Guy Clark - Boats to Build (1992)

Luister de laatste tijd weer regelmatig naar Guy Clark. Onlangs heb ik besloten zijn debuut, het legendarische Old No. 1, op te waarderen naar de maximum score en mijn top 10 binnen te loodsen. Dat album roept zo'n hoop positieve gevoelens uit het verleden op. Mijn hele jeugd trekt als een film voorbij als ik dat album hoor.

Vandaag Boats to Build eens nader beluisterd. Hij probeert met de opener, Baton Rouge, een beetje de Rita Ballou sfeer op te roepen. Dat lukt redelijk. Welke sfeer hij de 2 daarop volgende nummers wil oproepen is me een raadsel, maar dat zijn me toch 2 zouteloze nummers. Ja en dan ben je bang dat de opener meteen het beste was en je de rest van het album wel af kan schrijven. Nou dat zou ik niet doen, want hoewel het titelnummer niet overtuigd herstelt hij gaandeweg het album steeds meer. Met Too Much roept hij met succes de tijden van Texas Cookin' op. Ramblin' Jack & Mahan is helemaal zoals we Clark kennen, heerlijk. Dan wordt het niveau vervolgens nog even extra opgekrikt als La Harris haar opwachting maakt in het duet I don't love yo much do I. Heerlijk. Jack of all trades is weer een Texas Cookin' rip off, maar ook erg lekker. Madonna W/ Child ca 1969 is wat mij beteft de topper van dit album, waarna de afsluiter de euforie weer een beetje tempert. Al met al een matig begin en een prima 2e gedeelte. Daardoor hou ik toch een positief gevoel aan deze plaat over.

wellicht een wat ondergewaardeerd album van (wijlen) Guy Clark met merendeels sterk songmateriaal uitgevoerd in het als je het zo noemen wil "americana" genre (folk, country met een vleugje blues). zijn muziek werd ook wel progressieve/alt.country of zelfs outlaw country genoemd, maar dat laatste hoor ik er persoonlijk niet in terug. Guy Clark werd in zijn jeugd zowel door blues artiesten als Mance Lipscomb en Lightnin' Hopkins beïnvloed als door folk/country artiesten, zoals Townes Van Zandt en Jerry Jeff Walker.

zoals bekend was de man een songwriter van de buitencategorie en een geweldige "storyteller". op dit album staan 8 co-written liedjes en 2 "originals" waarvan de wonderschone ballad "Madonna w/Child ca. 1969" het hoogtepunt is. de blues van de afsluiter "Must Be My Baby" bevalt een stuk minder. ook de andere op blues gebaseerde nummers "How'd You Get This Number" en het iets betere "Too Much" beklijven minder.

blijven er 7 memorabele liedjes in het folk/country genre over, waaronder een ander 5 sterren nummer, het duet "I Don't Love You Much Do I" met Emmylou Harris. het up-beat "Jack of all Trades" is c/w met Rodney Crowell, die op dit nummer met een "harmony vocal" te horen is.

onder de sessiemuzikanten bevinden zich o.a. Sam Bush/Marty Stuart (mandolin), Jerry Douglas (dobro, slide guitar), Kenny Malone (drums) en Lee Roy Parnell (slide guitar).

Album werd geproduceerd door Guy Clark & Miles Wilkinson
Recorded at EMI Studios, Nashville, Tennessee