jasmine.4.t - You Are the Morning (2025)

Jasmine.4.t (Jasmine Cruickshank ) is een transvrouw die in een ep’tje maakte in 2019. Haar huwelijk liep daarna op de klippen. Ze verhuisde terug bij haar ouders maar die accepteerden haar transitie niet. Door het onbegrip van haar familie begon ze songs te schrijven. Lucy Dacus ( Boygenius) kreeg de ruwe versies te horen en contacteerde Phoebe Bridgers die meteen fan was en haar een platencontract liet tekenen bij Saddest Factory Records.

Haar debuut album is voor mij meteen een shot in de roos. Een sfeervol en persoonlijk album is het geworden waar Yasmine songs schrijft over haar eigenheid, angsten en dromen in een wereld waar je volledig jezelf wilt zijn.

De muziek doet denken aan het sublieme album van Sufjan Stevens Carrie & Lowell ook Perfume Genius is niet veraf. In het fantastische ‘Elephant’ voorlopig mijn persoonlijke favoriet hoor ik de gedrevenheid van Arcade Fire… het koortje op het einde maakt de song compleet. In ‘Guy Fawkes Tesco Dissociation’ kruipt Phoebe Bridgers achter de microfoon. In het puike ‘New Shoes’ hoor je Yasmine snikken op het einde van de song. Is het van verdriet of van geluk? Voor mij voelt het allemaal oprecht aan!

Dit album voelt aan als een zacht dekentje dat op je gelegd wordt. Een ontroerende plaat dat gaat over begrepen worden in een wereld vol machtsmisbruik, haat en onbegrip.

Welkom Yasmine.4.t

Misschien iets voor…
aERodynamIC
erwinz
coldwarkids

ik ga luisteren

Waar zouden we soms zijn zonder MusicMeter en de persoonlijke tips die je soms krijgt? Dank aan Elbow om me te wijzen op dit album van Jasmine.4.t, een album dat ik waarschijnlijk nooit gehoord zou hebben zonder persoonlijk aangesproken te worden.

Jawel, ik zag het album voorbij komen, maar met deze hoes dacht ik het zoveelste hedendaagse hippe popicoon te gaan horen (Charli XCX en consorten zeg maar) en die albums slaan toch niet helemaal aan bij mij. Gebaseerd op de hoes: het kan verkeren.

Maar nee: opener Kitchen doet bij mij Elliott Smith bellen rinkelen. Qua zang heb je niet het idee naar een vrouw te luisteren. Op social media zouden er dan ook denigrerende opmerkingen plaatsvinden, want woke en trans en regenbogen en lgbtq+ fungeert momenteel als een soort rode lap voor velen.

Des te ontwapener en indringender is You Are the Morning dan ook. Het getuigt van lef om jezelf zo bloot te geven. En ja, het leven zal zeker niet makkelijk zijn voor Jasmine. Opent u feestboek en consorten maar eens als deze onderwerpen voorbij komen (en dat gebeurt met grote regelmaat want de media sites weten dat ze dan lekker scoren).

Breekbaar en emotioneel zijn de ingrediënten: tekstueel, maar zeker ook muzikaal. Muziek die zeer zeker in mijn straatje past.

Juist in dit huidige zeer vijandige klimaat richting de transgemeenschap (en ook wel de andere mensen die anders zijn dan de grote massa) is een album als dit een mooie eye-opener. Alleen vrees ik dat degenen die mensen als Jasmine het licht in de ogen niet gunnen hier nooit naar zullen luisteren. Geen eye-opener voor hen in elk geval.

Dan moet een select muziekliefhebbers gezelschap dat maar doen. Voer voor liefhebbers van (vooral) Perfume Genius, Elliott Smith en Sufjan Stevens.

'And I understand that I am in my soul a woman'. Wees jezelf. Leef en laat leven.

Denk zeker ook voor Arrie, AOVV, Sandokan-veld, muziekobsessie, Lura, Culture VBJ, Broem, Ducoz, Mjuman, Chameleon Day, bommel en -SprayIt-.

Heb je weer wat moois, Eric? Zat al 17 dagen in dit nieuw jaar te wachten op een tag van je.

Vooral voor fans van die laatste twee zal het mij ook erg aanspreken aERodynamIC
Sufjan stevens en elliot smith fanaten, klinkt goed.
Zal deze binnenkort eens draaien!

Grappig. Wel aan je gedacht maar had niet het idee dat het iets voor je zou zijn. Hopelijk sla je me later met deze misvatting om de oren.

Ik ben ook op het verkeerde been gezet door de hoes, maar ook door de naam. Ik ga het een luisterbeurt geven.

Nou aERodynamIC, bij deze.
Mooi ingetogen (indie) pop album waarbij de stem er echt uitspringt voor mij. De stem doet af en toe wat denken aan matty healy van the 1975. En daarbij past de stem goed bij het ingetogen sfeertje. Ik zet hem in tussen de 3,5 en 4*, waarbij ik dichter bij de 4* zit!
Overigens had ik zo'n soort album niet echt verwacht bij de hoes. Als je de hoes ziet denk je echt aan een Synth-pop album

Denk overigens ook wel wat voor jerome988

Ja die hoes doet heel anders vermoeden. Laat je daar dus niet door misleiden want dat zou echt zonde zijn.

Stem lijkt als een copy op die van Ela Melo. Hij is tegenwoordig ook een trans. Wat een toeval.

Sociale media is gif. Door alle haat die Jasmine over zich heen krijgt, is dat juist eens te meer een reden om de muziek van Jasmine te kopen en te streamen. Zodat de overgrote meerderheid van hetero's kunnen zien: LGBT+ mensen bestaan. Wij zijn er, je kunt er (niet meer) om heen. So move on en laat ons zijn, laat ons het leven leven dat we willen, laat ons gezinnen stichten als we dat willen. Waarschijnlijk gaat de overgrote meerderheid haters hier sowieso niet naar luisteren en alleen maar roeptoeteren en haat verspreiden, het zij zo.

Terug naar de muziek. Mijn muzieksmaak is nogal schizofreen. Ik heb periodes dit ik veel hiphop luister, of naar (foute) r&b. Ook de hyperpop die nu zo populair is, kan ik vaak goed smaken.
Maar nu zit ik in een Indie fase, en deze muziek past daar goed bij. Ik vind niet alles even mooi, maar vooral als Jasmine het wat kleiner houdt, kan ik hier zeker van genieten.

Oor vergeleek het met Carrie & Lowell, dat maakt benieuwd.

Phoebe Bridgers zingt overigens mee op Guy Fawkes Tesco Dissociation. Staat niet in de credits, maar die stem kwam me wel erg bekend voor...

Ik ervaar dit album als een op muziek gezet dagboek, waarin al Jasmines ups en downs van de afgelopen jaren voorbij komen. Het (moeten) breken met alles en iedereen, het maken van nieuwe vriendschappen en het vinden van gelijkgestemden voor steun en het delen van ervaringen. Bovenal maakt het album en het verhaal er omheen mij nog meer bewust van het feit hoe intolerant de maatschappij wordt en hoe makkelijk er vijandbeelden gecreëerd kunnen worden, uit mensen die behoorlijk weerloos zijn. Leven en laten leven is iets waar we allemaal beter en gelukkiger van worden.

Muzikaal is het album over het algemeen sterk, maar ook ietwat zwalkend. Ik sluit een halve * extra in de toekomst niet uit. Tot nu toe heb ik You Are The Morning zeker met plezier gespeeld.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: jasmine.4.t - You Are The Morning - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: jasmine.4.t - You Are The Morning
De muzikale carrière van de Britse muzikante jasmine.4.t kreeg een enorme boost toen Julien Baker, Phoebe Bridgers en Lucy Dacus zich over haar ontfermden, wat uiteindelijk het fraaie You Are The Morning opleverde

Jasmine Cruikshank had het niet makkelijk toen ze besloot om als transvrouw door het leven te gaan, maar gelukkig waren er mensen die wel onbevooroordeeld naar haar muziek wilden luisteren. Onder hen Boygenius lid Lucy Dacus, die het debuutalbum van jasmine.4.t een stuk dichterbij heeft gebracht. You Are The Morning is een zeer persoonlijk en intiem album, waarop jasmine.4.t zich zonder gêne bloot geeft. Het is in muzikaal opzicht een interessant album met een serie bijzondere songs en dan is er ook nog de zang van Jasmine Cruikshank. Het is zang waar ik even aan moest wennen, maar het is zang die inmiddels flink binnen komt. Het levert een bijzonder en heel erg goed album op.

jasmine.4.t is het alter ego van de Britse muzikante Jasmine Cruikshank, die als transvrouw door het leven gaat. De muzikante uit Manchester heeft een aantal zware jaren achter de rug nadat ze haar transitie had aangekondigd. Het maakte een einde aan haar huwelijk en ook bij haar eigen familie werd ze niet geaccepteerd als transvrouw.

De redding kwam uiteindelijk van niemand minder dan de Amerikaanse muzikante en Boygenius lid Lucy Dacus, die onder de indruk was van de muziek van jasmine.4.t en haar vroeg als support act. Lucy Dacus liet uiteindelijk een demo van de muziek van jasmine.4.t horen aan Phoebe Bridgers, die de Britse muzikante onmiddellijk een contract aanbood bij haar label Saddest Factory Records.

Op dat label is deze week You Are The Morning, het debuutalbum van jasmine.4.t verschenen. De Britse muzikante verruilde Manchester tijdelijk voor Los Angeles, waar ze in de studio gezelschap kreeg van haar uit transvrouwen samengestelde band en alle drie de leden van Boygenius. Julien Baker, Phoebe Bridgers en Lucy Dacus produceerden het debuutalbum van jasmine.4.t en dragen ook in vocaal opzicht bij aan een aantal tracks op het album.

Deze tracks hebben een hoog Boygenius gehalte, maar de songs waarin Jasmine Cruikshank er in vocaal opzicht alleen voor staat klinken duidelijk anders. De stem van de muzikante uit Manchester is niet per definitie mooi, maar wel bijzonder. Het is een stem die me af en toe aan Sufjan Stevens doet denken, maar ik heb bij beluistering van You Are The Morning ook met grote regelmaat associaties met de muziek van Elliott Smith.

Ook jasmine.4.t kiest op haar debuutalbum met grote regelmaat voor voornamelijk akoestisch ingekleurde folksongs die opvallen door wat donkere teksten en veel emotie. You Are The Morning is een zeer persoonlijk en dapper album geworden, waarop de Britse muzikante beschrijft hoe moeilijk het is om geaccepteerd te worden als transvrouw, zeker in de deze tijden waarin verdraagzaamheid ten opzichte van iedereen die anders is steeds minder vanzelfsprekend is.

Ik was in eerste instantie niet zo gecharmeerd van de wat onvaste stem van Jasmine Cruikshank en veerde direct enthousiast op toen Phoebe Bridgers plaats nam achter de microfoon, maar na enige gewenning heb ik geen moeite meer met de zang en vind ik de breekbare en emotievolle zang zelfs mooi en met enige regelmaat heel mooi.

Ook de songs van de Britse muzikante spreken me steeds meer aan. Het zijn songs die worden opgetild door de bijdragen van Julien Baker, Phoebe Bridgers en Lucy Dacus, maar de basis wordt gevormd door het talent van jasmine.4.t, die al haar gevoel in de songs op het album heeft gelegd en die uiteindelijk trots is op de persoon die ze is, wat anderen hier ook van vinden.

Ik ben heel benieuwd hoe de muziek van jasmine.4.t zich de komende jaren gaat ontwikkelen, maar hoe vaker ik naar You Are The Morning luister, hoe meer ik onder de indruk ben van het talent van de Britse muzikante. De songs op het album zijn verrassend veelkleurig en het zijn bovendien songs die veel knapper in elkaar zitten dan je bij eerste beluistering kunt vermoeden. Zeker de meest ingetogen songs op het album beschikken over het vermogen om diep onder de huid te kruipen, wat het debuutalbum van jasmine.4.t nog wat knapper en interessanter maakt. Erwin Zijleman

Ik vind het geen prettige stem om naar te luisteren

Een slecht huwelijk, ouders die niet achter haar keuze om als transvrouw door het leven te gaan staan en een noodgedwongen zwerversbestaan op straat. Genoeg materiaal om albums mee vol te schrijven. Jasmine Cruickshank heeft het niet gemakkelijk, maar wordt volledig door Phoebe Bridgers gesteund die jasmine.4.t een contract op haar platenlabel Saddest Factory aanbiedt. Ze krijgt daar de mogelijkheid om haar eerder door Lucy Dacus opgepakte ruwe demo’s verder uit te werken. De basis ligt er dus al en de twee boygenius leden verzorgen met hun collega Julien Baker een groot gedeelte van de achtergrondzang en de overige muzikale ondersteuning. Je kan het veel slechter treffen.

Het Skin By Skin liefdesliedje wordt in schetsvorm aangeleverd. Daar maken de ondersteunende vlammende grunge gitaarakkoorden van Julien Baker het grote verschil. Het is toch wel een meerwaarde, dat ze hier stevig tekeer gaat. Bij de postpunk klanken van Breaking In Reverse neemt Julien Baker tevens een groot gedeelte van het overduidelijk door Lou Reed geïnspireerde gitaarspel voor haar rekening. Dan luister je vooral naar een boygenius track, de soundtrack van het Jasmine Cruickshank liefdesdrama. Het zijn allemaal geroutineerde muzikanten, die hun stempel op de muziek drukken. Aan New Shoes is weinig gesleuteld. Deze track stamt al uit 2018, en met slechts de toevoeging van zalvende pianotoetsen blijft de kern zoveel mogelijk intact. New Shoes ademt de onvrede uit waar Jasmine Cruickshank dan nog geen raad mee weet. Lucy Dacus bevestigt dit vocaal alleen maar en geeft Jasmine Cruickshank alle vrijheid om die frustraties vanuit de gitaar therapeutisch te uiten. Wat moet dit opluchtend werken.

Helaas drukt dit trio de rol van de oorspronkelijke jasmine.4.t bassist Emily Abbott, toetsenist Phoenix Rousiamanis en drummer Eden O’Brien wat naar de achtergrond. Sterker nog, het aandeel van Emily Abbott sneuvelt praktisch helemaal als Vixen’s Diary het merendeel van de baspartijen inspeelt. jasmine.4.t heeft deze aandacht dus eigenlijk helemaal niet nodig, het is een mooie bijkomstigheid. Door het androgyne dromerige stemgeluid heen, hoor je vooral die slopende eeuwige strijd terug. In deze harde maatschappij is het steeds lastiger om jezelf te zijn. Aan de ene kant groeit de tolerantie, aan de andere kant levert het net zoveel aversie op.

De feministische folk opener Kitchen stelt dat een vrouw zich ondergeschikt aan de man opstelt. De emanciperende strijd voor gelijkheid is nog lang niet uitgevochten. Het is de ongelijke afstandelijke houding in een relatie die nog steeds de nodige vraagtekens oproept. Zo scheef zit de maatschappij nog steeds in elkaar. Het uptempo You Are the Morning titelstuk is een liefdesverklaring die naar de Kitchen folk basis teruggaat en dan begrijp je direct waarom er een duidelijke voorkeur voor Vixen’s Diary is. De contrabas geeft een eigen identiteit aan het nummer en laat dat leven. De jazzy opbeurende percussie van Eden O’Brien is een onmisbare factor die lekker eigenzinnig het evenwicht verstoort.

De folkrock van het panische Guy Fawkes Tesco Dissociation transformeert zich tot een sensueel geheel waaronder diepgaande suïcidale gedachtes een hoofdrol opeisen. Het is de meest zwarte periode in het leven van Jasmine Cruickshank. Een cold turkey waarin ze moet afkicken van het opgelegde beeld dat men van haar heeft. Dan pas is er ruimte voor zelfbewustwording en kan het schild afgeworpen worden. Jasmine Cruickshank benadrukt haar zachte kant, Phoebe Bridgers die van haar verharde evenbeeld. Een dilemma in duetvorm uitgespeeld. Roan, de schoonheid van de zwarte kanten van het leven. Zelfs sprookjes hebben geen gelukkig einde en worden door ellende overmand. Het ontvluchtende Best Friend’s House geeft nogmaals de verstoorde gestoorde verstandhouding met haar ouders weer. Te triest voor woorden dat Jasmine Cruickshank zich daar niet meer welkom en veilig voelt.

In het gevoelige Highfield benadrukt Jasmine Cruickshank nogmaals dat de wereld nog niet klaar voor haar is. De make-up en jurken worden dan wel geaccepteerd, maar camoufleren slechts het verdriet wanneer de directe omgeving afhaakt. Phoenix Rousiamanis zorgt voor het spookachtige strijkersarrangement en voegt hiermee een melancholische lading toe aan het geheel. Het indie glamrockende Tall Girl onderstreept dat haar lichaam onecht en niet als van haarzelf aanvoelt. Ze is een onwennige ongewenste gast in haar eigen huis. Elephant staat voor het veranderingsproces, de olifant die de glazen porseleinkast plat walst en ongewild een spoor van vernieling achterlaat. Transition is de voorbereiding tot het krachtige zacht gezongen Woman eindoordeel. Hier versterkt het uit Los Angeles afkomstige Trans Chorus koor op bevredigende wijze het veranderingsproces van een herboren Jasmine Cruickshank. Kort en bondig, gepast op de achtergrond. Het zou mij niet verbazen als You Are the Morning tot een van de belangrijkste platen van het jaar uitgroeit.

jasmine.4.t - You Are the Morning | Pop | Written in Music - writteninmusic.com

Op basis van alleen het artwork zou ik iets van kitscherige hypersonische tiktok-proof huppelsynthcomputerpop verwachten. Da’s gelukkig niet zo. Prima album met diepgang!

Dit album heb ik sinds half januari in een playlistje staan, omdat aERodynamIC met toen hierbij tagde. Dat ik bijna een half jaar later nog niet gestemd heb, heeft met mijn wispelturige luistergedrag te maken, maar ook met deze plaat.

Ik heb You Are The Morning namelijk al een aantal keer met veel plezier beluisterd, maar ik vind het nog steeds moeilijk er echt een sterke mening over te hebben. De liedjes zijn eigenlijk allemaal meer dan prima, en Jasmine Cruikshank kiest voor elk nummer een andere aanpak (binnen de indiepop-lijntjes) waardoor elke track echt iets bijdraagt.

Als ik kritiek zou moeten bedenken, zou ik wijzen naar de zang van Cruikshank, een beetje ijl en afgeknepen als een vrouwelijke Bon Iver, niet echt een manier van zingen die ik prettig vind. En ondanks de mooie arrangementen blijft de plaat een beetje in een somber sfeertje hangen waardoor hij voor mij altijd langer aanvoelt dan de 40 minuten die hij is.

Verder echt wel een mooie plaat, maar buiten 'Breaking in Reverse' en 'Guy Fawkes Tesco Dissociation' (voor mij wel echt de twee hoogtepunten) wacht ik nog een beetje op een vallend kwartje na een keer of tien luisteren. Daarom nét geen vier sterren.