Fleur - Fille Sauvage (2024)

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Fleur - Fille Sauvage - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Fleur - Fille Sauvage
De Brabantse Yé-Yé girl Fleur leverde de afgelopen jaren twee uitstekende albums af met de muziek zoals die in het Parijs van de jaren 60 werd gemaakt en voegt nu een garagerock injectie toe die het nog wat leuker maakt

Binnen de Franse popmuziek van het moment hoor ik helaas nog maar weinig invloeden uit het Parijs van de jaren 60, maar gelukkig is Fleur er ook nog. De Nederlandse muzikante maakte al indruk op haar vorige twee albums, maar heeft haar geluid nog wat verder geperfectioneerd. De invloeden uit het Parijs van de jaren 60 van het debuutalbum kregen op het vorige album van Fleur al gezelschap van invloeden uit de psychedelica en op Fille Sauvage voegt ze er nog invloeden uit de garagerock aan toe. Verwacht geen scheurende gitaren, maar wel een net wat ruwer geluid dat uitstekend past bij de stem van Fleur, die inmiddels drie uitstekende albums met tijdloze Franse popmuziek op haar naam heeft staan.

Met Fleur (Henkelman) kreeg Nederland in de herfst van 2020 haar eigen Yé-Yé girl. Op haar titelloze debuutalbum sleurde de Brabantse muzikante je het Parijs van de jaren 60 in. De mix van Franse pop, rock ’n roll, filmmuziek en een snufje bossa nova klonk heerlijk authentiek maar slaagde er ook in om van de eerste tot en met de laatste noot meedogenloos te verleiden.

Het debuutalbum van Fleur werd geproduceerd door Arjan Spies en Dave Von Raven van The Kik, die ook tekenden voor de muziek en de songs, maar Serge Gainsbourg moet van hierboven goedkeurend hebben geluisterd en toegekeken. Wat mij betreft maakte Fleur een van de allerleukste Franstalige popalbums uit 2020, wat een groot compliment was en is voor de Brabantse muzikante.

Het debuutalbum van Fleur kreeg in het najaar van 2022 een vervolg met het nog betere Bouquet Champêtre. Op haar tweede album koos Fleur voor deels dezelfde producers (Arjan Spies deed het dit keer samen met Paul Zoontjens) en deels dezelfde invloeden, maar ze sleepte er ook nog flink wat andere invloeden uit de jaren 60 bij, waaronder flink wat psychedelica. Serge Gainsbourg keek in mijn recensie dit keer niet alleen goedkeurend toe, maar viel bovendien als een blok voor de muzikale charmes van Fleur.

We kunnen de klok er inmiddels op gelijk zetten, want twee jaar na Bouquet Champêtre en vier jaar na het debuutalbum is deze week met Fille Sauvage een nieuw album van Fleur verschenen. “If it ain't broke, don't fix it” is een wijsheid die in de ICT op gaat, maar wat mij betreft ook van toepassing is in de muziek. Fleur houdt zich er ook dit keer minimaals deels aan, want Arjan Spies tekende wederom voor de productie en invloeden uit het Parijs van de jaren 60 spelen ook op Fille Sauvage een voorname rol.

Toch klinkt het derde album van Fleur duidelijk anders dan zijn twee voorgangers. Voor de songs vertrouwde de Brabantse muzikante dit keer op Mark ten Hoor. Het is een naam die bij mij geen belletje deed rinkelen, maar de Nederlandse muzikant wordt op het Internet een cultheld genoemd en is bovendien de voorman van het garage rock trio The Kryng uit Meppel. Mark Ten Hoor schreef niet alleen de songs op het nieuwe album van Fleur, maar nam ook zijn medebandleden mee voor de muziek.

Het zorgt er voor dat Fille Sauvage een stuk ruwer klinkt dan zijn twee voorgangers. Invloeden uit de garagerock hebben op subtiele wijze hun weg gevonden naar de songs van Fleur en blenden verrassend goed met de invloeden die we kennen van haar vorige twee albums. De Brabantse muzikante maakt nog altijd totaal andere muziek dan de meeste Franse muzikanten van het moment, maar wat klinkt het weer lekker.

Garage meets Yé-yé pop of een mix van The Troggs en The Kinks met de elegantie van Françoise Hardy noemt Fleur het zelf en dat zijn mooie omschrijvingen. De combinatie van twee verschillende werelden werkt uitstekend, want het wat ruwere geluid met heerlijk gruizig gitaarwerk past uitstekend bij de stem van Fleur, die in vocaal opzicht steeds beter wordt. Fleur heeft op Fille Sauvage een nieuw geluid gevonden. Het bevalt mij uitstekend, maar ik ga er van uit dat Serge Gainsbourg ook dit keer weer onder de indruk is van de bijzondere charmes van Fleur uit Nederland. Erwin Zijleman

Mark ter Hoor kende ik van het geniale Combo Koedijk. Voor mij de reden om deze Fleur eens wat beter te beluisteren, nadat haar eerste plaat een beetje het ene oor in, andere oor uit was gegaan. De combinatie werkt uitstekend!