Ludovico Einaudi - Una Mattina (2004)

De hoes geeft de muzikale inhoud eigenlijk gelijk al prijs. Dit sfeerplaatje 'beschrijft' heel goed de muziek.
Bij andere albums van deze artiest heb ik al de zondagmorgen aangehaald en dat doe ik nu dan ook maar weer: in alle rust genieten van zo'n stille zondagmorgen met de zaterdagkrant nog onder handbereik, de kruimels van tafel vegen en vooral genieten van een heerlijke kop warme thee of koffie en ondertussen deze cd als soundtrack van dit alles aanhoren.
Ja, dit hoesje zegt gewoon genoeg

Prachtig..
Ik kan echt volop genieten van deze muziek.
Een hele fijne ontdekking.

Vrij recent hoorde ik het nummer Nuvole Bianche onder een mooie time-lapse video van een Spaand plaatsje met mooie beelden van de sterrenhemel. Prachtige combinatie. Rede voor mij om deze plaat aan te schaffen. Ik ben benieuwd of de rest kan tippen aan de schoonheid van nuvole bianche.

Heerlijke rustgevende muziek. Resta Con Me is toch wel mijn favorietje!

Mooie pianomuziek, maar het verandert niet zo veel aan mijn eerdere kritiek op Einaudi. Einaudi balanceert op het randje tussen ontroerend en gekunsteld en redelijk vaak kukelt hij over de verkeerde kant van de rand. Hij verzandt dan in overdreven pathetische, sentimentele muziek, soms zelfs kitsch. Ook staan er een aantal nummers op die niet het niveau hebben van bijvoorbeeld het titelnummer, 'Ancora' en 'Ora'.

Volgens mij ga ik geen Einaudi album vinden waar bovenstaande niet op van toepassing is. Eerlijk gezegd is het ook geen artiest die ik heel intensief van plan ben te volgen.

Ik kende de man niet, maar na cinemabezoekje om de behoorlijk succesvolle (en trouwens imo ook heel erg mooie!) film "Intouchables" te gaan bekijken bleef de daarin gebruikte mooie muziek van Einaudi toch in het kopje hangen. En dan moet een mens maar is op ontdekkingstocht. Erg mooie muziek zonder meer die een druilerige zondag wat aangenamer kan maken, of je ontspant als de stress even een te hoog peil dreigd te bereiken. Una Matinna..... toch zo mooi in al zijn eenvoud .

Maak daar maar 'altijd' van, niks mis (stiekem toch wel) met fijn in het gehoor liggende popklassieke piano liedjes maar kitsch is absoluut het geval bij einaudi.

Soms is Kitsch zo mooi dat het uiteindelijk tot kunst word verheven. In de kunstwereld lopen daar voorbeelden te over van rond, Andy Warholl is daar misschien wel het bekendste voorbeeld van. Dat is ook heel lang kitsch genoemd door degene die er verstand van zeiden te hebben om later door diezelfde mensen tot kunst met een hoofdletter K te worden verheven.

Kitsch is heel sterk gerelateerd aan overdreven, 'onecht' sentiment. Warhol is niet zo heel erg scheutig met sentiment, Einaudi wel. Verder wel een goede muzikant, maar ik hoor zijn werk liever geinterpreteerd door Lavinia Meijer.

Dat klopt maar toch is het verschil tussen kunst en Kitsch maar een heel dun draadje. Het beste voorbeeld is Jeff Koons.

Tsja kitch weet ik niet, kitscherig is het zeker wel. Maar ook wel weer erg mooi en bij vlagen ontroerend. Dit aanzetten en dan door de Alpen rijden naar de wintersport... Dat is echt ontzettend mooi.

Dit is onbeschrijflijk mooi.