Rodney Crowell - Fate's Right Hand (2003)

Omdat Close Ties (dat voor mij een van de mooiste albums van het jaar is) met enige regelmaat door mij werd gedraaid komen de andere albums van Crowell ook weer bovendrijven, waaronder dit album.
Het blijkt mooier te zijn dan ik mij herinnerde. De bespiegelende songs beklijven domweg, al had ik daar in dit geval blijkbaar wat meer draaibeurten voor nodig. Verder is de op vele nummers uitgekiende instrumentatie natuurlijk een pluspunt; bijdragen onder meer van Bela Fleck en Jerry Douglas. Het allermooiste nummer vond ik het verstilde Time To Go Inward, met Gillian Welch en David Rawlings in het koortje, maar het hele album is van een behoorlijk niveau.

Op The Houston Kid keek Rodney naar het verleden. De opvolger Fate's Right Hand gaat over het hier en nu. Rodney reflecteert er flink op los. Op het beste nummer Time To Go Inward laat hij wel heel erg diep in zijn ziel kijken. Niet alleen tekstueel, maar ook muzikaal een schitterend nummer.

En mocht je na al deze zelfreflecties een beetje zwaarmoedig worden: geen nood, want in het afsluitende, relativerende en opbeurende geeft hij nog een goede raad: This Too Will Pass.

Uitmuntend album!

Gisteren weer eens beluisterd. Wat blijft het toch een prachtalbum. Vooral tekstueel. Een man op leeftijd die reflecteert op zijn leven. Mooi.

Maar jammer dat er bijna niemand naar lijkt te luisteren ...

toch wel iemand Tonio. heb deze in mijn collectie. kom er t.z.t. op terug.
ik vermoed dat de liefhebbers van "goede" americana zijn albums en bij voorbeeld die van Jimmy Lafave wel weten te vinden, maar kennelijk heeft niet iedereen de behoefte om iets bij dit soort albums te posten en dat mag ook. van de vele users op dit fijne forum begrijp ik dat er slechts 200 actief zijn. wellicht verklaart dat ook het e.e.a.

1 van de betere "roots/americana" albums van Rodney Crowell. waar er op de meeste albums van hem altijd wel een pareltjes staan, wil ik op zijn albums ook wel eens nummers "skippen", maar dat is op dit consistente "Fate's Right Hand" niet het geval. wat mij betreft geen songwriter van het niveau Guy Clark, John Prine, Townes Van Zandt, hoewel hij op dit album met 11 eigen composities dicht in de buurt komt van dit illustere gezelschap.

"Time to Go Inward" met harmony vocals van Dave Rawlings en Gillian Welch, is zowel muzikaal als tekstueel een pareltje en 1 van de hoogtepunten, waar ook de andere meer ingetogen tracks als "Ridin' Out the Storm", "It's a Different World Now" en met name ook "Adam's Song" aan kunnen tippen.

hier staan fraaie up-tempo nummers tegenover als "Still Learning How to Fly", de titeltrack "Fate's Right Hand", "Earthbound" (de enige single van dit album) met background vocals van oudgedienden als Russell Smith en Carl Jackson en de prachtige afsluiter "This Too Will Pass" (for Carrie) voorzien van een fraaie harmonica partij.

Rodney Crowell wist zich op dit album o.a. omringd door toppers als Jerry Douglas (dobro), Will Kimbrough (accordion, dobro, electric baritone guitar), Bela Fleck (banjo), Pat Buchanan (electric guitar, harmonica), Kim Richey (harmony vocal), etc.

Album werd geproduceerd door Rodney Crowell en Pete Coleman
Recorded at Treasure Isle Recorders, Berry Hill, Tennessee

Thx potjandosie, door zulke reviews besloot ik deze in m'n tweedehands platenwinkel op te halen. Geweldig album inderdaad!