Sonya C - Married to the Mob (1993)

"Sonya C, you know, she's bout it, bout it." Veel mensen kennen Sonya C waarschijnlijk alleen van die regel, afkomstig uit Master P's doorbraakhit "Bout it, Bout it". Maar Sonya C was daarnaast ook gewoon de eerste vrouwelijke artieste van No Limit; het album begon een fanschare op te bouwen binnen New Orleans - louter bewerkstelligd met albumverkoop vanuit de kofferbak - en daarom vond generaal P dat het tijd was voor een nieuw soort muziek. Niet alleen maar oud klasgenoten en jeugdvrienden mochten een album uitbrengen, het was nu ook de beurt aan een vrouwelijke artiest. Ruthless had met Michel'le & J.J. Fad tenslotte bewezen dat daar ook onder gangsterrappubliek best een markt voor is. Maar waar moest deze vandaan gehaald worden? Simpel: uit de eigen keuken. Sonya C was sinds '91 Master P's echtgenote en werd dus naar voren geschoven.
Het probleem is: ze heeft geen talent. En daarmee bedoel ik niet dat ze zoals zoveel No Limit-artiesten niet origineel of overtuigend klinkt, maar dat ze echt geen talent heeft. Ze doet iets tussen zingen en rappen in, maar haar hoge tonen zijn altijd vals, haar raps onverstaanbaar en als tekstschrijver is ze bovendien ronduit bedroevend. Married to the Mob: bedoelt ze met The Mob dan echt Master P? Op het album noemt ze zichzelf ook een keer 'Miss Capone', maar verder wordt de titel niet duidelijk uitgelegd - ondanks het feit dat er twee praktisch identieke titeltracks opstaan. En dan te bedenken dit schijfje in totaal maar elf nummers telt, waarvan Sonya C lang niet op allemaal te horen is.
Toch is dit album enigszins memorabel; als gezegd toont het de eerste NL-artieste, en is het een bevestiging van Master P's obsessieve aandacht voor de verlangens van het publiek, maar daarnaast krijgt ook de kenmerkende No Limit-sound een stuk meer vorm. Nog steeds voornamelijk geënt op de Westcoast, maar al een stuk eigener, met meer bassen en minder funk. Dit is tevens het aspect dat deze release nog enigszins dragelijk maakt, want verder is Sonya C een artieste om snel te vergeten.
Dat lijkt Master P zich ook gerealiseerd te hebben. Vanaf de begindagen van No Limit waren vrijwel alle artiesten verdwenen toen het label echt bekend werd, alsof P wachtte op de acts die aansloegen bij het grote publiek en tot die tijd iedereen één release gunde. Van Sonya C is hierna nooit meer iets vernomen, behalve een paar anonieme gastoptredens op de albums van TRU. Wel heeft ze in de tussentijd liefst zes kinderen met P gekregen - waaronder, hoe kan het ook anders, de wereldster Lil Romeo. Voor moeders trots is het wellicht beter als Romeo nooit van het bestaan van Married to the Mob afweet.

Pluspunt: de producties, waarop het Beats by the Pound-productieteam voor het eerst gestalte krijgt.
Minpunt: Sonya C.
Beste line: ""Just like the black male, the black female can make her own decisions and be her own boss."

In veel hiphop kan ik nog iets goeds ontdekken, waardoor ik meestal geen hele lage beoordelingen zal geven, maar dit is gewoon een waardeloze plaat. Opzich zijn de beats nog wel oke, maar doordat Sonya C echt barslecht is valt er weinig te genieten.