Throwing Muses - Moonlight Concessions (2025)

Sun Racket was al een kort album, maar dit spant wel de kroon met nog geen half uurtje muziek.

Een klein half uurtje inderdaad. Maar wel een boeiend half uurtje. Eerste paar luisterbeurten er via de streaming erop zitten. Lekkere Muses plaat. Deze is op CD onderweg. Samen met de lp met ruigere alternatieve versies waar ik ook erg benieuwd naar ben.

Quality over quantity, zullen we maar zeggen, want het is wel een mooie plaat. Voor wie de Muses nog eens live wil zien: donderdag 4 september, Effenaar, Eindhoven.

Wat een fijne plaat is dit zeg! Mooie korte nummers, intens, eenvoudig van opzet, met verschrikkelijke mooie cello (of andere strijkers, ben geen expert). Kristin Hersh is weer eens in topvorm. Voor een Throwing Muses plaat is het redelijk ingehouden, rustig. Had ook best een soloplaat kunnen zijn. Het maakt me allemaal niet uit, ik volg Hersh al vanaf begin jaren 90 en ben eigenlijk nog nooit teleurgesteld. Maar deze is toch echt wel beter dan dat ik vooraf dacht. Blij mee.

Hebben David Narcizo en Bernard Georges überhaupt meegewerkt aan deze plaat of is dit eigenlijk een Hersch-soloplaat die onder de Throwing Muses-vlag is uitgebracht? In elk geval word ik niet warm of koud van deze plaat, net als bij de vorige Muses en de laatste Hersh-soloplaten.