Nicolas Jaar - Piedras 2 (2024)
mijn stem
13 stemmen
Verenigde Staten
Electronic
Label: Other People
-
Radio Chomio (con Eli Wewentxu) (6:47)
-
Rio Radio Correspondencia Anfibia (3:29)
-
3eee (1:49)
-
F Collect (4:39)
-
Even Heaven Is Uneven (1:08)
-
El Azar (5:36)
-
I, You (3:45)
-
Heterodina (2:19)
-
Sin Conexion (4:48)
-
SSS1 (1:52)
-
SSS2 (5:26)
-
SSS3 (3:05)
0
geplaatst: 7 november 2024, 13:07 uur
Wat abstracter dan deel 1. Zeker ook de moeite. Het drieluik SSS1-SSS2-SSS3 is een heerlijke trip
1
geplaatst: 9 november 2024, 21:36 uur
Deze ligt me beter dan deel 1. Wat minder zang en wat meer electronic. Fascinerende plaat wel, ook hoog beoordeeld op Pitchfork (8,3) en een interessant verhaal. Nicolás Jaar: Piedras 1 & 2 Album Review | Pitchfork
0
geplaatst: 11 november 2024, 22:41 uur
remcodurez schreef:
Wat abstracter dan deel 1. Zeker ook de moeite. Het drieluik SSS1-SSS2-SSS3 is een heerlijke trip
SSS trilogie klinkt idd fantastisch. Nog niet eerder zoiets gehoord, en dat is altijd extra leuk.Wat abstracter dan deel 1. Zeker ook de moeite. Het drieluik SSS1-SSS2-SSS3 is een heerlijke trip
1
geplaatst: 12 november 2024, 11:31 uur
Je kan deel 1 + 2 apart bekijken maar eigenlijk ook niet.
Daarom bespreek ik deze ineens mee, en scoor ze samen.
Een gitzwarte achtergrond sluimert in de teksten.
Een geschiedenis van geweld, van kolonisatie.
Van het verdringen van minderheden, van Pinochet, Chili tot Gaza.
Alles is verbonden in zijn wereld.
De eerste strofe van Cangilón:
Hay agua en el pozo
También hay armas, restos de guerra
No me sorprendería, si habrían muertos silbando ahí adentro.
Er zit water in de put.
Er liggen ook wapen, oorlogsresten.
Het zou me niet verwonderen, als je daar dode mensen hoort fluiten.
Langzaam trekt het zich op gang.
Je voelt de Cumbia ritmes, de Reggaeton, de hitte van het land.
Het is raar, het is fragmentarisch, het is filmisch, het is een hoorspel.
Het is alsof je een knop op de radio hebt die steeds blijft verspringen.
Si está escrito en los muros, no está escrito en papel
Het is geschreven op de muren, niet op papier.
Zaken zijn duidelijk, ook al zijn ze niet bewijsbaar.
Regimes die mensen wilden uitwissen, de verdwijningen onder Pinochet.
De link met Palestina.
Als je de naam van een land uitgomt, is dat dan een ander land? Kan dat?
Dat allemaal onder dat ritme, die zombie-Cumbia beat.
(Die Dengue Dengue Dengue beats)
Op Sirens stond "Three sides of Nazareth". met de tekst
I found my broken bones by the side of the road
I found my broken home by the side of the road
I found my broken lens by the side of the road
I found my broken friends by the side of the road
Een verwijzing naar deze jaren onder Pinochet.
3000 doden. 40.000 gemarteld, 80.000 opgesloten en heel veel "vermisten".
Dit album is de voortzetting van dat nummer.
Deel 2 is meer elektronisch dan deel 1.
Anders, minder pop. Minder stemmen.
Minder tekst. Het gezegde is gezegd.
Het gevoel blijft over.
Het bouwt langzaam op tot de climax bij SSS-SSS3.
Hij nadert hier, vind ik, Aphex Twin gebied.
Dit is zijn beste werk.
Daarom bespreek ik deze ineens mee, en scoor ze samen.
Een gitzwarte achtergrond sluimert in de teksten.
Een geschiedenis van geweld, van kolonisatie.
Van het verdringen van minderheden, van Pinochet, Chili tot Gaza.
Alles is verbonden in zijn wereld.
De eerste strofe van Cangilón:
Hay agua en el pozo
También hay armas, restos de guerra
No me sorprendería, si habrían muertos silbando ahí adentro.
Er zit water in de put.
Er liggen ook wapen, oorlogsresten.
Het zou me niet verwonderen, als je daar dode mensen hoort fluiten.
Langzaam trekt het zich op gang.
Je voelt de Cumbia ritmes, de Reggaeton, de hitte van het land.
Het is raar, het is fragmentarisch, het is filmisch, het is een hoorspel.
Het is alsof je een knop op de radio hebt die steeds blijft verspringen.
Si está escrito en los muros, no está escrito en papel
Het is geschreven op de muren, niet op papier.
Zaken zijn duidelijk, ook al zijn ze niet bewijsbaar.
Regimes die mensen wilden uitwissen, de verdwijningen onder Pinochet.
De link met Palestina.
Als je de naam van een land uitgomt, is dat dan een ander land? Kan dat?
Dat allemaal onder dat ritme, die zombie-Cumbia beat.
(Die Dengue Dengue Dengue beats)
Op Sirens stond "Three sides of Nazareth". met de tekst
I found my broken bones by the side of the road
I found my broken home by the side of the road
I found my broken lens by the side of the road
I found my broken friends by the side of the road
Een verwijzing naar deze jaren onder Pinochet.
3000 doden. 40.000 gemarteld, 80.000 opgesloten en heel veel "vermisten".
Dit album is de voortzetting van dat nummer.
Deel 2 is meer elektronisch dan deel 1.
Anders, minder pop. Minder stemmen.
Minder tekst. Het gezegde is gezegd.
Het gevoel blijft over.
Het bouwt langzaam op tot de climax bij SSS-SSS3.
Hij nadert hier, vind ik, Aphex Twin gebied.
Dit is zijn beste werk.
1
geplaatst: 13 november 2024, 16:27 uur
Je vat het mooi samen davevr. Had het niet beter gekund. Jammer dat je dit soort albums moeilijk aan mensen kan aanbevelen/opdringen. Ik vrees dat het al te snel weggezet wordt als "oninteressant". Maar ga het toch proberen. 
1
geplaatst: 13 november 2024, 20:10 uur
remcodurez schreef:
Je vat het mooi samen davevr. Had het niet beter gekund. Jammer dat je dit soort albums moeilijk aan mensen kan aanbevelen/opdringen. Ik vrees dat het al te snel weggezet wordt als "oninteressant". Maar ga het toch proberen.
Je vat het mooi samen davevr. Had het niet beter gekund. Jammer dat je dit soort albums moeilijk aan mensen kan aanbevelen/opdringen. Ik vrees dat het al te snel weggezet wordt als "oninteressant". Maar ga het toch proberen.
Het is ook gewoon ronduit moeilijk. Je moet tijd maken en geven. Het is ook niet rustig, zacht, mooi dagdroom materiaal, en ook niet voor met een scotch voor de open haard te beluisteren. Je kan het niet opzetten met bezoek, dus ik weet ook dat ik dit bijna nooit ga opzetten. Maar het is wel echt goed
* denotes required fields.
* denotes required fields.