Ulver - Liminal Animals (2024)

Stonden hier niet eerst een aantal berichten?

Album klinkt wel erg fijn weer.

Keiharde cover art en ook wel een paar zieke songs weer zo op het eerste gehoor zoals altijd wel met Ulver.

Perdition City echter hebben ze voor mij nooit meer overtroffen.

Met deze release is het album nu compleet, neem ik aan ? (gezien hun gekozen aanpak om het nummer voor nummer uit te brengen.) => pas dan wil ik 'm echt gaan luisteren...

ProGNerD volgens mij wel is dat nu wel het geval. Tenminste als ik het nieuws er zo over lees. Sowieso een tip om te beluisteren hoor. Staan erg goeie nummers op.

Gaan we zeker doen !

In 2024 heb je naast de verrassende platen natuurlijk ook de lastige platen. De ‘vlees noch vis’ platen. De halfslachtige platen. De karakterloze platen. De inspiratieloze platen oftewel de 'nét niet' platen. Na het magistrale The Assassination of Julius Caesar en de flauwe opvolger Flowers of Evil hebben we hier weer een zogenaamde popplaat van de band uit het hoge noorden. De heren kunnen aardig fröbelen, er zitten leuke elektronische effecten in verwerkt, maar voor iets dat voor pop of anderzijds door moet gaan, zijn de liedjes niet goed genoeg. Laat staan 'lekker'. Jammer.

Inmiddels heb ik hier een paar nummers van beluisterd, maar ik wordt er niet vrolijk van. Het klinkt als B-sides van Flowers of Evil, en dat klonk al als B-sides van The Assassination of Julius Caesar. Waarom blijft Ulver nu al jaren zo hangen in dat Synthpop-gebeuren? Ik mis de tijd dat het bij ieder nieuw Ulver-album altijd weer een totale verrassing was wat voor genre of stijl ze nu weer zouden gaan spelen. Alsof het gevoel van avontuur is uitgedoofd bij Ulver, en ze na 30 jaar experimenteren eindelijk hun comfort zone hebben gevonden waarin ze lekker willen blijven toeven in de nadagen van hun carrière. Ik vind het een beetje jammer allemaal.

Mee eens hoor.

Ulver was ooit een spannende act. Nu is het niet meer dan een veredeld krukzitcombo met bliepjes geworden.

ben na Bergtatt en Kveldssanger gestopt, de 2de vind ik al minder, Bergtatt is een goeie plaat, de rest ken ik ook niet, denk ook maar dat ik dat zo laat!

Van begin tot eind vind ik dit een erg fijn album. Ulver beheerst verschillende muziekgenres, dat is kristalhelder. Mooie trompet op Forgive Us!

Ik ben niet vies van een beetje synthpop. Maar Ulver komt hier wel erg slecht uit de verf. De voorbeelden uit de 80s zijn slecht nagedaan. 'Zeurderig' en 'lui' zijn de woorden die bij mij blijven hangen. Garm blijkt dan toch niet zo'n hele goede zanger. Zo blijft alleen het stemmige Nocturne #1 over.

Flowers Of Evil vond ik al discutabel. Maar die was tegelijkertijd ook vermakelijk. Dat is hier ver te zoeken. Ik zet Nattens Madrigal nog eens op.

Deze plaat bevalt me wel, maar eerlijk gezegd merk ik toch dat ik als ik Synth stijl Ulver wil horen ik eigenlijk altijd wel The Assassination of Julius Caesar opzet. En waar Flowers of Evil nog wel wat leuks wist te brengen valt deze plaat eigenlijk in het niets. Het is zeker niet vervelend om te horen, maar het is eigenlijk teveel van hetzelfde. En ik denk dat ze toch net een album te lang zijn doorgegaan op deze koers. Memorabel is dit zeker niet.

Opvolger Neverland lijkt wel weer anders te worden en de eerste single klinkt in ieder geval weer wat spannender dan dit. Maar het is nog eventjes afwachten.
Ulver - Weeping Stone