Deze was in 2024 even aan mij voorbij gegaan. Naast de naamswijziging (voorheen An Autumn for Crippled Children) heeft het Friese trio ook een beetje aan het geluid gesleuteld. Het geluid is wat dynamischer en opener geworden, met nog iets meer ruimte voor synths. Daarnaast is de zang wat verschoven van black metal screams naar wat meer harsh screamo vocals.
Waar je vroeger het idee had te luisteren naar één lang nummer, zijn de nieuwe songs wat compacter en allemaal voorzien van een duidelijke kop en een staart.
Puik album!