The Gentle Spring - Looking Back at the World (2025)

De band The Field Mice zegt mij niets, maar heeft rond 1990 enkele hits gescoord in het V.K. De zanger/gitarist en songwriter van The Gentle Spring, Michael Hiscock, maakte deel uit van de Engelse band en komt nu terug in deze Franse band. Samen met Emilie Guillaumot and Jérémie Orsel is hij verantwoordelijk voor de nummers.

De liedjes op Looking Back On The World zijn grotendeels zacht en sensitief, gericht op de luisterervaring. Er staat dan ook veel moois op het album, dat een mooie een-op-een ervaring biedt om je in onder te dompelen. Wie vaker luistert, zal steeds weer een nieuw, subtiel, element ontdekken in de songs. Soms is gewoon iets moois meer dan voldoende om naar te luisteren en daar valt dit album zeker onder.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: The Gentle Spring - Looking Back At The World - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: The Gentle Spring - Looking Back At The World
De Brits-Franse band The Gentle Spring debuteert deze week met het zeer aangename Looking Back At The World, maar de wortels van de band gaan terug tot de jaren 80 en zo klinkt het album ook

Michael Hiscock maakte aan het eind van de jaren 80 en het begin van de jaren 90 een aantal ondergewaardeerde albums met zijn band The Field Mice. Wat hij de afgelopen decennia heeft gedaan weet ik niet, maar echo’s van The Field Mice duiken op op het debuutalbum van zijn nieuwe band The Gentle Spring, die invloeden uit de Britse popmuziek verrijkt met een Franse touch. De songs op Looking Back At The World klinken wat nostalgisch en hebben meer dan eens een jaren 80 vibe, maar de Britse en Franse muzikanten geven ook een eigen draai aan de invloeden uit het verleden. Het is nog lang geen lente, maar zet dit album op en de zon begint echt te schijnen.

Looking Back At The World is het debuutalbum van de Brits-Franse band The Gentle Spring. De band werd geformeerd door de Britse muzikante Michael Hiscock, die in de jaren 80 en 90 deel uitmaakte van de Britse band The Field Mice, dat haar albums mocht uitbrengen op het legendarische label Sarah Records. Ik ken de catalogus van het label vrij goed, maar The Field Mice is me eerlijk gezegd nooit opgevallen.

In zijn nieuwe thuisbasis Parijs kwam Michael Hiscock de Franse muzikanten Emilie Guillaumot en Jérémie Orsel tegen en was The Gentle Spring een feit. De band opereert weliswaar uit Parijs en is voor tweederde Frans, maar de muziek van The Gentle Spring klinkt toch vooral Brits. Michael Hiscock bepaalt met zijn zang en zijn Britse tongval voor een belangrijk deel het geluid van de band en speelt hiernaast bas.

Emilie Guillaumot speelt ook een voorname rol met de keyboard partijen en haar bijzonder mooie achtergrondzang en een enkele keer de leadzang, terwijl Jérémie Orsel tekent voor mooie akoestische gitaarakkoorden. Het geluid van The Gentle Spring is vooral akoestisch en klinkt zeer sfeervol, zeker wanneer ook nog andere instrumenten worden toegevoegd aan de songs, waaronder blazers en strijkers.

Het is een geluid dat af en toe zo lijkt weggelopen uit de jaren 60, maar Looking Back At The World heeft ook zeker een jaren 80 vibe. Veel songs op het album doen me denken aan Belle And Sebastian, Prefab Sprout, The Go-Betweens of aller drie tegelijk, maar The Gentle Spring heeft ook een eigen sound.

Het debuutalbum van The Gentle Spring is een warm klinkend album, dat doet verlangen naar lange zomeravonden, een verlangen dat stevig wordt aangewakkerd door het wat sombere weer van het moment. Net als Belle And Sebastian maakt de band uit Parijs popliedjes die lieflijk en zoet kunnen klinken, maar die uiteindelijk het best kunnen worden gekarakteriseerd als bitterzoet.

Het klinkt allemaal bijzonder lekker, waardoor Looking Back At The World het uitstekend doet op de achtergrond, al dan niet fantaserend over de zon die vast weer een keer gaat schijnen, maar de songs van The Gentle Spring zijn zeker niet alleen aangenaam. Ook dit is weer een album dat het best tot zijn recht komt wanneer je het met de koptelefoon beluistert en hoort hoeveel mooie details er verstopt zijn in de songs van de Brits-Franse band. Het doet me zoals gezegd denken aan Prefab Sprout en dat is ook een band die bij eerste beluistering eenvoudige en zoete popliedjes leek te maken, maar uiteindelijk met Steve McQueen een van de allerbeste albums uit de jaren 80 bleek te hebben gemaakt.

Het lukte Michael Hiscock een hele tijd geleden niet met zijn band The Field Mice. De albums van de band zijn gewoon te vinden op de streaming media platforms en het zijn albums die destijds een veel beter lot hadden verdiend. Met zijn nieuwe band is de Britse muzikant niet eens zo heel ver verwijderd van de muziek die hij een aantal decennia geleden maakte, maar de songs van The Gentle Spring klinken nog wat mooier en zitten ook nog wat knapper in elkaar.

Met name AllMusic zette me de afgelopen week op het spoor van de band uit Parijs, maar het debuutalbum van deze nieuwe band verdient echt alle aandacht en zou zomaar uit kunnen groeien tot een album dat ook de lente en de zomer van 2025 gaat voorzien van een onweerstaanbaar lekkere soundtrack. Erwin Zijleman