Chico Hamilton - Man from Two Worlds (1964)
mijn stem
9 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Impulse!
-
Man from Two Worlds (5:53)
-
Blues Medley (3:20)
-
Forest Flower (10:11)
-
Childs Play (3:44)
-
Blues for O.T. (4:34)
-
Mallet Dance (4:49)
-
Love Song to a Baby (3:47)
-
Passin Through (8:16)
-
Transfusion (2:42)
-
Lady Gabor * (13:15)
-
Lonesome Child * (5:41)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
47:16
(1:06:12)
0
Mssr Renard
geplaatst: 4 april 2023, 10:45 uur
Deze plaat van Chico is van ongekende klasse. Uiteraard door het prachtige drumspel van Chico Hamilton. Laat dat voorop staan. Maar wat deze plaat naar grote hoogten doet uitstijgen zijn de bijdragen van Charles Lloyd en Gabor Szabo.
Charles Lloyd schrijft hier 8 van de 9 composities, en Gabor draagt de compositie Child's Play aan.
Gabor Szabo is een wat onbekendere jazzgitarist (ik hoor nooit iemand over hem) maar heeft een prachtige sound. Lloyd speelt hier tenor saxofoon en fluit. Wat ook zo mooi is op deze plaat zijn de unisoon gespeelde riffs op saxofoon en gitaar (heel mooi voorbeeld is de Blues Medley).
Een zeer mooi nummer met fluit en gitaar (en brushes waar Chico ook in excelleert) is Love Song to a Baby, waarbij Lloyd prima laat horen dat hij net zo prachtig fluit kan spelen als Dolphy (die eind jaren 50 al samenwerkte met Chico).
Bassist Albert Stinson is de perfecte man om de ritmesectie te vormen met Chico Hamilton. De subtiliteit van beiden is ongekend en ze vullen en voelen elkaar perfect aan.
Nu is het wel zo, dat de vier heren al jaren samen spelen, in deze samenstelling speelt deze formatie vanaf 1961 tot en met zo een beetje 1965. De muziek van deze periode laat zich omschrijven als Chamber Jazz, een soort avant-jazz, maar dan zonder de free-jazz-elementen. De muziek past daarom ook erg goed binnen het Impulse!-spectrum.
Muzikaal is er veel te beleven, van blues tot bossa nova, van latin tot meer avant-jazz, met altijd dat perfecte gevoel voor subitiliteit, spanning en ritme. Wat mij betreft is dit 'kwartet' net zo belangrijk voor de ontwikkeling van jazz als het Coltrane-kwartet, al is het alleen maar omdat Chico en consorten totaal andere wegen bewandelden.
Deze plaat is in al zijn pracht, voor mij niet eenshet summum van Chico's Impulse!-periode, want dat is Passing Thru.
Charles Lloyd schrijft hier 8 van de 9 composities, en Gabor draagt de compositie Child's Play aan.
Gabor Szabo is een wat onbekendere jazzgitarist (ik hoor nooit iemand over hem) maar heeft een prachtige sound. Lloyd speelt hier tenor saxofoon en fluit. Wat ook zo mooi is op deze plaat zijn de unisoon gespeelde riffs op saxofoon en gitaar (heel mooi voorbeeld is de Blues Medley).
Een zeer mooi nummer met fluit en gitaar (en brushes waar Chico ook in excelleert) is Love Song to a Baby, waarbij Lloyd prima laat horen dat hij net zo prachtig fluit kan spelen als Dolphy (die eind jaren 50 al samenwerkte met Chico).
Bassist Albert Stinson is de perfecte man om de ritmesectie te vormen met Chico Hamilton. De subtiliteit van beiden is ongekend en ze vullen en voelen elkaar perfect aan.
Nu is het wel zo, dat de vier heren al jaren samen spelen, in deze samenstelling speelt deze formatie vanaf 1961 tot en met zo een beetje 1965. De muziek van deze periode laat zich omschrijven als Chamber Jazz, een soort avant-jazz, maar dan zonder de free-jazz-elementen. De muziek past daarom ook erg goed binnen het Impulse!-spectrum.
Muzikaal is er veel te beleven, van blues tot bossa nova, van latin tot meer avant-jazz, met altijd dat perfecte gevoel voor subitiliteit, spanning en ritme. Wat mij betreft is dit 'kwartet' net zo belangrijk voor de ontwikkeling van jazz als het Coltrane-kwartet, al is het alleen maar omdat Chico en consorten totaal andere wegen bewandelden.
Deze plaat is in al zijn pracht, voor mij niet eenshet summum van Chico's Impulse!-periode, want dat is Passing Thru.
1
geplaatst: 9 mei 2023, 11:11 uur
Mssr Renard schreef:
Muzikaal is er veel te beleven, van blues tot bossa nova, van latin tot meer avant-jazz, met altijd dat perfecte gevoel voor subitiliteit, spanning en ritme. Wat mij betreft is dit 'kwartet' net zo belangrijk voor de ontwikkeling van jazz als het Coltrane-kwartet, al is het alleen maar omdat Chico en consorten totaal andere wegen bewandelden.
Muzikaal is er veel te beleven, van blues tot bossa nova, van latin tot meer avant-jazz, met altijd dat perfecte gevoel voor subitiliteit, spanning en ritme. Wat mij betreft is dit 'kwartet' net zo belangrijk voor de ontwikkeling van jazz als het Coltrane-kwartet, al is het alleen maar omdat Chico en consorten totaal andere wegen bewandelden.
Dat zat ik me gisteren ook weer eens te bedenken ja. Wat mij dan vooral opvalt is dat je de naam Eric Dolphy (ondanks te korte carrière) eigenlijk bij alle 'ontwikkelingen' tegenkomt.
Voor wie interesse heeft: Chico Hamilton Quintet met Dolphy is ook echt de moeite om eens te beluisteren. Spel van Dolphy is daar nog niet geheel ontwikkeld, maar wel dat vooruitstrevende , eigen en subtiele geluid van het quintet
0
Mssr Renard
geplaatst: 9 mei 2023, 12:57 uur
spoon schreef:
Voor wie interesse heeft: Chico Hamilton Quintet met Dolphy is ook echt de moeite om eens te beluisteren. Spel van Dolphy is daar nog niet geheel ontwikkeld, maar wel dat vooruitstrevende , eigen en subtiele geluid van het quintet
Voor wie interesse heeft: Chico Hamilton Quintet met Dolphy is ook echt de moeite om eens te beluisteren. Spel van Dolphy is daar nog niet geheel ontwikkeld, maar wel dat vooruitstrevende , eigen en subtiele geluid van het quintet
Klopt: Gongs East!, Three Faces en That Hamilton Man zijn erg de moeite waard. Ik meen ook dat het Dolphy was die mij op het Hamilton-spoor zette.
Ik geloof ook dat die eerdere platen van Hamilton meer in de chamberjazz-hoek te zoeken zijn. Ik kan mij geloof alleen echt Gongs East! herinneren. Ik zal nog eens wat aandachtiger naar die eerdere platen gaan luisteren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.