Spellling - Portrait of My Heart (2025)

Toch weer een heel bijzonder album geworden, waarmee Cabral een breder publiek aanspreekt dan haar vorige album. Wat meer 90's gothic rock en minder Disney. Als grootliefhebber van The Turning Wheel (staat in mijn persoonlijke top 10) is zo'n koerswijziging even slikken, zeker na het uitbrengen van de matige single Alibi, maar toch weet ze weer een veelzijdige reeks nummers achter elkaar te zetten om ook haar oude fans niet af te stoten. Na een paar luisterbeurten is en blijft Destiny Arrives mijn favoriete nummer. Een schitterende ballad en een noodzakelijk rustpunt op het album, zeker in combinatie met het net zo mooie Ammunition met een fantastische gitaarsolo op het eind (ala 'Boys At School'). Ook Drain blinkt uit, omdat Cabrals stem hier de ruimte krijgt en haar vocale bereik juist dan goed te horen is. Dit nummer heeft overigens een geweldige outro, wat ook gezegd mag worden over Keep It Alive. Opvallend: het laatste nummer is een cover van My Bloody Valentine. Dappere keuze en zeker geslaagd.

Ik was een beetje huiverig na de eerste 2 singles, maar nu het album uit is snap ik de sound.
Dit is wederom een briljant werk van Spellling.
Ze mixt een nostalgische 2000's pop-rock sound met haar eigen theatrale, unieke stijl en af gooit er soms een metal verrassing in.
Sprookjesachtige rock. Korter en krachtiger dan "The turning wheel" maar mist misschien net iets van die magie dus geen 5, maar 4.5.
Heerlijke artiest.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Review: SPELLLING - Portrait Of My Heart - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Review: SPELLLING - Portrait Of My Heart
Bij de Amerikaanse muzikante SPELLLING moet je altijd rekenen op het onverwachte, maar het zeer toegankelijke pop en rock geluid dat ze laat horen op Portrait Of My Heart had ik toch niet van haar verwacht

De muziek van SPELLLING was tot dusver vooral avontuurlijk en intrigerend. Het nieuwe album van het alter ego van Chrystia (Tia) Cabral klinkt op het eerste gehoor minder avontuurlijk, maar intrigerend blijft het. De Amerikaanse muzikante vermengde in het verleden allerlei invloeden door elkaar heen, maar kiest op haar nieuwe album vooral voor verrassend toegankelijke pop en rock met hier en daar een vleugje R&B. Het zorgt meer dan eens voor flashbacks naar de jaren 90, maar Portrait Of My Heart laat zich wel beluisteren als een serie hits uit de jaren 90. Ik heb van die jaren 90 playlists met onweerstaanbare oorwurmen, maar de nieuwe SPELLLING is een uitstekend alternatief.

Van de Amerikaanse muzikante SPELLLING (inderdaad met deze afwijkende spelling) besprak ik tot dusver twee albums. Zowel Mazy Fly uit 2019 als SPELLLING & The Mystery School uit 2023 vond ik buitengewoon intrigerende albums. Het debuutalbum van het alter ego van de Amerikaanse muzikante Chrystia (Tia) Cabral omschreef ik zes jaar geleden met de oneliner “Spellling vermengt op Mazy Fly zoveel invloeden dat het pijn doet, tot het moment waarop alle puzzelstukjes in elkaar vallen”.

Mazy Fly schakelde moeiteloos tussen zeer uiteenlopende genres en wisselde bijna minimalistische passages af met bombastische passages, die uit de speakers knalden. Op SPELLLING & The Mystery School herbewerkte SPELLLING songs van de eerste drie albums, waarvan ik er twee had gemist, waardoor het album voor mij toch grotendeels nieuw was. Voor het echte nieuwe werk van SPELLLING hebben we moeten wachten tot deze week, want Portrait Of My Heart bevat elf gloednieuwe songs van de muzikante uit Oakland, California.

Het geluid van SPELLLING verschoot op Mazy Fly talloze malen van kleur, maar met triphop, synthpop en R&B had je wat mij betreft drie belangrijke ingrediënten van de muziek van SPELLLING te pakken. Het zijn ingrediënten die een veel minder belangrijke rol spelen op Portrait Of My Heart. Op haar nieuwe album uit de Amerikaanse muzikante haar liefde voor de pop en rock en het is pop en rock van het stevig aangezette soort.

SPELLLING werd in het verleden nogal eens met Kate Bush vergeleken, wat niets te maken had met haar stem of haar muziek, maar alles met de hoeveelheid muzikaal avontuur die in haar songs was verstopt. Veel songs op Portrait Of My Heart klinken veel minder avontuurlijk en verrassend toegankelijk.

Zeker bij oppervlakkige beluistering klinkt Portrait Of My Heart als een willekeurige selectie van een Amerikaans radiostation uit de jaren 90, zeker als SPELLLING kiest voor rock. Ook de wat meer R&B getinte songs op het album klinken veel toegankelijker dan we van SPELLLING gewend zijn en ook bij deze songs hoor ik meer dan eens jaren 90 vibe en zou de naam van Kate Bush niet bij me op komen als vergelijkingsmateriaal.

Portrait Of My Heart is een album vol pop- en rockhits, maar als je goed luistert is het toch ook een typisch SPELLLING album. De bijzondere mix van stijlen, de vele verrassende wendingen, de experimenteerdrift en de angstaanjagende dynamiek zijn naar de achtergrond verdwenen en hebben plaats gemaakt voor een serie verrassend toegankelijke maar ook razend knappe popsongs en rocksongs.

Het zal even slikken zijn voor de liefhebbers van het wat minder toegankelijke werk van de Amerikaanse muzikante, maar voor mij klinkt het album minstens net zo aangenaam als een playlist met favorieten en enkele guilty pleasures uit de jaren 90. Het glazuur springt hier en daar van je tanden, maar niet veel later is er toch altijd weer die geniale vondst die het muzikale hart sneller laat kloppen.

Tien songs lang verrast SPELLLING met songs die ik echt niet van haar had verwacht, waarna ze er een minstens even onverwachte My Bloody Valentine cover tegenaan gooit. De volgende keer klinkt SPELLLING vast weer totaal anders, maar ook dit uitstapje bevalt me wel. Erwin Zijleman

Interessante worsteling van iemand die niet weet of ze nou Mariah Carey is of toch de leadzangeres van een alternatieve 90's-rockband.