Eluveitie - Ànv (2025)
mijn stem
12 stemmen
Zwitserland
Metal / Folk
Label: Nuclear Blast
-
Emerge (1:10)
-
Taranoías (3:26)
-
The Prodigal Ones (3:44)
-
Ànv (2:33)
-
Premonition (5:12)
-
Awen (4:22)
-
Anamcara (1:37)
-
The Harvest (3:38)
-
Memories of Innocence (2:24)
-
All Is One (3:41)
-
Aeon of the Crescent Moon (4:21)
-
The Prophecy (5:11)
1
geplaatst: 21 april 2025, 19:11 uur
De singles zijn weer prima. Meestal laat ik het daar bij bij Eluveitie en schakel ik eerder over naar Cellar Darling voor mijn portie hurdy gurdy (lier) metal. Maar hier zal ik eens voor gaan zitten aanstaand weekend.
0
geplaatst: 5 juli 2025, 16:59 uur
In de tijd dat je rondtrekkende indoorfestivals had, zoals Paganfest en Heidenfest, had ik wel oren naar folkmetal. Hoewel dit genre meer op de achtergrond is gekomen en de revival van Paganfest niet veel heeft losgemaakt zijn er nog best redelijk wat bands uit die tijd actief, waaronder het Zwitserse Eluveitie. Deze band combineert sinds hun oprichting deathmetal met folk en dat heeft ze geen windeieren gelegd, gezien het feit dat dit Zwitserse gezelschap met een groot aantal krachten nog steeds actief rond de wereld tourt.
Zelf ben ik grotendeels na het sterke Slania afgehaakt, mede ook omdat op den duur drie vaste leden, waaronder draailierspeler en zangeres Anna Murphy, geen onderdeel meer uitmaakten van de vaste bezetting. Uit deze situatie is wel Cellar Darling geboren, een band waarin de draailier nog steeds centraal staat maar waarin een meer progressieve weg wordt ingeslagen.
Maar wat is er van Eluveitie terechtgekomen? De afgelopen jaren heb ik regelmatig geprobeerd om ook de nieuwere platen op te zetten, maar vaak moest ik gauw concluderen dat het wederom veelal hetzelfde was en dat ik het stemgeluid van de plaatsvervanger van Anna Murphy, Fabienne Erni, minder origineel vond om nog naar de muziek van Eluveitie te luisteren. (Al is een nummer zoals ‘Ambiramus’, van Ategnatos, een lekker catchy nummer waarin Fabienne wel uitblinkt.)
Het nieuwe album Ànv trok mijn aandacht vanwege de mooie groene hoes. Na een luisterbeurt moet ik helaas concluderen dat ik positiever ben ingesteld over de albumhoes dan over de muziek zelf.
Ànv bevat enkele sterke nummers, zoals ‘Premonition’, dat mij enigszins doet terugdenken aan Slania, een van de sterkere platen die Eluveitie heeft geproduceerd. En misschien hadden ze zelf ook wel door dat dit een van de sterkere nummers van de plaat is omdat het ook is uitgekomen als single.
En uiteraard zijn klassieke folksongs weer geweven in de deathmetalnummers, zoals ‘Awen’, dat duidelijk ‘Canticle’ bevat (ik noem het lekker het Scarborough Fair-deuntje).
Een kort nummer, een interlude zoals ‘Anamcara’, vind ik weinig toevoegen aan Ànv. Het helpt weinig met de opbouw van een ander nummer, zoals ‘The Harvest’, dat een typisch rechttoe rechtaan deathmetalnummer is waar iemand een vioolriedeltje meespeelt. Een standaardexercitie waar Eluveitie groot mee is geworden maar die niet meer de aandacht bij mij weet vast te houden. Dan zet ik liever ‘Gray Sublime Archon’ op van Slania.
En verder lijkt Eluveitie op Ànv een nummer gemaakt te hebben dat best de Zwitserse inzending voor het Eurovisie Songfestival zou kunnen zijn vanwege de catchiness, namelijk ‘All Is One’.
Eluveitie is, ondanks de vele veranderingen qua bezetting, nog steeds het Eluveitie waarmee Chrigel Glanzmann is begonnen. Maar enige vernieuwing buiten de zoveelste nieuwe muzikant die gaat of zich aansluit hoef je niet te verwachten. Ànv is een solide toevoeging aan het oeuvre van Eluveitie maar ik ben er geen fan ván.
Zelf ben ik grotendeels na het sterke Slania afgehaakt, mede ook omdat op den duur drie vaste leden, waaronder draailierspeler en zangeres Anna Murphy, geen onderdeel meer uitmaakten van de vaste bezetting. Uit deze situatie is wel Cellar Darling geboren, een band waarin de draailier nog steeds centraal staat maar waarin een meer progressieve weg wordt ingeslagen.
Maar wat is er van Eluveitie terechtgekomen? De afgelopen jaren heb ik regelmatig geprobeerd om ook de nieuwere platen op te zetten, maar vaak moest ik gauw concluderen dat het wederom veelal hetzelfde was en dat ik het stemgeluid van de plaatsvervanger van Anna Murphy, Fabienne Erni, minder origineel vond om nog naar de muziek van Eluveitie te luisteren. (Al is een nummer zoals ‘Ambiramus’, van Ategnatos, een lekker catchy nummer waarin Fabienne wel uitblinkt.)
Het nieuwe album Ànv trok mijn aandacht vanwege de mooie groene hoes. Na een luisterbeurt moet ik helaas concluderen dat ik positiever ben ingesteld over de albumhoes dan over de muziek zelf.
Ànv bevat enkele sterke nummers, zoals ‘Premonition’, dat mij enigszins doet terugdenken aan Slania, een van de sterkere platen die Eluveitie heeft geproduceerd. En misschien hadden ze zelf ook wel door dat dit een van de sterkere nummers van de plaat is omdat het ook is uitgekomen als single.
En uiteraard zijn klassieke folksongs weer geweven in de deathmetalnummers, zoals ‘Awen’, dat duidelijk ‘Canticle’ bevat (ik noem het lekker het Scarborough Fair-deuntje).
Een kort nummer, een interlude zoals ‘Anamcara’, vind ik weinig toevoegen aan Ànv. Het helpt weinig met de opbouw van een ander nummer, zoals ‘The Harvest’, dat een typisch rechttoe rechtaan deathmetalnummer is waar iemand een vioolriedeltje meespeelt. Een standaardexercitie waar Eluveitie groot mee is geworden maar die niet meer de aandacht bij mij weet vast te houden. Dan zet ik liever ‘Gray Sublime Archon’ op van Slania.
En verder lijkt Eluveitie op Ànv een nummer gemaakt te hebben dat best de Zwitserse inzending voor het Eurovisie Songfestival zou kunnen zijn vanwege de catchiness, namelijk ‘All Is One’.
Eluveitie is, ondanks de vele veranderingen qua bezetting, nog steeds het Eluveitie waarmee Chrigel Glanzmann is begonnen. Maar enige vernieuwing buiten de zoveelste nieuwe muzikant die gaat of zich aansluit hoef je niet te verwachten. Ànv is een solide toevoeging aan het oeuvre van Eluveitie maar ik ben er geen fan ván.
* denotes required fields.
* denotes required fields.