Het bevalt mij ook, maar ik had er wel nóg iets meer van verwacht na de vorige twee goudklompen. Misschien is het te vroeg om nu al een oordeel te vellen, maar het heeft niet de consistentie en piek in kwaliteit conform de vorige twee delen van dit drieluik. Ik kan er veel woorden aan vuil maken, maar op de vocals na was alles gewoonweg beter op die platen. Dat neemt niet weg dat Djevel opnieuw een sterk album heeft afgeleverd. De kracht is vooral in de kop en de staart terug te vinden, te weten track 1, 2 en 7. Unheimlich, sinistere atmosfeer met enkele onverwachte omwentelingen, en die wanhopige kreten, heerlijk.