Röyksopp - Nebulous Nights (2024)

Net even snel doorheen gegaan op Spotify, wat een mooi album wat ik waarschijnlijk nog een paar keer moet opzetten om het echt te laten landen. Het album heeft namelijk geen enkele beat, dat is neit wat we van ze gewend zijn. Het is zang met allerlei Spacey sounds eromheen.
Camera Obscura,Beside You en And So..., zijn zoverre favorieten.

Royksopp doet hier een zogenaamde "Ambient interpretatie" van Profound Mysteries. Ze hebben een aantal tracks uit de serie opnieuw opgenomen. De muziek doet sterk denken aan The Orb (vooral door de sample van Joni Mitchell), aan Chill Out van The KLF (Goldfrapp haar stem is perfect), Biosphere en andere vroege 90's ambient helden. Het resultaat is een kalm en rustig en dromerig geluid, perfect voor te ontspannen. Vogels die fluiten, het geluid van de oceaan, de golven die ruisen, een mooie stem, ideaal voor meditatie of voor tijdens het lezen. Of in slaap te vallen. Ik kan dit wel pruimen. Ik vind wel dat het tijd wordt voor nog eens een stevige synthpopplaat, maar tot dan kan ik mij hier wel mee verzoenen.

Ik kan mij wel niet verzoenen met dat artwork. Djeezus toch. Stop met die AI als dat alles is dat je kan doen. Het is gewoon slecht. Je ziet van kilometers dat het AI is. Het ziet er goedkoop uit.

Ik vind het juist wel een geinige hoes die goed past bij de albumtitel en de Noordelijke hoogte waar de heren vandaan komen.

Slechtste hoes ooit? Hopelijk klinkt het beter...

Dat is de laatste van Tears for fears. Waarschijnlijk wel met hetzelfde programma gemaakt

Laatst met een vriend die in de reclamewereld zit, het hierover gehad. Zijn conclusie was dat de meeste mensen het gewoon niet zien. Voor hun is het gewoon een stijl als een ander. Kijk naar de Coca Cola reclame deze kerst. Veel zien het verschil niet met de voorbije jaren, ze vinden dit even 'mooi'. Voor mij voelt het als de nieuwe WordArt van de jaren '90.
Maar ach, coverart blijft uiteindelijk toch bijzaak als het muziek betreft.

Wow, wat ben ik hiervan aan het genieten zeg! Voelt als een niet verwacht cadeautje.

Ik ook, erg aangenaam allemaal. Heerlijke trip.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: Röyksopp - Nebulous Nights: An Ambient Excursion Into Profound Mysteries - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: Röyksopp - Nebulous Nights: An Ambient Excursion Into Profound Mysteries
Röyksopp is bekend van door elektronica en beats gedomineerde muziek, maar op het twee uur en twintig minuten durende Nebulous Nights laat het tweetal je heerlijk wegdromen op ambient interpretaties van hun songs

Ik heb eigenlijk niets met de Noorse band Röyksopp en heb ook maar heel weinig met het genre ambient, maar de combinatie van de twee pakt verrassend goed uit. Het Noorse duo heeft de songs van de afgelopen jaren verschenen drie delen van Profound Mysteries door de ambient molen gehaald en er een hypnotiserende luistertrip van gemaakt. Nebulous Nights nodigt uit tot een kleine tweeënhalf uur wegdromen, maar vergeet zeker niet te luisteren naar al het moois dat Torbjørn Brundtland en Svein Berge in hun muziek hebben gestopt. De zeer subtiele bijdragen van de van Profound Mysteries bekende gastvocalisten zijn de kers op deze bijzondere taart.

Ik heb nog niet eerder een album van de Noorse band Röyksopp besproken. Dat is ook niet zo gek, want ik heb niet zo heel veel met de elektronische en door beats gedomineerde popmuziek van het tweetal uit het Noorse Bergen.

Torbjørn Brundtland en Svein Berge werkten de afgelopen jaren aan het drieluik Profound Mysteries. Het zijn albums waar ik voor de afwisseling wel naar heb geluisterd en die ik, mede door de bijdragen van gastzangeressen als Astrid S, Alison Goldfrapp, Beki Mari en Susanne Sundfør, bij vlagen best aardig vond, maar uiteindelijk was het toch onvoldoende mijn muziek voor een plekje op de krenten uit de pop.

Eerder deze maand dook het Noorse tweetal op met een nieuw album, dat vooral als een tussendoortje wordt gezien. Het is wel een flink tussendoortje geworden, want Nebulous Nights bevat maar liefst 30 tracks en twee uur en twintig minuten muziek. Nebulous Nights heeft als ondertitel An Ambient Excursion Into Profound Mysteries en dat is een vlag die de lading uitstekend dekt.

Op Nebulous Nights doet Röyksopp de drie delen Profound Mysteries immers nog eens dunnetjes over, maar de elektronica en de beats van de originele albums zijn vervangen door ambient klanken. Nu is ambient ook geen genre waar ik heel erg warm voor loop, maar Nebulous Nights bevalt me op een of andere manier wel.

Op Nebulous Nights hoor je drie uur lang natuurgeluiden bestaande uit stromend water, flinke regenbuiten, tjirpende krekels en fluitende vogeltjes. Het wordt gecombineerd met zweverige, door elektronica gegenereerde klanken, gesproken woord en de subtiele bijdragen van de zangeressen die ook op de originele Profound Mysteries albums zijn te horen.

Het tempo ligt laag, de klanken zijn vaak subtiel en atmosferisch en maar heel af en toe wat zwaarder aangezet, waardoor Nebulous Nights een album is dat zeer geschikt is om bij te ontspannen. Zet de koptelefoon op, sluit de ogen en Torbjørn Brundtland en Svein Berge nemen je mee op een fascinerende luistertrip die je 30 tracks lang meevoert naar een wereld waarin het tempo een stuk lager ligt.

Ik vond ambient in het verleden eerlijk gezegd vooral saai, maar op het nieuwe album van Röyksopp gebeurt echt van alles. In de elektronische klankentapijten is veel moois verstopt en als er even wat minder gebeurt zijn er de bijna hypnotiserende natuurgeluiden. De gastvocalisten, die op de originele Profound Mysteries albums een voorname rol hadden, hebben zich uitstekend aangepast aan het geluid op het ambient album en beperken zich tot subtiele zang en klanken, die de muziek op het album voorzien van een extra dimensie.

Twee uur en twintig minuten is een lange zit, maar Nebulous Nights is wat mij betreft het mooist als je het gehele album ondergaat. Het kost je bijna tweeënhalf uur van de dag, maar de ontspannende werking van de ambient klanken van Röyksopp is groot. Ook na beluistering van Nebulous Nights van Röyksopp is ambient geen genre waar ik heel erg enthousiast van wordt, maar de ambient bewerkingen van het tweetal uit Bergen hebben iets bijzonders. Voor Röyksopp fans waarschijnlijk niet meer dan een tussendoortje, maar ik vind het het meest interessante werk tot dusver van het Noorse duo. Erwin Zijleman

Mooi zeg! Idd raakvlakken met 90’s ambient van The Orb enzo, erg relaxed maar tegelijkertijd ook behoorlijk melancholiek wat het meer maakt dan alleen chillen
Het klinkt ook prachtig

Ik kan hier helaas niets mee, het voelt aan zoals de artwork doet uitschijnen. Generieke ambient-soundscapes die nergens verrast of origineel aanvoelt.

Hij komt weer keihard en emotioneel binnen (vooral op de koptelefoon). Wat is dit toch een album!