Wolvencrown - Celestial Lands (2024)

Wolvencrown is een atmosferische black metalband uit Nottingham, Engeland, opgericht in 2015. De band bestaat uit Reece Atkin (bas), Matt Dawson (drums), Nick Horton (leadgitaar en zang), Will Cupitt (toetsen) en Chris Marsland (ritmegitaar). Hun muziek combineert traditionele black metal met melodieuze en epische elementen, vaak met lange nummers die rijk zijn aan toetsenlagen. De teksten richten zich op natuur, spiritualiteit en de impact van de mens op het milieu.

In november 2024 bracht Wolvencrown hun tweede album uit, getiteld "Celestial Lands". Dit album, opgenomen in de Stuck on a Name Studios in Nottingham, toont een duidelijke vooruitgang in het geluid van de band. De nummers zijn lang en gelaagd, met een prominente rol voor toetsen, gecombineerd met krachtige gitaarpartijen en snelle drums. De melodieën zijn geworteld in de Europese traditie en de teksten behandelen thema's als natuur en de schade die de mens heeft aangericht. Het album werd positief ontvangen en wordt geprezen om zijn diepgang en atmosferische kwaliteiten.

Het album opent met een kort intro van net twee minuten. Een klassiek klinkende piano versterkt met een ‘strijkje’ opent het album met een simpele melodie.

A Once Rational Time heeft een melancholische en epische sfeer, met lange, melodieuze structuren die typerend zijn voor atmosferische black metal. De muziek combineert snelle gitaarpartijen en drumpatronen met plechtige keyboardlagen, en ‘verscholen’ grunge zang wat een meeslepende en sombere ambiance creëert.
De songtekst reflecteert op een periode waarin rationaliteit en logica hoog in het vaandel stonden, maar die nu verloren lijkt te zijn gegaan. Het roept gevoelens op van nostalgie en verdriet over de teloorgang van een tijdperk van rede en verstand. (8)

A Spell Nature Cast beschrijft een diepe verbinding met ongerepte natuur, waar de verteller rust en eenheid vindt. Het benadrukt de schoonheid van onaangetaste landschappen en reflecteert op de schade die de mens heeft aangericht
Het nummer is een hoogtepunt op het album met indrukwekkende gitaarsolo's en een opbouwende spanning die de luisteraar meeneemt op een enerverende muzikale reis. (8,5)

Het volgende nummer Angered Spirits Leave the Wilderness beschrijft hoe geesten, die ooit verbonden waren met de natuur, deze verlaten vanwege de zonden en het verval veroorzaakt door de mensheid. Het benadrukt het verlies van verbinding met de natuur en de spirituele leegte die daardoor ontstaat. De tekst roept op tot reflectie over de schade die de mens aan de natuurlijke wereld heeft toegebracht en de gevolgen daarvan voor zowel de fysieke als spirituele rijken. Het nummer heeft een kalme, fraaue melodie met heftige gitaren, grunge en de voor het genre gebruikelijke snelle drums. De sfeer is melancholisch en straalt zorgen uit. (8)

Interlude is precies dat wat de titel aangeeft. Een moment van sereniteit in het album. Opnieuw een (Neo-) klassiek aandoende melodie op keyboards.
The Path of Life reflecteert op de relatie tussen de mens en de natuur, waarbij thema's als verval, verdriet en de zoektocht naar betekenis in het leven worden verkend. Het beschrijft een sombere reis door een veranderende wereld, waarin de protagonist worstelt met innerlijke conflicten en de impact van menselijke acties op de natuurlijke omgeving. De muziek is krachtig en overweldigend. Een tweede hoogtepunt op dit album. (9)

Until the End heeft een wat lager tempo. Het gaat over de cyclus van leven en dood in de natuur. Het reflecteert op verlies, rouw en de hernieuwde groei die volgt op destructie. Er is een diepe verbinding met de aarde, waarbij seizoenen symbolisch staan voor vergankelijkheid en wedergeboorte. Een prachtige symfonisch aandoende melodie geeft het nummer overtuigingskracht. (9)

Het slot- en titelnummer "Celestial Lands", duurt ruim negen minuten en ademt een episch en sombere sfeer. Soms snel heftig, maar ook kalm en bedrukt. De viool is een prachtige toevoeging aan de betoverende melodie
Ook deze songtekst gaat over de vernietiging van de natuur door de mens en de cyclische relatie tussen leven en dood. Het beschrijft hoe de mensheid de aarde uitbuit, terwijl de natuur toekijkt. De tekst roept gevoelens op van spijt, verval en onvermijdelijke ondergang. (9)

Conclusie en aanbeveling:
Celestial Lands van Wolvencrown is een meeslepend album dat diepe emoties oproept met zijn melancholische en epische sfeer. De combinatie van krachtige black metal en symfonische elementen zorgt voor een indrukwekkende luisterervaring. Vooral The Path of Life en Celestial Lands springen eruit door hun intensiteit en gelaagdheid. De teksten, die reflecteren op natuur, verval en menselijke impact, voegen extra diepgang toe. Voor liefhebbers van atmosferische black metal en introspectieve muziek is dit album een absolute aanrader.

Waardering: op basis van de lange nummers: 8,6