An Emotional Fish - Sloper (1995)

Hun eerste twee albums sloegen bij mij goed aan, en had dan ook hoge verwachtingen van het album dat erop zou volgen. En toen kwam die: 'Sloper'.
Eigenlijk wilde ik deze onvoorwaardelijk aanschaffen, maar besloot toch deze eerst even te beproeven in de recordshop. Ik zette de koptelefoon op en begon te luisteren....skip, .....skip, .....skip....En ging na afloop weer eens proberen. Al snel werd het me duidelijk: ik moest mezelf confronteren met het feit dat deze band, waar ik zulke hoge verwachtingen van had, hier gewoon een partij-van zulk weing-betekenende-troep had neergezet dat het de vuilnisbak nog niet waardig was om erin gedeponeerd te worden. Wat was dit een teleurstelling. Heb daarna nooit meer iets van ze vernomen.

volmondig akkoord met Salmek. het is verbazend (verbazend negatief) te moeten vaststellen als je hun debuutplaat naast dit vehikel legt, om te zien welke evolutie bergafwaarts de groep heeft doorgemaakt.

Disco Vera & Dirt hebben nog iets, de rest is troep.

De zanger zit nu trouwens in een totaal andere band (Jerry & Mudfish of zoiets), met een heel andere stijl van muziek ook.

...........moet wel toegeven dat de hoes van het album toen een foto was van een 1 of andere ranzige koe in het veld, een medespriraalvormer ter waardebepaling voor een niet al te optimistisch oordeel..........De zanger in Jerry & Muldfish? Blijft vissen, niet? Ik ga 't toch maar eens checken.

Nee, die band heet Jerry Fish and the Mudbug Club, en heeft dezelfde samenstelling als die van An Emotional Fish.

JF a/t MC........toch een keer checken. Thanx

Is wel de moeite waard.

Het mooie van deze cd vind ik dat de band, na Junk Puppets, de pretenties heeft laten varen. Terecht lijkt me, want een hoger niveau wordt niet gehaald. Ik luister met plezier naar deze cd, en nummers als Aeroplanes en Mistake Factory steken er wat mij betreft bovenuit.
De passie en hele sterke songs ontbreken, maar het plezier lijkt hervonden.
Dat plezier hebben ze dubbel hervonden bij Jerry Fish. Ik heb die een keer live gezien, maar dat was toch ook een teleurstelling, omdat de energie en passie van de eerste AEF-plaat daar ook niet wordt aangesproken. Heel Erg Jammer!

Toch, voor deze Sloper, een kleine 3,5*

Dit was voor mij wel een beste afknapper! Ik vind het gewoon geen goed album.

Aleen het nummer Mistake Factory blijft fier overeind, want dat vind ik werkelijk fantastisch nummer (misschien wel één van hun beste nummers)

De rest verzand in muzak (vind ik) Ik ga hem toch weer eens luisteren wie weet........

Doe ik ook, ik ga 'mistake factory' eens wat nauwgezetter beluisteren, doe jij dat dan met disco vera

wie weet, nog een pareltje tussen deze futloze flauwe plaat.

Beetje verbaasd over de lage scores want ik blijf dit persoonlijk toch een mooi album vinden. Ik hou gewoon van de bezetting van deze band en de sound die de verschillende leden brengen. Drums zijn lekker, bas swingt en het gitaarwerk is top. Komt de zang nog bij en de teksten die af en toe ook wel lekker cynisch en humoristisch zijn. Mistake Factory is ook een van mijn favoriete nummers, swingt na al die jaren nog steeds als een tierelier.

Toch de score omhoog gesteld, komt vooral door de nummers Time Is On The Wall, Mistake Factory, Disco Vera (die wahwah!) en Superman (dat basloopje!). Eigenlijk is de enige misser hier het nummer Happy Families, verder een meer dan prima album. En Leoncavallo schopt de blikjes weer eens lekker tegen het plafond zoals tijdens de (post) punk periode in de jaren 80.

Every time I think of you I think about dirt. D.i.R.T