het ook meer van hun stijl en alles errond moest hebben is Joell Ortiz natuurlijk een pure spitter.
Productioneel trekt W.A.R. (With All Respect) me niet echt aan. Heel memorabel zijn de beats niet op deze plaat, Joell Ortiz is jammer genoeg ook het type rapper dat door de mand valt bij standaard producties als een saaie (maar wel goede) rapper. Slaughterhouse heb ik nog steeds heel hoog zitten, Joell is wel de "zwakste" van dat viertal.
De latere helft van de LP vind ik sterker dan de eerdere. Imagine That met Ransom en de titeltrack met M.O.P. zorgen voor een leuke afwisseling door de gasten, Please komt daarna nog en zit productioneel het interessantst in elkaar vind ik.
Veel zal ik dit niet meer beluisteren. De cover vind ik trouwens wel verrassend leuk, Joell heeft al (veel) zwakkere albumcovers gehad.
3*
Heatmakerz kennen mensen van mijn generatie vooral van hun bangers die vervuld zijn met soulsamples die ze destijds nonstop maakten voor Dipset. Zij waren één van de grote verantwoordelijken van die typische Dipset-sound, een sound die ik wel goed kan hebben. Dit is hetzelfde productieteam maar de sound is compleet anders. Waar Dipset het ook meer van hun stijl en alles errond moest hebben is Joell Ortiz natuurlijk een pure spitter.
Productioneel trekt W.A.R. (With All Respect) me niet echt aan. Heel memorabel zijn de beats niet op deze plaat, Joell Ortiz is jammer genoeg ook het type rapper dat door de mand valt bij standaard producties als een saaie (maar wel goede) rapper. Slaughterhouse heb ik nog steeds heel hoog zitten, Joell is wel de "zwakste" van dat viertal.
De latere helft van de LP vind ik sterker dan de eerdere. Imagine That met Ransom en de titeltrack met M.O.P. zorgen voor een leuke afwisseling door de gasten, Please komt daarna nog en zit productioneel het interessantst in elkaar vind ik.
Veel zal ik dit niet meer beluisteren. De cover vind ik trouwens wel verrassend leuk, Joell heeft al (veel) zwakkere albumcovers gehad.
3*
* denotes required fields.
* denotes required fields.