Che Noir - The Lotus Child (2024)

Dit album is ook volledig geproduceerd door haarzelf, met Angels als enige uitzondering (Statik Selektah).

Ja, dit is helaas niet ten goede van het album denk ik. De producties springen er niet echt uit. Natuurlijk legt dit meer nadruk op haar teksten en delivery. Ik had zeker na de 2 vette tracks; Black Girl & Guns 'n Roses gehoord te hebben iets meer verwacht. Ik moet wel zeggen dat die tracks ook juist dope zijn door de features.

Ik begin te twijfelen of Che Noir wel een project zelf kan dragen zonder features. Ik mis een beetje de overtuiging en de hongerigheid op deze plaat. Je hoort dit goed terug op een track dat op zichzelf wel interessant is "choices", waarin ze rapt dat ze struggelt met veel aspecten van de business en muziekwereld.

Che Noir met 1 vette producer, zoals die plaat met Apollo Brown, vind ik wel tof. Op albums zoals deze springt voor mij vooral de verse van Rapsody eruit. Verder gewoon ok, maar weinig boeiend.