Chino XL - Darkness & Other Colors (2024)

Ik vind dit album perfect, maar het moet maar net in je straatje passen. Chino die op sommige tracks wat zeurderig zingt... Veel diepere en depressievere teksten waarin hij het concreet over de dood heeft en over zijn zelfhaat en veel meer van dat soort dingen. Nog steeds spit hij harde bars, en is energiek als altijd. Als iemand die dezelfde soort strijd heeft gehad in het leven, snap ik dat Chino eruit is gestapt. Ik zal zijn muziek gaan missen, de grootste lyricist die Hip Hop heeft voorgebracht IMO. Dit album is in zijn geheel een trip voor mij, een fijne trip. Erkenning, herkenning, droevenis, maar ook vreugde vanwege wat het met me doet terugkijkend op het leven wat ik had... En wat het op dit moment is. Helaas kwam de ommekeer voor Chino niet op die manier, en heeft hij ook heel andere dingen die hem hadden gemaakt tot de ziel die niet meer onder ons is. Rust In Vrede Derek Barbosa! Dit album heeft nog een enkele beoordeling, dat valt me wel op. Ik vind het fantastisch en het gaat dit decennium niet meer overtroffen worden voor mij... Voorbarig? Misschien, maar ik ken mezelf en hoe ik dit album voel is niet zomaar te omschrijven.

Misschien wel het duisterste en meest verontrustende muziekalbum dat ik ooit heb gehoord. Alsof Chino dit post mortem heeft opgenomen. Fucked up en prachtig tegelijk.

Luister deze vandaag, wrang als ik het bovenstaande bericht van de recent overleden ForWhomThePeteTolls lees. RIP!