Catbug - Musjemeesje (2024)

Nadat Paulien Rondou haar kleinkunststudie aan het Antwerpse Conservatorium afrondde, vertrok ze naar haar moeder en stiefvader in Westmalle. Daar op hun boerderij werkte ze in alle stilte aan haar debuut Universe, waarbij ze het omgevingsklimaat een prominente rol toekende. Vervolgens verscheen het Nederlandstalige Slapen onder een hunebed en nam ze met haar toenmalige partner de boerderij over. De Paardebloemhoeve ontwikkelt zich tot een kleinschalige zelfoogstboerderij, waar de natuur centraal staat. Diezelfde natuurbeleving hoor je ook op Musjemeesje terug; Catbug, het alter ego van Paulien Rondou raakt geïnspireerd door de vogels die hier in dit woongebied gesetteld zijn.

Thibault Vander Donckt ontfermt zich over haar en biedt haar onderdak in zijn On The Level stal. Vanuit Japan is er ook serieuze interesse en daar verzorgt Think!Records de distributie van haar derde album. Catbug onderscheidt zich van de hedendaagse singer-songwriters door de puurheid van de folk op te zoeken. Door haar prachtige stemgeluid is het gebruik van elektronica om misstappen te camoufleren geen noodzaak en biedt ze ons een tiental pure intieme songcollages aan. Stillevens aangedreven door een vroeg lentegevoel, waarbij ik al mijmerend terugdenk aan mei, de maand dat vogels nieuw leven schenken. Ook haar liedjes zijn kleine bevallingen, die in deze nazomer het licht aanschouwen.

Dan is Kievit de meest geschikte openingstrack. Kievitseieren zoeken en rapen is een oude gewoonte in Nederland. Het eerste kievitsei wordt opgevat als een startpunt voor het begin van het voorjaar, de liefde, het nieuwe leven. Of Paulien Rondou bekend is met deze traditie betwijfel ik. In het geval van Catbug staat Kievit voor het ochtendontwaken, het afscheid van de nacht. De zon komt op en de Kievit vliegt gebroederlijk met de kraaien mee. Kievit symboliseert hiermee ook de saamhorigheid, er is geen sprake van onderscheid maken. Het bespiedende Torenvalkje draagt het observerende karakter van dit kleine roofdier uit. Als Kievit tot de liefde te herleiden is dan staat het door dwarsfluit begeleide Torenvalkje voor de onbegrensde vrijheid.

Reiger kondigt de winter aan, de dagen worden kouder, korter. De zomerse hartstocht verdwijnt en wordt vervangen door een berustend gevoel van zekerheid. De warmte van het houden van, dichtbij. Hier is het de piano die aanschuift en als toeschouwer toekijkt. De anonieme Braamsluiper houdt zich het liefste klein en afzijdig. Het is de grijze mus onder de vogels, een tikkeltje saai en verlegen. Een liedje met een pompende bas, die de weg vrijmaakt en zoete vruchtbare achtergrondzang. Juist die bas geeft er een opbeurende twist aan en ook hier staat het winterseizoen nog centraal. Een fraai samenspel met een akoestische gitaar die het vervolgens overneemt, en een kwetsbare Paulien Rondou die verbaal eenmalig bijna onzichtbaar buiten de lijntjes kleurt.

Bij het opbeurende Winterkoninkje tokkelt een banjo vrolijk mee. De instrumenten zijn net als de vogels passanten die aanhaken en vervolgens weer afhaken. Ondanks dat de naam anders doet vermoeden, heeft het winterkoninkje een hekel aan de kou en roept deze juist de heimwee naar de lente op. Musje verlangt juist naar het menselijke contact, het huiselijke, de dagelijkse gang van zaken. Mees is veelzijdig, kleurrijk, een ware kameleon in het vogelrijk. Door het twinkelend toetsenwerk, baad je in de oevergolven mee, waarop de woorden zich langzaam voortbewegen. Paulien Rondou heeft een verbale trilling, die de nachtelijke onrust aankondigt. Mees is lui jazzy, rillerig, een avondgebedje voor het slapen gaan. Maanlief is het afrondend geheel. Een tikkeltje gedurfd en afwijkend, met licht krassend snarenwerk.

Toch denkt Catbug hier anders over en schenkt ze ons vervolgens nog twee aanvullende liedjes. De eerste single Bob staat een beetje buiten de overige Musjemeesje thema’s. Het is een herbewerking van een track die Paulien Rondou enkele jaren geleden voor een podcast van Audiocollectief Schik schreef. Het fragiele Bob handelt over een zoektocht naar het onmogelijke, in dit geval naar iemand waarvan het niet eens zeker is of hij bestaat. Qua sfeer past deze vreemde eend, om maar binnen de vogeltermen te blijven, prima tussen de overige liedjes. Het doet echter afbreuk aan de oorspronkelijke opzet en ook het Engelstalige Mountainsong wijkt van dit concept af. Het zal zeker een bewuste overweging zijn geweest, aan de kwaliteit ligt het niet, want die is net als bij de rest van Musjemeesje van hoog niveau. Juist omdat de klanken zo vertrouwd aanvoelen en Paulien Rondou zoveel meer beladen emotie in haar overdracht legt, beschouw ik dit nummer als mijn persoonlijke favoriet. Musjemeesje is een prachtige plaat, van een veelbelovende jonge artiest, die met drie albums al een overtuigende indruk achterlaat.

Catbug - Musjemeesje | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com