Dank U! (1970)

Wie is er niet groot mee geworden ? In iedere kringloop bijna wel te vinden, deze plaat (en er was er ook één met Nederlandstalige artiesten) naar aanleiding van het 10 jarig bestaan van Veronica. 2 platen waarvan een gedeelte van de opbrengst voor de nier stichting was.
Ze kosten een tientje, dat was niet zo veel voor die tijd.
Wij hadden ze thuis alle twee, ik weet niet wie ze gekocht had, misschien mijn oudste broer.
Ik was toen 10/11 jaar en aangezien er maar weinig platen in het huis waren, draaide je wat voor handen was. En vooral deze (Engelstalige) heb ik veel op gehad en had zonder meer mijn interesse.
Dus nu, zoveel jaar later toch maar een keer aangeschaft voor 1 euro in de kringloop. De eerste keer , bleek er een heel anderse plaat in te zitten (altijd controleren natuurlijk..), maar de tweede kaar een goed exemplaar. Schoonmaken en dan op de pick up. Toender tijd een oud model enkel mono, nu met een thorens vinage platenspeler, die ongeveer uit hetzelfde jaar komt als de plaat. Dat moet wel goed klinken..

Alle nummers zitten in mijn geheugen gegrift, zoveel heb ik ze beluisterd, maar wat vind ik er 55 jaar later van. Als eerste vind ik de samenstelling zeker niet slecht, allemaal groepen die op dat moment flink in de belangstelling stonden, waaronder redelijk wat nederbeat.
Als eerste Tee Set, niet met hun toen o zo bekende hit 'Ma Belle Amie' , maar met een wat onbekender nummer. En dat nummer zet de toon direct.
'Dan de Cats, met de zeer bedenkelijke paling sound, maar dit nummer (wihout your love) is nog wel redelijk acceptabel. Pas later veranderde de sound van de Cats naar een zeer bedenkelijk niveau. The Shoes vond ik toen wel apart, vooral de zang, maar ook 'na na na' is best een redelijk nummer. Dan komt voor mij toen en nu nog steeds het hoogtepunt van the Sandy Coast. Wat is 'Capital Punishment' toch een mooi prognummer, met overgangen die er mogen zijn. Ik begrijp nu nog steeds niet dat ik dat op zo'n jonge leeftijd dit al zo goed kon vond. Bij the George Baker Selection is het belangrijk wanneer de song gemaakt zia, want de groep begon als een prima band. Denk maar aan de cult hit 'Little Green Bag'. Dat ze na 'La Paloma Blanca´ een totaal andere kant op gingen, maken de eerste platen natuurlijk niet slechter. Ook het nummer op deze plaat is zeker niet verkeerd, het was het enige nummer dat ik niet direct meer herkende. "Air' van Ekseption kende ik wel, mijn oudste broer was een groot fan van deze groep en de platen van deze groep hadden we dus ook thuis..
Dat was kant 1. Ook kant 2 mag er best zijn.
Als eerste Shocking Blue. Mariska Veres had natuurlijk zo'n uitstraling waar je als pre puber diep van onder de indruk was. Mijn zus had ook een single van Shocking Blue, (never married a railroad man) die ik al erg goed vond. En 'Long and lonesome road' is ook erg goed. Iedereen kent natuurlijk 'Venus' maar dat Shocking Blue heel wat meer te bieden had is intussen wel meer duidelijk geworden.
Dan 'Unit Gloria' met Robert Long en later met Bonnie St Claire in de gelederen. Toen vond ik 'the last seven days' nog een mooi nummer, nu vind ik er weinig aan, te bombastisch , te kitscherig. Rob Hoeke met 'Margio' swingt natuurlijk alle kanten op, het is misschien wel de eerste en laatste boogie woogie hit. The Motions met 'Wasted Words" niks mis mee. Dan 'Brainbox' met het prachtige 'Downman' , met een excellerende Kaz Lux en Jan Akkerman. En als laatste de oude pop, nederbeat gerichte Golden Earring, nog voor ze geheel de rock kant opgingen, met een alleraardigst nummer 'that day'.
Helemaal niks mis met met deze dwarsdoorsnede van de Nederlandse popmuziek uit 1970, redelijk nederbeat georiënteerd. Ik miste eigenlijk nog wel Earth and Fire, had zeker ook niet misstaan.
Voor mij mooie jeugd herinneringen, ik zal vast niet de enige zijn !